Esnesnon 20-1-08

Ello.

Ik ben weer een beetje wakker aan het worden. De lucht van de dood maakt wakker, en niemand zal makkelijk slapen in de Huizen der Doden, maar de Huizen der Stervenden zijn anders. De lucht daar is doordrongen van een geur die je in slaap brengt, een geur om je tijd en uiteindelijk je laatste adem te ontnemen. De Huizen die ik vandaag bezocht heten Overduin. Er zijn 146 bewoners daar, verdeeld over 6 'units' met elk een naam die bijzonder geschikt is. Namen, die ik hier niet zal noemen.

Omdat de tijd daar zo vreemd verstrijkt lijkt gisteravond weken geleden. De tijd voor pannekoeken, voor 5-1 winnen en doorgaan naar de nationale finale, voor de 86ste verjaardag van mijn oma. Ik heb al die drie dingen slechts afstandelijk meegemaakt, alsof ik naast een kabbelend beekje in slaap viel. Het was een mooie slaap, maar nu ben ik bang. Iedere slaap in de Huizen kan je laatste zijn, heb ik nu wel meegekregen. Dat is een angstaanjagend feit. Zeker omdat ik uitkijk naar de komende dagen.

Niet alle dagen hoor, alleen een paar van die dagen, die stuk voor stuk omringd worden door dagen waar ik weer in die slaap zal verzinken en zal moeten vechten om wakker te blijven. Er zijn dingen om naar uit te kijken als ik maar goed genoeg tuur.
Het is alleen zo ver weg,
en in de Huizen der Stervenden
is het verre verder
en langer duurt het lang.

Ik heb ontzettend zin in roomsoesjes.

Karo