Esnesnon 1-12-08

Goh. Ik heb twee kasten.

Wauw, ik was vandaag best ziek.

Zo hee, ik heb gefaald bij NaNoWriMo.

Jeetje, het was eigenlijk een best schokkende maand nog.

Asjemenou, deze zinnetjes worden steeds langer naarmate ik minder belangrijke dingen begin te noemen.

Goedenavond, (of wat in jouw tijdzone ook maar van toepassing moge zijn.)

Die aanhef daar, één witregel naar boven, (Je ziet hem? Ja? Goed.) heb ik twee keer eerder ongeveer gebruikt, niet in dit blog. Ik heb wel meer niet in dit blog gebruikt, de afgelopen maand heb ik zelfs alles niet gebruikt. Dat is de reden dat er zo'n ijselijk gat ten grootte van een maand met rottig weer zit temidden van obscure posts links en rechts. Het weer was overigens niet rottig, het heeft zelfs een keer gesneeuwd. Hoewel mijn vingers er dreigden af te vriezen, ondanks mijn pogingen ze warm te houden door bijvoorbeeld op mijn hand te sabbelen, bij gebrek aan warme handschoen, zodat ze uiteindelijk ook vreselijk veel pijn deden toen mijn zenuwen weer wakker werden, genoot ik ervan. Wacht, een berichtje.

Okee, berichtje gelezen, uitgebreid beantwoord, veel tijd om te posten verspeeld. Van wie? Gaat je nogal weinig aan. Waarom niet? Gewoon daarom. Waarom doe je zo kinderachtig? Zomaar. Ah, dus het ligt gevoelig? Echt niet. Mij hou je niet voor de gek. Je kletst uit je nek. Normaal kan je zakelijk en duidelijk praten, maar als het op een gevoelig punt komt sla je gewoon dicht. Waar ben je bang voor? Ik ben niet bang. Ik zie gewoon het nut niet in van het uitspuwen van informatie over alles wat ik doe. Fout antwoord. Je bent alleen bang om de dingen die je wat doen te vertellen. Iedereen is dat. Vaak in iets mindere mate. Ik schrijf dit zelf op, inclusief jouw tekst. Sterker nog, ik weet niet of er wel een verschil is tussen jou en mij. Hoe durf je dan te zeggen dat ik bang ben als ik mezelf openlijk confronteer en eigenlijk de mogelijkheid voor anderen tot vragen stellen open? Zo leg ik alles op de lijn. Is dat angst? Katten in het nauw krabben. Dat doen ze omdat ze bang zijn. Ze leggen wel iets op de lijn, maar de beweging is niet voorwaarts, zoals je waarneemt, maar achterwaarts, verder de verdediging in.

"Aha!" lachte de graaf in het Spaans met een licht Portugees accent.
Sorry, maar ik weet echt even niets meer te zeggen. Sorry voor de onzin, maar ik moest íéts schrijven om de nieuwe maand in te luiden. Dus: Hatsekidee, December! Nog vele dagen!

Karo

Ps: Ik vind eigenlijk dat ik ook half november al weer had mogen beginnen.