Hallo allemaal.
Nog even snel voordat de maand voorbij is. Ik vind het zelf heel vervelend dat ik een week lang niets hier geschreven heb, maar ik heb al flink wat staan dus het is niet bepaald een ramp. Ik had weinig tijd elke keer, en de keren dat ik even tijd had was ik ernstig verveeld of saai. Dan is het beter om helemaal niets te posten.
Enniewee. Even wat gebeurtenissen van de afgelopen tijd in verkeerde volgorde. Vandaag was een vermoeidende dag. Ik was niet echt in de stemming om op te letten of wakker te zijn, en hoewel ik gewoon vrij had kunnen krijgen ben ik de eerste twee uur gewoon op school bij Duits geweest. Daarvoor zat ik in een surrealistische scène en even later in een bushokje met tijdelijk koude handen. De surrealistische scène was cool, en toen ik het meemaakte zei ik ook tegen de andere aanwezigen dat ik het zeker in mijn blog zou zetten.
'Ik zit te kijken naar de sterren, terwijl ik in een grote rode spin van staalkabels zit. En ik zit in een rare houding, een paar meter boven de grond. Er staat een boom verder op, en de bovenste takken zijn in het donker slecht zichtbaar, zodat de boom opgaat in de nacht. En hoewel ik het nu niet weet, ik heb zware zwarte eyeliner. En ik heb een slok op. En ik vergeet nog details, mogelijke aanvulling van mensen die beter weten waar ik het hier over heb, graag.'
Een massa zwarte eyeliner. Inderdaad. Ik schrok me een ongeluk toen ik thuiskwam en nietsvermoedend in de dichtstbijzijnde spiegel keek. Ik vind het vreselijk, maar er zijn mensen die het heel sexy schijnen te vinden. Vergist gij zich niet, ik draag niet van mezelf zwarte eyeliner, maar ik deed mee aan een toneelstukje. Veel complimenten gekregen. Erg leuk om te doen. Erg veel gegeten, ook. Ik zat te eten tot er mensen met grote ogen zich hardop afvroegen waar ik het liet, en verhalen aan elkaar vertelden over familieleden die ook eindeloos konden eten zonder aan te komen, terwijl ze zelf daar heel snel last mee kregen. Grappig genoeg zit ik bijna nooit met dat soort mensen aan tafel. Ik ben altijd degene die eindeloos kan eten. Nou ja, het houdt vanzelf op. Op een dag moet ik mijn leven veranderen, of dik worden.
Verder terug in de tijd? Mijn geheugen is te bagger daarvoor. Bovendien gebeurt er in het dagelijks leven nogal weinig. In de toekomst? Ik ga aankomend weekend naar een geheime locatie, samen met Sinterklaas. En nee, dit is gewoon keihard waar. Het is in... Doorwerdt, of wat dan ook en hoe je het ook spelt. Het is heel geheim en we gaan muziek maken. Bovendien komt Sinterklaas, en hij gaat voorlezen. Terwijl wij er doorheen spelen. Ergens in maart kunnen alle mensen die kaartjes kopen meegenieten. To do list: Even braaf doen en cadeautjes regelen voor eerstvolgende pakjesavond, lezen in De Komst van Joachim Stiller, en eten. Misschien nog wat tussendoor.
By the way, als laatste punt: Hoeveel vingers steek ik op?
Karo
Ps: Nog geen contact met Frankrijk. Geen idee hoe dat komt.
Pps: NEE! NIET DE NEUS!
Ppps: *munch munch*
Pppps: Morgen ga ik wat met Jonathan proberen, als ik hem kan vinden. Gnagna.
31.1.08
24.1.08
Esnesnon 24-1-08
Welkom.
Ik begin vandaag maar even met de geëiste antwoorden. In volgorde van importantie: Nee, ik ben niet de schuldige. Nee, ik weet niet wie wel. Ik heb toch maar wel een koekje gegeten. Nee ik ga het niet uitleggen. Rood staat je niet. Appeltaart.
Tot zo ver mijn verklaring.
Vandaag hebben we Freud behandeld, bij Filo. We hebben ook nog andere dingen gedaan, zoals geluisterd naar twee presentaties, waarvan ééntje een sprekende tekening van onze leraar demonstreerde en de ander de Ctrl+c Ctrl+v vaardigheden met autobiografiën vertoonde. Er zou een derde zijn, maar de aapmens ontbrak.
Freud. Al snel heb ik Freeks 'goh, ga maar even raden naar de bedoeling, zodat ik het vervolgens beter uit kan leggen maar je toch gelijk kan geven' spelletje onderbroken en mijn eigen spelletje 'kijk eens ik weet iets en ik zet het zo krankzinnig mogelijk neer' erdoorheen gespeeld. De klas achter me stootte een paar geluiden uit, die aangaven dat ze het bijzonder grappig vonden. Ik legde de theorie van Freud niet als volgt uit, maar het komt in de buurt.
Mensen hebben wensen. Ze willen sex, eten, vechten, en combinaties en variaties, en zo snel en zo veel mogelijk. Het gedeelte van de geest die dat wilt, wordt door Freud het 'Id' genoemd. Ik noem dit 'Het Koekiemonster.' Het slaat op dat grote blauwe pluisding dat altijd alleen maar koekjes wil eten. Dat is heel toepasselijk, vind ik zelf, hoewel mensen vaak meer willen dan koekjes. Het is ook gewoon de instelling, waar ik op doel.
Natuurlijk kan dat niet altijd. Samenleving, toch? Je kan geen sex hebben op straat. Het bewuste gedeelte van de geest, het 'Ego' roept daarom de hulp in van Superego, oftewel het 'Überego' of in mijn termen, de Fascistische Politieagent. Dat is een irrationele eikel die alles verbiedt. De wens voor sex, vechten en koekjes wordt dus onderdrukt.
Die wens is niet te vernietigen alleen, die keert terug naar het onderbewustzijn, niet in staat door de censuur te komen. Zo ontstaan opgekropte wensen en emoties, die een uitlaatklep nodig hebben. De wensen vinden hun weg door de censuur in een iets andere vorm, namelijk als Wetenschap, Religie, en Kunst. Dat zijn gewoon uitingen van onderdrukte Lust.
Wat is het verschil tussen kunst en pornografie? Toestemming van de overheid.
Tot zover Freud. Misschien geef ik nog een keer een verknipte uitleg van een filosofie... misschien een leuk idee voor een presentatie. Tot die tijd: MORGEN!!!
Euh. Precies.
Karo
Ik begin vandaag maar even met de geëiste antwoorden. In volgorde van importantie: Nee, ik ben niet de schuldige. Nee, ik weet niet wie wel. Ik heb toch maar wel een koekje gegeten. Nee ik ga het niet uitleggen. Rood staat je niet. Appeltaart.
Tot zo ver mijn verklaring.
Vandaag hebben we Freud behandeld, bij Filo. We hebben ook nog andere dingen gedaan, zoals geluisterd naar twee presentaties, waarvan ééntje een sprekende tekening van onze leraar demonstreerde en de ander de Ctrl+c Ctrl+v vaardigheden met autobiografiën vertoonde. Er zou een derde zijn, maar de aapmens ontbrak.
Freud. Al snel heb ik Freeks 'goh, ga maar even raden naar de bedoeling, zodat ik het vervolgens beter uit kan leggen maar je toch gelijk kan geven' spelletje onderbroken en mijn eigen spelletje 'kijk eens ik weet iets en ik zet het zo krankzinnig mogelijk neer' erdoorheen gespeeld. De klas achter me stootte een paar geluiden uit, die aangaven dat ze het bijzonder grappig vonden. Ik legde de theorie van Freud niet als volgt uit, maar het komt in de buurt.
Mensen hebben wensen. Ze willen sex, eten, vechten, en combinaties en variaties, en zo snel en zo veel mogelijk. Het gedeelte van de geest die dat wilt, wordt door Freud het 'Id' genoemd. Ik noem dit 'Het Koekiemonster.' Het slaat op dat grote blauwe pluisding dat altijd alleen maar koekjes wil eten. Dat is heel toepasselijk, vind ik zelf, hoewel mensen vaak meer willen dan koekjes. Het is ook gewoon de instelling, waar ik op doel.
Natuurlijk kan dat niet altijd. Samenleving, toch? Je kan geen sex hebben op straat. Het bewuste gedeelte van de geest, het 'Ego' roept daarom de hulp in van Superego, oftewel het 'Überego' of in mijn termen, de Fascistische Politieagent. Dat is een irrationele eikel die alles verbiedt. De wens voor sex, vechten en koekjes wordt dus onderdrukt.
Die wens is niet te vernietigen alleen, die keert terug naar het onderbewustzijn, niet in staat door de censuur te komen. Zo ontstaan opgekropte wensen en emoties, die een uitlaatklep nodig hebben. De wensen vinden hun weg door de censuur in een iets andere vorm, namelijk als Wetenschap, Religie, en Kunst. Dat zijn gewoon uitingen van onderdrukte Lust.
Wat is het verschil tussen kunst en pornografie? Toestemming van de overheid.
Tot zover Freud. Misschien geef ik nog een keer een verknipte uitleg van een filosofie... misschien een leuk idee voor een presentatie. Tot die tijd: MORGEN!!!
Euh. Precies.
Karo
23.1.08
Esnesnon 23-1-08
Hai.
Vandaag was erg leuk, mijn dank aan de mensen die dit mogelijk hebben gemaakt. Als je je aangesproken voelt, ga gerust je gang. Mits je niet genoemd wordt in het volgende deel, als ik even de mensen noem die niet bepaald bijdrage leverden aan een leuke dag. Die mensen mogen zich absoluut aangesproken voelen daarbij.
Maar eerst: De laatste eeuw is een ramp op kunstzinnig gebied. Afgezien van het feit dat er eigenlijk maar bar weinig moois is gemaakt in die tijd vergeleken met zoveel rommel, wordt die rommel ook nog eens met allerlei rare verhalen over 'betekenis' verheerlijkt. Ik vind het een walgelijke verandering. Dat wat men tegenwoordig ziet als kunst, de moderne kunst dus, is ellende. Moderne dans lijkt nergens op en is deprimerend. Moderne beeldende kunst lijkt nergens op, is vreselijk lelijk, en alleen doordat er dus 'een verhaal achter zou zitten' is het de moeite waard en betalen mensen er nog geld voor ook. Aan die moderne experimentele muziek, gemaakt met allerlei berekeningen of minimalisme... Bah. Het rare is dat de mooie dingen van de afgelopen eeuw (die er echt heus wel zijn) gewoon geen kunst worden genoemd. Maar wat is kunst, als het niet iets moois is!? Ik zie weinig andere reden om kunst te maken, of waarom kunst anders zou bestaan. Ik heb echt een onvoorstelbare hekel aan de moderne kunst! Gatver!
Nu, de mensen die niet positief bijdroegen aan mijn leuke dag vandaag zijn de moderne kunstenaars, Kayleigh en Judith omdat ze er niet waren, (jah jullie waren ziek. nog steeds droegen jullie niet bij) en vooral Moor. Hij is nog altijd niet klaar... ik wil gewoon mijn fucking cijfer terug, ik wil weten wat hij voor een cijfer geeft voor mijn creatie! Gewoon een beetje erkenning, of opbouwende kritiek misschien, maar waarom is hij zo lang bezig? Leer plannen, man! Voor de rest alles goed en aardig, maar hij werkt op mijn zenuwen.
Aw nee Kayleigh, je bent wel vergeven, omdat je zei dat ik leuk schreef. Dat is een bijdrage. Stop hitting me.
Ik heb niet echt veel zin in morgen, ik heb eerder zin om echt héél erg veel Fernandez te drinken en naar een leeg beeldscherm te staren. Okee, niet dat laatste. Ik zou wel D&D willen spelen. Ow, misschien dat ik morgen er wat aan kan doen. Misschien is de donderdag toch niet zo erg.
Karo
Ps: Ik denk dat ik de moderne kunst wel leuk zou vinden als ze kunstige appeltaarten zouden bakken, of een stilleven van aardbeien en slagroom zouden maken. Iets in die richting. De liefde van de man gaat door de maag.
Pps: Niet altijd hoor, sweetheart. Niet altijd.
Vandaag was erg leuk, mijn dank aan de mensen die dit mogelijk hebben gemaakt. Als je je aangesproken voelt, ga gerust je gang. Mits je niet genoemd wordt in het volgende deel, als ik even de mensen noem die niet bepaald bijdrage leverden aan een leuke dag. Die mensen mogen zich absoluut aangesproken voelen daarbij.
Maar eerst: De laatste eeuw is een ramp op kunstzinnig gebied. Afgezien van het feit dat er eigenlijk maar bar weinig moois is gemaakt in die tijd vergeleken met zoveel rommel, wordt die rommel ook nog eens met allerlei rare verhalen over 'betekenis' verheerlijkt. Ik vind het een walgelijke verandering. Dat wat men tegenwoordig ziet als kunst, de moderne kunst dus, is ellende. Moderne dans lijkt nergens op en is deprimerend. Moderne beeldende kunst lijkt nergens op, is vreselijk lelijk, en alleen doordat er dus 'een verhaal achter zou zitten' is het de moeite waard en betalen mensen er nog geld voor ook. Aan die moderne experimentele muziek, gemaakt met allerlei berekeningen of minimalisme... Bah. Het rare is dat de mooie dingen van de afgelopen eeuw (die er echt heus wel zijn) gewoon geen kunst worden genoemd. Maar wat is kunst, als het niet iets moois is!? Ik zie weinig andere reden om kunst te maken, of waarom kunst anders zou bestaan. Ik heb echt een onvoorstelbare hekel aan de moderne kunst! Gatver!
Nu, de mensen die niet positief bijdroegen aan mijn leuke dag vandaag zijn de moderne kunstenaars, Kayleigh en Judith omdat ze er niet waren, (jah jullie waren ziek. nog steeds droegen jullie niet bij) en vooral Moor. Hij is nog altijd niet klaar... ik wil gewoon mijn fucking cijfer terug, ik wil weten wat hij voor een cijfer geeft voor mijn creatie! Gewoon een beetje erkenning, of opbouwende kritiek misschien, maar waarom is hij zo lang bezig? Leer plannen, man! Voor de rest alles goed en aardig, maar hij werkt op mijn zenuwen.
Aw nee Kayleigh, je bent wel vergeven, omdat je zei dat ik leuk schreef. Dat is een bijdrage. Stop hitting me.
Ik heb niet echt veel zin in morgen, ik heb eerder zin om echt héél erg veel Fernandez te drinken en naar een leeg beeldscherm te staren. Okee, niet dat laatste. Ik zou wel D&D willen spelen. Ow, misschien dat ik morgen er wat aan kan doen. Misschien is de donderdag toch niet zo erg.
Karo
Ps: Ik denk dat ik de moderne kunst wel leuk zou vinden als ze kunstige appeltaarten zouden bakken, of een stilleven van aardbeien en slagroom zouden maken. Iets in die richting. De liefde van de man gaat door de maag.
Pps: Niet altijd hoor, sweetheart. Niet altijd.
21.1.08
Esnesnon 22-1-08
Hallo.
De tijd glibbert een beetje voorbij. Nee, het is geen glijden. Het glibbert een beetje als een slang, heen en weer, zodat de tijd niet op maximale snelheid gaat maar een beetje raar doet. Dieren. De tijd is wel iets dierlijks. Vooral omdat het soms ergens eten ziet en er dan vandoor gaat, of dat het een beetje in slaap valt en versloomt...
Vandaag is weer een portie drag. Maar dan ietsje anders. s'Ochtends erg langzaam begonnen, mijn tijd uitgebreid verdaan, en tenslotte een onvoorbereide presentatie gedaan waarvan ik vervolgens het commentaar kreeg 'Goh, je hebt je goed voorbereid.' Dat was echt een slechte uitspraak voor mijn motivatie. Natuurlijk kun je erop rekenen als docent(e) dat de bewuste leerling de volgende keer dezelfde aanpak hanteert. Alleen als je zeker weet dat die persoon echt voorbereiding heeft gedaan moet je complimenteren, maar het liefst gewoon helemaal geen complimenten.
Ik heb zin in morgen. Het wordt wel een leuke dag denk ik. En vrijdag. Donderdag is gewoon stom. Meer uitleg als ik er toevallig zin in heb.
Karo
De tijd glibbert een beetje voorbij. Nee, het is geen glijden. Het glibbert een beetje als een slang, heen en weer, zodat de tijd niet op maximale snelheid gaat maar een beetje raar doet. Dieren. De tijd is wel iets dierlijks. Vooral omdat het soms ergens eten ziet en er dan vandoor gaat, of dat het een beetje in slaap valt en versloomt...
Vandaag is weer een portie drag. Maar dan ietsje anders. s'Ochtends erg langzaam begonnen, mijn tijd uitgebreid verdaan, en tenslotte een onvoorbereide presentatie gedaan waarvan ik vervolgens het commentaar kreeg 'Goh, je hebt je goed voorbereid.' Dat was echt een slechte uitspraak voor mijn motivatie. Natuurlijk kun je erop rekenen als docent(e) dat de bewuste leerling de volgende keer dezelfde aanpak hanteert. Alleen als je zeker weet dat die persoon echt voorbereiding heeft gedaan moet je complimenteren, maar het liefst gewoon helemaal geen complimenten.
Ik heb zin in morgen. Het wordt wel een leuke dag denk ik. En vrijdag. Donderdag is gewoon stom. Meer uitleg als ik er toevallig zin in heb.
Karo
20.1.08
Esnesnon 20-1-08
Ello.
Ik ben weer een beetje wakker aan het worden. De lucht van de dood maakt wakker, en niemand zal makkelijk slapen in de Huizen der Doden, maar de Huizen der Stervenden zijn anders. De lucht daar is doordrongen van een geur die je in slaap brengt, een geur om je tijd en uiteindelijk je laatste adem te ontnemen. De Huizen die ik vandaag bezocht heten Overduin. Er zijn 146 bewoners daar, verdeeld over 6 'units' met elk een naam die bijzonder geschikt is. Namen, die ik hier niet zal noemen.
Omdat de tijd daar zo vreemd verstrijkt lijkt gisteravond weken geleden. De tijd voor pannekoeken, voor 5-1 winnen en doorgaan naar de nationale finale, voor de 86ste verjaardag van mijn oma. Ik heb al die drie dingen slechts afstandelijk meegemaakt, alsof ik naast een kabbelend beekje in slaap viel. Het was een mooie slaap, maar nu ben ik bang. Iedere slaap in de Huizen kan je laatste zijn, heb ik nu wel meegekregen. Dat is een angstaanjagend feit. Zeker omdat ik uitkijk naar de komende dagen.
Niet alle dagen hoor, alleen een paar van die dagen, die stuk voor stuk omringd worden door dagen waar ik weer in die slaap zal verzinken en zal moeten vechten om wakker te blijven. Er zijn dingen om naar uit te kijken als ik maar goed genoeg tuur.
Het is alleen zo ver weg,
en in de Huizen der Stervenden
is het verre verder
en langer duurt het lang.
Ik heb ontzettend zin in roomsoesjes.
Karo
Ik ben weer een beetje wakker aan het worden. De lucht van de dood maakt wakker, en niemand zal makkelijk slapen in de Huizen der Doden, maar de Huizen der Stervenden zijn anders. De lucht daar is doordrongen van een geur die je in slaap brengt, een geur om je tijd en uiteindelijk je laatste adem te ontnemen. De Huizen die ik vandaag bezocht heten Overduin. Er zijn 146 bewoners daar, verdeeld over 6 'units' met elk een naam die bijzonder geschikt is. Namen, die ik hier niet zal noemen.
Omdat de tijd daar zo vreemd verstrijkt lijkt gisteravond weken geleden. De tijd voor pannekoeken, voor 5-1 winnen en doorgaan naar de nationale finale, voor de 86ste verjaardag van mijn oma. Ik heb al die drie dingen slechts afstandelijk meegemaakt, alsof ik naast een kabbelend beekje in slaap viel. Het was een mooie slaap, maar nu ben ik bang. Iedere slaap in de Huizen kan je laatste zijn, heb ik nu wel meegekregen. Dat is een angstaanjagend feit. Zeker omdat ik uitkijk naar de komende dagen.
Niet alle dagen hoor, alleen een paar van die dagen, die stuk voor stuk omringd worden door dagen waar ik weer in die slaap zal verzinken en zal moeten vechten om wakker te blijven. Er zijn dingen om naar uit te kijken als ik maar goed genoeg tuur.
Het is alleen zo ver weg,
en in de Huizen der Stervenden
is het verre verder
en langer duurt het lang.
Ik heb ontzettend zin in roomsoesjes.
Karo
18.1.08
Esnesnon 18-1-08
Ello, ello.
Eemhof! Water! Tropische planten! Lawaai! Mensenmassa! Water! Trappen! Glijbanen! *adem* Nog meer mensen! Water! Wildwaterbaan! Wildwaterbaan! Nog een keer! Water! Mensenmassa!
... Ik was net in de Eemhof. Het was erg leuk. Felicitaties aan Kaihatu voor de honderste keer. Ik ben nu wel een beetje moe aan het worden, denk ik. Dante's Peek beneden, misschien ga ik dat nog kijken. Misschien. Of ik heb het te druk met msn, en iemand die mijn aandacht hard nodig schijnt te hebben. Notitie aan zelf: Misschien oppassen met hoeveelheid eten voor zwembadbezoek, wegens zwaar gevoel op de maag en hyperactiviteit.
'Goh, wat heb jij gebruikt?'
'Indonesische kookkunst.'
Ik moet misschien even uitrusten van het weekend. En misschien ook niet. Morgen neem ik het grootste gedeelte van de middag en ochtend voor stilte, en Hubert Lampo. 'Magisch Realisme' en goedgekeurd als literatuur eersteklas. En Nederlands ook nog. Ik wist niet dat die combinatie mogelijk was. Dat is voor boekverslag... 9. Samen met Prinses Kayleigh. Ik ben alleen bang dat het boek heel erg stom wordt als ik het voor school lees... c'est la vie...
Karo.
Eemhof! Water! Tropische planten! Lawaai! Mensenmassa! Water! Trappen! Glijbanen! *adem* Nog meer mensen! Water! Wildwaterbaan! Wildwaterbaan! Nog een keer! Water! Mensenmassa!
... Ik was net in de Eemhof. Het was erg leuk. Felicitaties aan Kaihatu voor de honderste keer. Ik ben nu wel een beetje moe aan het worden, denk ik. Dante's Peek beneden, misschien ga ik dat nog kijken. Misschien. Of ik heb het te druk met msn, en iemand die mijn aandacht hard nodig schijnt te hebben. Notitie aan zelf: Misschien oppassen met hoeveelheid eten voor zwembadbezoek, wegens zwaar gevoel op de maag en hyperactiviteit.
'Goh, wat heb jij gebruikt?'
'Indonesische kookkunst.'
Ik moet misschien even uitrusten van het weekend. En misschien ook niet. Morgen neem ik het grootste gedeelte van de middag en ochtend voor stilte, en Hubert Lampo. 'Magisch Realisme' en goedgekeurd als literatuur eersteklas. En Nederlands ook nog. Ik wist niet dat die combinatie mogelijk was. Dat is voor boekverslag... 9. Samen met Prinses Kayleigh. Ik ben alleen bang dat het boek heel erg stom wordt als ik het voor school lees... c'est la vie...
Karo.
17.1.08
Esnesnon 17-1-08
Goedenavond.
Het is een strakblauwe lucht. Geen aardbei. Aardbeien zijn niet blauw, en ze bedekken niet de hemelkoepel. Er vliegen twee gieren rondjes boven mijn hoofd, en daardoor kwam ik af en toe in de schaduw te staan. Het wisselen van verblind worden en niet verblind worden, gecombineerd met de niet aflatende hitte en ontzettende dorst, die mij al enige tijd plaagden, bezorgde mij een knallende koppijn. Ik deed de eerstvolgende deur open en bevond mij weer in het klaslokaal. Een paar mensen keken bevreemd op wat ik daar ineens deed, ik bleek twaalf seconden lang te zijn verdwenen. Toch zat ik voor mijn gevoel al een uur in die vreemde woestijn waar geen aardbei was.
Even weg van deze onzin. Vandaag kreeg ik een paar cijfers terug, had ik hoofdpijn, kreeg ik aan tafel te horen dat iedereen bij mij thuis besmet was met een griepvirus, en vervolgens waarschijnlijk iedereen waarmee ik vandaag in aanraking ben gekomen ook... Excuses, maar ik wist van niets. Tot voorheen tenminste. Ik vrees voor mijn gezondheid en GATVER HET REGENT!
Ik vind regen niet zo lief. En school ook niet. En ik wil naar het Boeddhabeeld in Afghanistan, dat nu niet meer bestaat. Ik wil bovenop dat hoofd zitten en Boeddha's wraak afroepen over de mensen die het hebben opgeblazen. Het maakt me niet uit of hij aan wraak doet.
Vandaag was weer een troosteloos saaie dag.
Karo.
Het is een strakblauwe lucht. Geen aardbei. Aardbeien zijn niet blauw, en ze bedekken niet de hemelkoepel. Er vliegen twee gieren rondjes boven mijn hoofd, en daardoor kwam ik af en toe in de schaduw te staan. Het wisselen van verblind worden en niet verblind worden, gecombineerd met de niet aflatende hitte en ontzettende dorst, die mij al enige tijd plaagden, bezorgde mij een knallende koppijn. Ik deed de eerstvolgende deur open en bevond mij weer in het klaslokaal. Een paar mensen keken bevreemd op wat ik daar ineens deed, ik bleek twaalf seconden lang te zijn verdwenen. Toch zat ik voor mijn gevoel al een uur in die vreemde woestijn waar geen aardbei was.
Even weg van deze onzin. Vandaag kreeg ik een paar cijfers terug, had ik hoofdpijn, kreeg ik aan tafel te horen dat iedereen bij mij thuis besmet was met een griepvirus, en vervolgens waarschijnlijk iedereen waarmee ik vandaag in aanraking ben gekomen ook... Excuses, maar ik wist van niets. Tot voorheen tenminste. Ik vrees voor mijn gezondheid en GATVER HET REGENT!
Ik vind regen niet zo lief. En school ook niet. En ik wil naar het Boeddhabeeld in Afghanistan, dat nu niet meer bestaat. Ik wil bovenop dat hoofd zitten en Boeddha's wraak afroepen over de mensen die het hebben opgeblazen. Het maakt me niet uit of hij aan wraak doet.
Vandaag was weer een troosteloos saaie dag.
Karo.
15.1.08
Esnesnon 15-1-08
Hey.
Er was eens een muis, die hád me een jeuk. Ze krabde zich suf, en vond dat niet leuk. Ze krabde zich hier, ze krabde zich daar, van al dat gekrab werd ze helemaal naar.
Toen kwam mijn kat en heeft de muis geholpen met krabben. De muis geen jeuk, de kat geen honger. Iedereen blij.
Dit is één van de verhaaltjes over mijn leven. Het is een versimpelde metafoor, die naar mijn mening wegens zijn eenvoud veel vragen oproept. De beantwoording van die vragen, zodra vervolledigd, zal samengevoegd met het oorspronkelijke verhaaltje een redelijke uiteenzetting van een gewoon menselijk leven vormen. In de eerste plaats de vraag wie ik in dit verhaal voorstel. Ben ik de kat? Meent u dat ik de muis voorstel? Mogelijk zit het gecompliceerder dan dat, misschien ben ik wel beiden tegelijk. Niet te vergeten de exceptionele mogelijkheid dat ik de jeuk wel eens zou kunnen zijn. Zo schuilt er meer achter die kleine dichtregeltjes dan wat mensen zo snel zouden denken.
Ik ben in het bezit van een gigantische hoeveelheid boeken, in pdf. formaat. Tegen de tijd dat ik ze allemaal heb gelezen heb ik hoofdpijn en een leerplichtambtenaar die me vertelt dat ik al weken niet naar school ga. Ik heb drie korte blikken geworpen en heb maar besloten niet gelijk fanatiek te gaan lezen daarin. Wel kan ik enig enthousiasme opbrengen voor een oud boekje dat ik op zolder vond, getiteld: 'De komst van Joachim Stiller.' Het is een enig stukje literatuur, en volgens mij komt het uit België. Het mooiste vind ik het belachelijke taalgebruik. Ik zoek even naar die ene voorbeeldzin die ik mij voor had genomen uit het hoofd te leren.
Bah, ik kan hem niet vinden. Nu dan, ik zal het maar moeten doen met een andere zin, gewoon dat je een beeld krijgt van het spul dat ik nu probeer te lezen.
"Je kunt ook reageren uit principe, ware het slechts om te verhinderen, dat in deze wereld onveranderlijk de schofterigheid het laatste woord zou hebben."
Er zijn nog ergere zinnen.
Nou, het lijkt erop dat mijn Draft toch gewoon nog een post geworden is. Ach wat dan maar.
Karo.
Er was eens een muis, die hád me een jeuk. Ze krabde zich suf, en vond dat niet leuk. Ze krabde zich hier, ze krabde zich daar, van al dat gekrab werd ze helemaal naar.
Toen kwam mijn kat en heeft de muis geholpen met krabben. De muis geen jeuk, de kat geen honger. Iedereen blij.
Dit is één van de verhaaltjes over mijn leven. Het is een versimpelde metafoor, die naar mijn mening wegens zijn eenvoud veel vragen oproept. De beantwoording van die vragen, zodra vervolledigd, zal samengevoegd met het oorspronkelijke verhaaltje een redelijke uiteenzetting van een gewoon menselijk leven vormen. In de eerste plaats de vraag wie ik in dit verhaal voorstel. Ben ik de kat? Meent u dat ik de muis voorstel? Mogelijk zit het gecompliceerder dan dat, misschien ben ik wel beiden tegelijk. Niet te vergeten de exceptionele mogelijkheid dat ik de jeuk wel eens zou kunnen zijn. Zo schuilt er meer achter die kleine dichtregeltjes dan wat mensen zo snel zouden denken.
Ik ben in het bezit van een gigantische hoeveelheid boeken, in pdf. formaat. Tegen de tijd dat ik ze allemaal heb gelezen heb ik hoofdpijn en een leerplichtambtenaar die me vertelt dat ik al weken niet naar school ga. Ik heb drie korte blikken geworpen en heb maar besloten niet gelijk fanatiek te gaan lezen daarin. Wel kan ik enig enthousiasme opbrengen voor een oud boekje dat ik op zolder vond, getiteld: 'De komst van Joachim Stiller.' Het is een enig stukje literatuur, en volgens mij komt het uit België. Het mooiste vind ik het belachelijke taalgebruik. Ik zoek even naar die ene voorbeeldzin die ik mij voor had genomen uit het hoofd te leren.
Bah, ik kan hem niet vinden. Nu dan, ik zal het maar moeten doen met een andere zin, gewoon dat je een beeld krijgt van het spul dat ik nu probeer te lezen.
"Je kunt ook reageren uit principe, ware het slechts om te verhinderen, dat in deze wereld onveranderlijk de schofterigheid het laatste woord zou hebben."
Er zijn nog ergere zinnen.
Nou, het lijkt erop dat mijn Draft toch gewoon nog een post geworden is. Ach wat dan maar.
Karo.
14.1.08
Esnesnon 14-1-08
Goedemiddag, of wat dan ook, allemaal.
Voor het geval ik mensen teleurstel met de volgende uitspraak, het spijt me. Niet dat ik jullie niet teleur wil stellen, maar het maakt mij niet uit en ik verontschuldig me alleen omdat het vereist wordt door goed fatsoen. Ik hou me ook alleen maar aan goed fatsoen omdat het iets is wat de samenleving nodig heeft om goed te kunnen functioneren. Anders zou het maar een rommeltje worden. Goed fatsoen is een soort officieuze überwet, waar geen andere straf op staat dan afkeuring door de omgeving. Het staat vaak alle grondwetten in de weg, en is eeuwenoud. Ik kom er zelf vaak genoeg mee in aanraking.
Ik dwaal af. Nu ik het toch heb over afdwalen, ik heb het volgens mij voor elkaar gekregen om iemand aan te steken met mijn jarenlange interesse voor Dungeons and Dragons. Eenieder die zich afvraagt wat dat is: ga je schamen en doe research. Zelf vind ik dat aansteken enig, het blijft per slot van rekening een groepsspel, en nu heb ik na bijna twee jaar weer iemand om het gewoon tegen te spelen, mogelijk worden het er nog meer. Dat zou mij wel vrolijk maken.
Hoe dan ook, vandaag heb ik weer twee SE's gemaakt. Ik beschouw de eerste als lastig, maar goed gedaan, en de tweede als simpel en erg goed gedaan. Dat is wel voldoende voor een goede dag. Ik begin trek te krijgen. Alweer. Ik loop al sinds half elf een beetje zin in eten te hebben en ik heb nog altijd niet geluncht. Verkeerd, gok ik. Tot overmaat van ramp zit ik eigenlijk alleen maar wat op te schrijven in plaats van dat ik er wat aan doe. Ach wat.
Nu begin ik toch sterk het idee te krijgen dat ik wat ben vergeten. Juist. Ik doe even een poging:
'Hoge verwachtingen kunnen leiden tot slechte resultaten,
daar een goed resultaat geen verwachting behoeft.'
Koekje voor de naam van het gebruikte stijlfiguur.
Dat was niet wat ik behoorde te zeggen. Nou ja, misschien iets voor de toekomst.
Karo
Voor het geval ik mensen teleurstel met de volgende uitspraak, het spijt me. Niet dat ik jullie niet teleur wil stellen, maar het maakt mij niet uit en ik verontschuldig me alleen omdat het vereist wordt door goed fatsoen. Ik hou me ook alleen maar aan goed fatsoen omdat het iets is wat de samenleving nodig heeft om goed te kunnen functioneren. Anders zou het maar een rommeltje worden. Goed fatsoen is een soort officieuze überwet, waar geen andere straf op staat dan afkeuring door de omgeving. Het staat vaak alle grondwetten in de weg, en is eeuwenoud. Ik kom er zelf vaak genoeg mee in aanraking.
Ik dwaal af. Nu ik het toch heb over afdwalen, ik heb het volgens mij voor elkaar gekregen om iemand aan te steken met mijn jarenlange interesse voor Dungeons and Dragons. Eenieder die zich afvraagt wat dat is: ga je schamen en doe research. Zelf vind ik dat aansteken enig, het blijft per slot van rekening een groepsspel, en nu heb ik na bijna twee jaar weer iemand om het gewoon tegen te spelen, mogelijk worden het er nog meer. Dat zou mij wel vrolijk maken.
Hoe dan ook, vandaag heb ik weer twee SE's gemaakt. Ik beschouw de eerste als lastig, maar goed gedaan, en de tweede als simpel en erg goed gedaan. Dat is wel voldoende voor een goede dag. Ik begin trek te krijgen. Alweer. Ik loop al sinds half elf een beetje zin in eten te hebben en ik heb nog altijd niet geluncht. Verkeerd, gok ik. Tot overmaat van ramp zit ik eigenlijk alleen maar wat op te schrijven in plaats van dat ik er wat aan doe. Ach wat.
Nu begin ik toch sterk het idee te krijgen dat ik wat ben vergeten. Juist. Ik doe even een poging:
'Hoge verwachtingen kunnen leiden tot slechte resultaten,
daar een goed resultaat geen verwachting behoeft.'
Koekje voor de naam van het gebruikte stijlfiguur.
Dat was niet wat ik behoorde te zeggen. Nou ja, misschien iets voor de toekomst.
Karo
13.1.08
Esnesnon 13-1-08
...
Ik heb gefaald. En dan wel het jammerlijk, ellendig soort gefaald. Ik kreeg het niet voor elkaar om non-stop te posten dag na dag, en nu staat er niets voor zaterdag. Het lijkt erop dat ik mijn doel om dagelijks een dosis onzin te berge te brengen maar moet opgeven en moet posten wanneer ik er zin in heb. Toch leek het mij leuker om iedere dag een aanvulling te doen. Nou, nee dus. Schone lei, en ik ben desondanks na een week nog steeds aan het posten. Als ik morgen nog een post plaats is mijn kleine persoonlijke uitdaging volbracht. Kan ik weer een nieuw doel stellen.
-Mijn leven doet me soms denken aan een quest log, waar nog een gigantische hoeveelheid dingen liggen, en als ik ééntje volbreng komt er weer een nieuwe. Of twee. Soms ook weer niet, maar er is toch wel een gestage druk aan dingen die ik nog kan doen. Misschien als ik ze op orde breng dat het beter lukt, en tadaa, daar heb ik weer een doel erbij. Ik maak alles weer nodeloos ingewikkeld voor mezelf.-
Geen kater vanochtend. Gisteravond ben ik veel te kort de stad in geweest waarna ik veel te snel weer terug ging en veel te weinig... me heb vermaakt. Ik kijk of ik een herkansing daarvoor kan halen, volgende week of zo. In de tussentijd ga ik me bezig houden met de moeilijke SE's van de week: Latijn, (Duits?), (CKV?), en Letterkunde. Mijn download zegt 1d-9h:42m, oftewel 'heb geduld.' Ik brei maar een einde aan deze post en ga wat zinnigs doen. Zoals koekjes eten. Au revoir.
Karo.
btw: *kiss*
Ik heb gefaald. En dan wel het jammerlijk, ellendig soort gefaald. Ik kreeg het niet voor elkaar om non-stop te posten dag na dag, en nu staat er niets voor zaterdag. Het lijkt erop dat ik mijn doel om dagelijks een dosis onzin te berge te brengen maar moet opgeven en moet posten wanneer ik er zin in heb. Toch leek het mij leuker om iedere dag een aanvulling te doen. Nou, nee dus. Schone lei, en ik ben desondanks na een week nog steeds aan het posten. Als ik morgen nog een post plaats is mijn kleine persoonlijke uitdaging volbracht. Kan ik weer een nieuw doel stellen.
-Mijn leven doet me soms denken aan een quest log, waar nog een gigantische hoeveelheid dingen liggen, en als ik ééntje volbreng komt er weer een nieuwe. Of twee. Soms ook weer niet, maar er is toch wel een gestage druk aan dingen die ik nog kan doen. Misschien als ik ze op orde breng dat het beter lukt, en tadaa, daar heb ik weer een doel erbij. Ik maak alles weer nodeloos ingewikkeld voor mezelf.-
Geen kater vanochtend. Gisteravond ben ik veel te kort de stad in geweest waarna ik veel te snel weer terug ging en veel te weinig... me heb vermaakt. Ik kijk of ik een herkansing daarvoor kan halen, volgende week of zo. In de tussentijd ga ik me bezig houden met de moeilijke SE's van de week: Latijn, (Duits?), (CKV?), en Letterkunde. Mijn download zegt 1d-9h:42m, oftewel 'heb geduld.' Ik brei maar een einde aan deze post en ga wat zinnigs doen. Zoals koekjes eten. Au revoir.
Karo.
btw: *kiss*
11.1.08
Esnesnon 11-1-08
Goedenavond.
Shakespeare is eigenlijk niet zo stom. Het is nog best begrijpelijk als je het vergelijkt met vertalingen van Cicero, of Japanse songteksten. (Dit is een vergelijking uit de categorie: Zelfs als je het in je eigen gewende taal leest, is het nog onbegrijpelijk.) Bovendien zijn de verhalen wel mooi en als je het leert te appreciëren en er een tijdje te lang in leest neem je het taalgebruik over wat tot ontzettende hilariteit leidt. Tenminste, zo gaat het bij mij vaak. Niets is zo leuk als onzinnig veel rare zinsconstructies, uitdrukkingen en bijzinnen te gebruiken.
Vandaag heb ik weer 2 SE's gehad en ik vond ze allebei stom. In het eerste geval moest ik een brief schrijven, maar mijn rant werd in de rug neergestoken door de achterzijde van het toetsblaadje, dat doodleuk vetgedrukt vermeldde dat ik niet meer dan 150 woorden mocht gebruiken. Dat vind ik schandalig. Voor een Nederlandse brief is het acceptabel om 150 als limiet te stellen, maar Engels heeft oneindig veel kleine rotwoordjes en ze weten niet echt hoe ze woorden aan elkaar moeten plakken. Het tweede SE was gewoon simpel. Saai.
Ik heb wel wat tijd zitten vullen met gedrag dat mijn beste vriend als zodanig verkeerd beschouwde dat hij expres niet keek toen hij langsliep, ik moest even wat uitleg geven voordat hij begreep dat ik nog gewoon de oude ben. Misschien moet ik jullie dat ook uitleggen, maar dat doe ik niet. Weekend, mensen! Ik moet eigenlijk vanavond nog een test voor een stel andere mensen schrijven... Maar dat is weer een ander verhaal. Voor vanavond is het op zijn meest: 'Is geluk nou dat je happy bent gedurende lange tijd, of zit daar nog meer in?'
Jonathan had het lef te stellen dat ik niet wist wat geluk was, en zolang als ik gelukkig ben heb ik daar mijn twijfels over. Maar goh, als er meer in geluk zit dan dat ik blij ben? Dan ben ik benieuwd.
Karo
Shakespeare is eigenlijk niet zo stom. Het is nog best begrijpelijk als je het vergelijkt met vertalingen van Cicero, of Japanse songteksten. (Dit is een vergelijking uit de categorie: Zelfs als je het in je eigen gewende taal leest, is het nog onbegrijpelijk.) Bovendien zijn de verhalen wel mooi en als je het leert te appreciëren en er een tijdje te lang in leest neem je het taalgebruik over wat tot ontzettende hilariteit leidt. Tenminste, zo gaat het bij mij vaak. Niets is zo leuk als onzinnig veel rare zinsconstructies, uitdrukkingen en bijzinnen te gebruiken.
Vandaag heb ik weer 2 SE's gehad en ik vond ze allebei stom. In het eerste geval moest ik een brief schrijven, maar mijn rant werd in de rug neergestoken door de achterzijde van het toetsblaadje, dat doodleuk vetgedrukt vermeldde dat ik niet meer dan 150 woorden mocht gebruiken. Dat vind ik schandalig. Voor een Nederlandse brief is het acceptabel om 150 als limiet te stellen, maar Engels heeft oneindig veel kleine rotwoordjes en ze weten niet echt hoe ze woorden aan elkaar moeten plakken. Het tweede SE was gewoon simpel. Saai.
Ik heb wel wat tijd zitten vullen met gedrag dat mijn beste vriend als zodanig verkeerd beschouwde dat hij expres niet keek toen hij langsliep, ik moest even wat uitleg geven voordat hij begreep dat ik nog gewoon de oude ben. Misschien moet ik jullie dat ook uitleggen, maar dat doe ik niet. Weekend, mensen! Ik moet eigenlijk vanavond nog een test voor een stel andere mensen schrijven... Maar dat is weer een ander verhaal. Voor vanavond is het op zijn meest: 'Is geluk nou dat je happy bent gedurende lange tijd, of zit daar nog meer in?'
Jonathan had het lef te stellen dat ik niet wist wat geluk was, en zolang als ik gelukkig ben heb ik daar mijn twijfels over. Maar goh, als er meer in geluk zit dan dat ik blij ben? Dan ben ik benieuwd.
Karo
10.1.08
Esnesnon 10-1-08
k'Chuar amgír, allemaal.
Vandaag was een beetje een grijze dag. Niet dat mijn humeur of gedrag ook maar enigzins van het weer afhangt - alsof het ergens vanaf zou kunnen hangen - maar ik heb een hekel aan loodgrijze luchten. Er bestaan uitzonderingen, zoals loodgrijze luchten waar sneeuw uit komt dwarrelen of loodgrijze luchten die worden gezien door dubbele beglazing, als ik even mijn hoofd van een leuke film afhaal die ik dan veilig binnen aan het kijken ben, of als ik in een Zwitsers chalet op de enorme houten vensterbank leun en ik hoor van die koebellen, en er vliegt een paars gevlekte Milka-koe langs met een reclamespandoek erachteraan langs en ik neem nog een slok van de warme chocolademelk waarvan de chocolade van iets naamloos komt en niet van Milka *adem halen* of ik zit aan de rand van het water op een metalen prullenbak en ik besef dat het moment dat ik net die tien seconden voor het eerst en het laatst in mijn leven op water kan lopen en ik zie mijn kans voorbijvliegen als de eerder genoemde Milka-koe of ik kijk naar de loodgrijze lucht en ik beeld me in dat het prachtig helderblauw is (jah) omdat ik zo ver over mijn oren verliefd ben dat alles zomer en zo is...
Maar nee, rotweer. Ik vind Januari niet leuk. Er is wel een Se week, wat betekent dat ik zit te leren, maar toch minder doe dan op een gewone schooldag en iedere dag nog met mensen gezellig zit te doen. Vandaag Wiskunde, gisteren het boek voor het eerst in maanden opengedaan. Het ging best wel lekker. Morgen Engels en ANW, een briefje schrijven met slordigheidsfouten en algemene kennis toepassen. Mijn moeder komt binnen en begint Frans te praten. Help.
Snel weg van het familiedrama: Nederland is één van de 5 landen op de wereld die de standaard van 0.7 % van het nationaal inkomen doneert aan de VN voor arme mensen. Ik vind dat stom. Wat hebben die arme mensen ooit voor ons gedaan? En okee, niet té veeleisend, wat gáán ze ooit voor ons doen!? Niets! Het is wel een eenzijdige relatie. Die mensen bedanken ook niet erg leuk, ze blijven ongelukkig kijken op de foto's en filmpjes. Dan voelen wij ons ook niet veel beter...
Ik ga binnenkort vrijwilligerswerk doen, voor iemand die misschien wél feedback geeft op altruïsme. More on this story as it develops!
Karo
Vandaag was een beetje een grijze dag. Niet dat mijn humeur of gedrag ook maar enigzins van het weer afhangt - alsof het ergens vanaf zou kunnen hangen - maar ik heb een hekel aan loodgrijze luchten. Er bestaan uitzonderingen, zoals loodgrijze luchten waar sneeuw uit komt dwarrelen of loodgrijze luchten die worden gezien door dubbele beglazing, als ik even mijn hoofd van een leuke film afhaal die ik dan veilig binnen aan het kijken ben, of als ik in een Zwitsers chalet op de enorme houten vensterbank leun en ik hoor van die koebellen, en er vliegt een paars gevlekte Milka-koe langs met een reclamespandoek erachteraan langs en ik neem nog een slok van de warme chocolademelk waarvan de chocolade van iets naamloos komt en niet van Milka *adem halen* of ik zit aan de rand van het water op een metalen prullenbak en ik besef dat het moment dat ik net die tien seconden voor het eerst en het laatst in mijn leven op water kan lopen en ik zie mijn kans voorbijvliegen als de eerder genoemde Milka-koe of ik kijk naar de loodgrijze lucht en ik beeld me in dat het prachtig helderblauw is (jah) omdat ik zo ver over mijn oren verliefd ben dat alles zomer en zo is...
Maar nee, rotweer. Ik vind Januari niet leuk. Er is wel een Se week, wat betekent dat ik zit te leren, maar toch minder doe dan op een gewone schooldag en iedere dag nog met mensen gezellig zit te doen. Vandaag Wiskunde, gisteren het boek voor het eerst in maanden opengedaan. Het ging best wel lekker. Morgen Engels en ANW, een briefje schrijven met slordigheidsfouten en algemene kennis toepassen. Mijn moeder komt binnen en begint Frans te praten. Help.
Snel weg van het familiedrama: Nederland is één van de 5 landen op de wereld die de standaard van 0.7 % van het nationaal inkomen doneert aan de VN voor arme mensen. Ik vind dat stom. Wat hebben die arme mensen ooit voor ons gedaan? En okee, niet té veeleisend, wat gáán ze ooit voor ons doen!? Niets! Het is wel een eenzijdige relatie. Die mensen bedanken ook niet erg leuk, ze blijven ongelukkig kijken op de foto's en filmpjes. Dan voelen wij ons ook niet veel beter...
Ik ga binnenkort vrijwilligerswerk doen, voor iemand die misschien wél feedback geeft op altruïsme. More on this story as it develops!
Karo
9.1.08
Esnesnon 9-1-08
Goedenavond! Ik ben uw medepassagier.
Ik kwam er tien seconden geleden achter dat ik in de titel van mijn eerste twee posts het jaar had afgekort tot 08, om bij de derde 2008 te hebben opgeschreven. Dit viel waarschijnlijk alleen mij op en het is totaal niet interessant voor jullie. Mijn nederige excuses voor deze opmerking, voornamelijk voortkomend uit het feit dat ik zonder nadenken schrijf.
Ik heb katten in mijn hoofd. Ze zingen. En doen dansjes. Vandaag heb ik mijn eerste SE weer eens gedaan en ik vind het stóm. *slaat op tafel* (ik bedoel de echte geërgerde kleuter -sissende s- stóm hier, hetzelfde soort als dat Judith gebruikt als ze moe is en een stokpaardje heeft) Frans wordt slecht gegeven hier op school, we mogen in feite zo goed als alle antwoorden gewoon afkijken van blaadjes die ze ons geven. Vervolgens hopen ze ons te pakken op slordigheidsfouten en verwarren ze ons met te lange teksten en gebrabbelde luisteropdrachten. In mijn volgende leven laat ik Frans zo snel mogelijk vallen.
Morgen heb ik tegen de middag wiskunde, en ik hou vanaf -NU- even op met erover nadenken tot ik morgenochtend in mijn badjas aan de keukentafel het nog eens ga zitten doornemen. Iemand die met me mee wil doen? :P
(Wacht, zitten er wel smileys in blogs? Nee hè? Bah. Ik hoop dat alle lezers snappen wat 'dubbelepunt'-'p' betekent? Okee, het betekent dat ik mn tong uitsteek, een soort van rum tum tugger gebaar, een uitdrukking van 'lol' en 'wacky.' Interpretaties kunnen verschillen.)
Ik moet zo nog even een stomme enquete gaan vertalen, omdat iemand wil dat ik die voor 11 uur opstuur... ik wacht ook gewoon lekker tot het laatste moment, in een soort stom op-het-laatste-moment-afgebroken-staking gebaar. Memo aan zelf: Wierook. Snel.
Weet iemand by the way een orgineel verjaardagscadeau voor een negentiger die niet meer kan lopen of staan, en alleen maar staart en huilt over het droevige feit dat ze mist dat al haar kleinkinderen opgroeien omdat ze lichamelijk daar niet meer toe in staat is? Hypothetisch.
Karo
Ik kwam er tien seconden geleden achter dat ik in de titel van mijn eerste twee posts het jaar had afgekort tot 08, om bij de derde 2008 te hebben opgeschreven. Dit viel waarschijnlijk alleen mij op en het is totaal niet interessant voor jullie. Mijn nederige excuses voor deze opmerking, voornamelijk voortkomend uit het feit dat ik zonder nadenken schrijf.
Ik heb katten in mijn hoofd. Ze zingen. En doen dansjes. Vandaag heb ik mijn eerste SE weer eens gedaan en ik vind het stóm. *slaat op tafel* (ik bedoel de echte geërgerde kleuter -sissende s- stóm hier, hetzelfde soort als dat Judith gebruikt als ze moe is en een stokpaardje heeft) Frans wordt slecht gegeven hier op school, we mogen in feite zo goed als alle antwoorden gewoon afkijken van blaadjes die ze ons geven. Vervolgens hopen ze ons te pakken op slordigheidsfouten en verwarren ze ons met te lange teksten en gebrabbelde luisteropdrachten. In mijn volgende leven laat ik Frans zo snel mogelijk vallen.
Morgen heb ik tegen de middag wiskunde, en ik hou vanaf -NU- even op met erover nadenken tot ik morgenochtend in mijn badjas aan de keukentafel het nog eens ga zitten doornemen. Iemand die met me mee wil doen? :P
(Wacht, zitten er wel smileys in blogs? Nee hè? Bah. Ik hoop dat alle lezers snappen wat 'dubbelepunt'-'p' betekent? Okee, het betekent dat ik mn tong uitsteek, een soort van rum tum tugger gebaar, een uitdrukking van 'lol' en 'wacky.' Interpretaties kunnen verschillen.)
Ik moet zo nog even een stomme enquete gaan vertalen, omdat iemand wil dat ik die voor 11 uur opstuur... ik wacht ook gewoon lekker tot het laatste moment, in een soort stom op-het-laatste-moment-afgebroken-staking gebaar. Memo aan zelf: Wierook. Snel.
Weet iemand by the way een orgineel verjaardagscadeau voor een negentiger die niet meer kan lopen of staan, en alleen maar staart en huilt over het droevige feit dat ze mist dat al haar kleinkinderen opgroeien omdat ze lichamelijk daar niet meer toe in staat is? Hypothetisch.
Karo
8.1.08
Esnesnon 8-1-2008
Gutenmorgen. Over anderhalf uur ga ik muziek maken, en ik weet niet of ik daarna nog tijd heb om te zitten bloggen.
Vandaag ben ik weer herenigd met de expogroep, allemaal bekende gezichten, met uitzondering van dat van Anne. Dat was niet heel erg bekend. Ik heb weinig gedaan in de les, slecht opgelet, rondgehangen, en iedereen gelukkig nieuwjaar gewenst, met een week achterstand. Enige tijd. Bovendien ben ik erachter gekomen dat ik de jas van Marloes pas, en dat ik er heel leuk in uitzie. Raar. Daaropvolgend de afspraak dat ik een keertje in Apeldoorn naar een vage altowinkel ga om daar kleding uit te zoeken die ik gewoon pas, inplaats van de dingen die meer bedoeld zijn voor types met een minder slanke bouw. Ook zou ik via Marianne (van haar broer) een matrixjas kunnen overkopen, en dat is niet eens een aanval van het moment, ik wil al jaren een matrixjas. Dat lijkt me ronduit geweldig. Maar nee, zowiezo een hele slanke jas zou ik wel willen hebben, met het risico dat allerlei mensen me er raar op aankijken. Na school nog even rondgehangen in de stad. Morgen zou als het goed is wat interessanter moeten worden, met dingen als de eerste SE, mede, en alles wat daarbij komt kijken.
Ook een afspraak voor na de SE's weer, dan ga ik heel stijlvol relaxen. Daar kijk ik ook naar uit. Goh, ik heb toch wel een hoopvol leven, als er zoveel dingen zijn waar ik naar uitkijk... ik deel natuurlijk niet alle uitkijk-dingen met jullie, ik heb ook geheimen. Het komt erop neer dat ik ondanks mijn ascetische instelling van 'verwacht minder, bereik meer' toch veel verwachtingen en hoop heb. Het is volgens mijn filosofie fout, but how can it be bad if it feels good? It's the only time I feel aliiiiive!!!
Sorry daarvoor. Anyway, tijd voor wat SE's en vreugde. Dat 2008 maar een mooi jaar mag worden.
Karo
Vandaag ben ik weer herenigd met de expogroep, allemaal bekende gezichten, met uitzondering van dat van Anne. Dat was niet heel erg bekend. Ik heb weinig gedaan in de les, slecht opgelet, rondgehangen, en iedereen gelukkig nieuwjaar gewenst, met een week achterstand. Enige tijd. Bovendien ben ik erachter gekomen dat ik de jas van Marloes pas, en dat ik er heel leuk in uitzie. Raar. Daaropvolgend de afspraak dat ik een keertje in Apeldoorn naar een vage altowinkel ga om daar kleding uit te zoeken die ik gewoon pas, inplaats van de dingen die meer bedoeld zijn voor types met een minder slanke bouw. Ook zou ik via Marianne (van haar broer) een matrixjas kunnen overkopen, en dat is niet eens een aanval van het moment, ik wil al jaren een matrixjas. Dat lijkt me ronduit geweldig. Maar nee, zowiezo een hele slanke jas zou ik wel willen hebben, met het risico dat allerlei mensen me er raar op aankijken. Na school nog even rondgehangen in de stad. Morgen zou als het goed is wat interessanter moeten worden, met dingen als de eerste SE, mede, en alles wat daarbij komt kijken.
Ook een afspraak voor na de SE's weer, dan ga ik heel stijlvol relaxen. Daar kijk ik ook naar uit. Goh, ik heb toch wel een hoopvol leven, als er zoveel dingen zijn waar ik naar uitkijk... ik deel natuurlijk niet alle uitkijk-dingen met jullie, ik heb ook geheimen. Het komt erop neer dat ik ondanks mijn ascetische instelling van 'verwacht minder, bereik meer' toch veel verwachtingen en hoop heb. Het is volgens mijn filosofie fout, but how can it be bad if it feels good? It's the only time I feel aliiiiive!!!
Sorry daarvoor. Anyway, tijd voor wat SE's en vreugde. Dat 2008 maar een mooi jaar mag worden.
Karo
7.1.08
Esnesnon 7-1-08
Nog geen nieuws van de huisgeesten, ik moet wierrook kopen.
Een opmerking over de uitwisseling naar Spanje vanochtend heeft mij een herinnering gebracht uit de tijd dat ik in de derde zat, en een heel ander type was nog. Toen ik in de derde zat heb ik minstens een maand lang deelgenomen aan een religie die slakken aanbidt als het hoogste wezen. In de reïncarnatiecyclus staan ze bovenaan. Waarom? Nee, het is geen willekeurige keuze, het is zelfs niet bedoeld als een stomme grap. Slakken zijn relaxed. Heel erg relaxed. Mensen kunnen nog veel leren van slakken, die overal heel veel de tijd voor nemen, en nooit klagen. Het zijn wijze dieren, omdat ze zo goed over dingen nadenken. Ik en Wesley, iemand uit mijn klas, besloten dat ze heilig waren en we aanbaden ze. We zeiden vreemde dingen tegen elkaar als 'moge de slak met u zijn' en probeerden mensen te overtuigen van ons geloof. Vreemd genoeg werden we niet serieus genomen. Dit is wel een fase geweest die me op filosofisch gebied veel leerde.
Mijn kamer is opnieuw behangen, maar het is niet perfect verlopen. Dat wordt pas goed zichtbaar bij bepaald soort licht. Op een aantal muren zijn van die vouwen te zien, een teken dat de muur niet helemaal egaal is. Dat ziet er bij sommige soorten lichtval bijzonder vaag uit. Voor de rest is mijn kamer nu wel okee, dus niets te klagen.
Misschien zijn het mijn huisgeesten die het behang hebben verpest. Ik moet écht wat gaan offeren. Of misschien moet ik toch terug naar de slakken, wie weet. Misschien als ik alles uitprobeer, dat het dan automatisch goed gaat. Zo is vast en zeker ook polytheïsme uitgevonden. Speaking of polytheïsme, ik ken persoonlijk nu zeker al 2 mensen die god zijn. Madelon, omdat ze een origami kolibri wist te maken, en Cecile, omdat ze bij onze eerste ontmoeting zowel een appeltaart als munchkin had meegenomen. Fantastisch und fabelhaft.
Voor alle mensen die van mening zijn dat goden niet bestaan, kijk nog even naar de definitie.
'Een bovenmenselijk, aanbiddelijk, machtig wezen.' Arnold Schwarzenegger valt daar ook onder...
Karo
Een opmerking over de uitwisseling naar Spanje vanochtend heeft mij een herinnering gebracht uit de tijd dat ik in de derde zat, en een heel ander type was nog. Toen ik in de derde zat heb ik minstens een maand lang deelgenomen aan een religie die slakken aanbidt als het hoogste wezen. In de reïncarnatiecyclus staan ze bovenaan. Waarom? Nee, het is geen willekeurige keuze, het is zelfs niet bedoeld als een stomme grap. Slakken zijn relaxed. Heel erg relaxed. Mensen kunnen nog veel leren van slakken, die overal heel veel de tijd voor nemen, en nooit klagen. Het zijn wijze dieren, omdat ze zo goed over dingen nadenken. Ik en Wesley, iemand uit mijn klas, besloten dat ze heilig waren en we aanbaden ze. We zeiden vreemde dingen tegen elkaar als 'moge de slak met u zijn' en probeerden mensen te overtuigen van ons geloof. Vreemd genoeg werden we niet serieus genomen. Dit is wel een fase geweest die me op filosofisch gebied veel leerde.
Mijn kamer is opnieuw behangen, maar het is niet perfect verlopen. Dat wordt pas goed zichtbaar bij bepaald soort licht. Op een aantal muren zijn van die vouwen te zien, een teken dat de muur niet helemaal egaal is. Dat ziet er bij sommige soorten lichtval bijzonder vaag uit. Voor de rest is mijn kamer nu wel okee, dus niets te klagen.
Misschien zijn het mijn huisgeesten die het behang hebben verpest. Ik moet écht wat gaan offeren. Of misschien moet ik toch terug naar de slakken, wie weet. Misschien als ik alles uitprobeer, dat het dan automatisch goed gaat. Zo is vast en zeker ook polytheïsme uitgevonden. Speaking of polytheïsme, ik ken persoonlijk nu zeker al 2 mensen die god zijn. Madelon, omdat ze een origami kolibri wist te maken, en Cecile, omdat ze bij onze eerste ontmoeting zowel een appeltaart als munchkin had meegenomen. Fantastisch und fabelhaft.
Voor alle mensen die van mening zijn dat goden niet bestaan, kijk nog even naar de definitie.
'Een bovenmenselijk, aanbiddelijk, machtig wezen.' Arnold Schwarzenegger valt daar ook onder...
Karo
6.1.08
Esnesnon 6-1-08
...
Bij ons thuis bewogen de gordijnrails afgelopen nacht een slordige 20 centimeter naar rechts, hoewel ze vastgeschroefd zaten. Ik trok mij terug op mijn kamer om de geesten van mijn huis ernaar te vragen, maar ik werd onderbroken door mijn moeder, die graag wilde dat ik mijn kamer opruimde. Onzin. Het was gewoon opgeruimd. Helaas waren de geesten al ontstemd door de plotselinge onderbreking in het gesprek en ze willen nu nog steeds niet met me praten. Dat heeft mij ontstemd. Misschien moet ik een offer brengen als teken van goede wil, zodat we onze vrede en vriendschap, die ik drie jaar terug met veel moeite heb weten te bereiken, in stand kunnen houden. Heeft er iemand suggesties voor offers aan mijn huisgeesten? Ze kunnen niets eten of drinken, en hebben geen goede plekken om iets op te bergen. Ook kunnen ze niets goed vasthouden. Bij voorbaat dank:
Karo
Bij ons thuis bewogen de gordijnrails afgelopen nacht een slordige 20 centimeter naar rechts, hoewel ze vastgeschroefd zaten. Ik trok mij terug op mijn kamer om de geesten van mijn huis ernaar te vragen, maar ik werd onderbroken door mijn moeder, die graag wilde dat ik mijn kamer opruimde. Onzin. Het was gewoon opgeruimd. Helaas waren de geesten al ontstemd door de plotselinge onderbreking in het gesprek en ze willen nu nog steeds niet met me praten. Dat heeft mij ontstemd. Misschien moet ik een offer brengen als teken van goede wil, zodat we onze vrede en vriendschap, die ik drie jaar terug met veel moeite heb weten te bereiken, in stand kunnen houden. Heeft er iemand suggesties voor offers aan mijn huisgeesten? Ze kunnen niets eten of drinken, en hebben geen goede plekken om iets op te bergen. Ook kunnen ze niets goed vasthouden. Bij voorbaat dank:
Karo
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
