Goedenavond.
Hoewel de zon weer volop schijnt zijn de narcissen nog altijd mors. Dat één slecht nachtje, één stukje winter voldoende is om weken aan zon en lente ongedaan te maken. Die kleine schoonheden zijn zo kwetsbaar dat men er haast door ontroerd zou kunnen worden. Niet mijn tekst, sorry. Wel in zekere zin kloppend, en toepasselijk, maar desondanks niet mijn tekst. Vandaag werd ik gecomplimenteerd met twee van de pianostukken, Chopins, die ik probeer te leren, waarbij ik vanmiddag ga proberen mijn leraar zover te krijgen dat hij me complimenteert. Het is onmogelijk om een compliment uit hem los te krijgen wegens totale kwaliteit van de uitvoering, omdat hij nou eenmaal... te goed is. Maar ja, leraren verwachten nooit het best mogelijke resultaat, ze willen liever zien dat iemand voor zijn niveau uitstekend presteert, of verbetering vertoont. Zo zit het ook met mijn leraar. Over de afgelopen acht jaar kreeg ik bij iedere goede prestatie waardering, hoe vreselijk slecht ik toen ook was, en hoeveel beter ik nu ben. Whatever.
Euh, ik kijk met één hersenhelft naar The League of Extraordinary Gentlemen (and Women) terwijl ik met mijn andere hersenhelft denk hoe ik het volgende keer aan moet pakken bij Liero om wel te winnen tegen een een overmacht van zes tegen één. Dit betekent dat ik zonder hersenhelften schrijf, sjoeb sjoeb uhtepuh.
Overmorgen Barcalona. Nog steeds. Morgen inpakken voor Barcalona. Vandaag doorkijken van de paklijst voor Barcalona en nog eventjes wat van mijn thuistijd opeisen, hopend dat mijn neef nog een mailtje stuurt waardoor we wat meer kunnen plannen. Ik heb in de tussentijd niet echt wat te vertellen, wat mij wel verdriet doet. Misschien verzin ik later nog wat. Tot die tijd wens ik iedereen alvast een fijne vakantie, en zeg ik: 'Tot na Barcalona!'
Karo
25.4.08
24.4.08
Esnesnon 24-4-08
Tsjakka, tosti met mosterd.
Euhm, ik zag net bij auto-invullen dat ik tot zover iedere maand op de 24ste een post heb gemaakt, dus dat doe ik nu gezellig ook weer. Bovendien probeer ik nog wat eruit te gooien voor zondag, de dag dat ik een week verdwijn naar Barça, waar contact over internet dermate moeilijk wordt dat ik niets van me zal laten horen, wat weer een gat slaat in mijn blogarchief. Wel even een paar postjes nog in het relatief lege April dan.
Muziekje erbij. Shinedoe, met Phunk. Het éénentwintigste nummer van het album waarna de hele zooi vanaf het begin weer wordt afgespeeld, wat ik wel leuk vind. Ik bedenk me ineens, nu ik mijn moeder naar mijn broer hoor roepen, dat er misschien iets is wat ik kan vertellen. Mijn dierbare oudste broer is gezakt voor zijn rijexamen, de stakker. Zware dip en donderwolken dus. Mijn moeder vraagt vanaf een verdieping lager of hij misschien nog voetbal komt kijken, maar hij is dermate troosteloos dat (wacht... ik heb net in één post twee keer het woord dermate gebruikt, terwijl ik dat normaal helemaal nooit waar dan ook doe. er is iets mis) hij liever op zijn kamer blijft mokken. Dit... martelaarachtige pesten van mensen die om je geven toont aan dat hij toch echt wel familie van me is. Ontroerend. Nee echt, ik leef met hem mee. Zijn volgende kans is in Augustus, en tot die tijd is hij de sukkel die zijn rijbewijs niet kon halen, wat natuurlijk wel... verdraaid vervelend is.
Het is negen uur 's avonds en nog half licht. Ichimaru's vervanger is een beetje een sukkel. Iemand brabbelt onbegrijpelijk Spaans geklets in mijn oor. Op MSN sta ik aangegeven als online. Mijn muis haat me en werkt niet mee. De wereld is rond. De narcissen buiten zijn doodgegaan door een nachtje vorst. Morgen hebben we op school een examenstunt en dus erg weinig les.
Barcalona. Ik heb het idee dat ik er verder niets over te vertellen heb dan: 'Whiiihooo!!!' wat natuurlijk een bijster nutteloze uitspraak is voor jullie allemaal. Ik heb vandaag kalmerende thee gedronken in de zon. Iedereen was daarna zo duf dat we. Dat. Eeh. Duf. Thee is... eh, thee. Eh, wat zat er in zeg? Groene thee zeg je? Groene. Eh. Wow. Ik wil wel opstaan... ik ben moe. Ik. Eh. Eh. Ehh... Ja. Okee, ik ga al. Ik ben wakker. Ja. Ik moet écht naar huis.
Loesimus gaat photoshoppen met mijn smoelwerk! Wordt leuk. Wordt leip. Voel ik zomaar aan.
Karo
Euhm, ik zag net bij auto-invullen dat ik tot zover iedere maand op de 24ste een post heb gemaakt, dus dat doe ik nu gezellig ook weer. Bovendien probeer ik nog wat eruit te gooien voor zondag, de dag dat ik een week verdwijn naar Barça, waar contact over internet dermate moeilijk wordt dat ik niets van me zal laten horen, wat weer een gat slaat in mijn blogarchief. Wel even een paar postjes nog in het relatief lege April dan.
Muziekje erbij. Shinedoe, met Phunk. Het éénentwintigste nummer van het album waarna de hele zooi vanaf het begin weer wordt afgespeeld, wat ik wel leuk vind. Ik bedenk me ineens, nu ik mijn moeder naar mijn broer hoor roepen, dat er misschien iets is wat ik kan vertellen. Mijn dierbare oudste broer is gezakt voor zijn rijexamen, de stakker. Zware dip en donderwolken dus. Mijn moeder vraagt vanaf een verdieping lager of hij misschien nog voetbal komt kijken, maar hij is dermate troosteloos dat (wacht... ik heb net in één post twee keer het woord dermate gebruikt, terwijl ik dat normaal helemaal nooit waar dan ook doe. er is iets mis) hij liever op zijn kamer blijft mokken. Dit... martelaarachtige pesten van mensen die om je geven toont aan dat hij toch echt wel familie van me is. Ontroerend. Nee echt, ik leef met hem mee. Zijn volgende kans is in Augustus, en tot die tijd is hij de sukkel die zijn rijbewijs niet kon halen, wat natuurlijk wel... verdraaid vervelend is.
Het is negen uur 's avonds en nog half licht. Ichimaru's vervanger is een beetje een sukkel. Iemand brabbelt onbegrijpelijk Spaans geklets in mijn oor. Op MSN sta ik aangegeven als online. Mijn muis haat me en werkt niet mee. De wereld is rond. De narcissen buiten zijn doodgegaan door een nachtje vorst. Morgen hebben we op school een examenstunt en dus erg weinig les.
Barcalona. Ik heb het idee dat ik er verder niets over te vertellen heb dan: 'Whiiihooo!!!' wat natuurlijk een bijster nutteloze uitspraak is voor jullie allemaal. Ik heb vandaag kalmerende thee gedronken in de zon. Iedereen was daarna zo duf dat we. Dat. Eeh. Duf. Thee is... eh, thee. Eh, wat zat er in zeg? Groene thee zeg je? Groene. Eh. Wow. Ik wil wel opstaan... ik ben moe. Ik. Eh. Eh. Ehh... Ja. Okee, ik ga al. Ik ben wakker. Ja. Ik moet écht naar huis.
Loesimus gaat photoshoppen met mijn smoelwerk! Wordt leuk. Wordt leip. Voel ik zomaar aan.
Karo
23.4.08
Esnesnon 23-4-08
Sense
Move
Penguin
Omdat de poll nog geen uitslag heeft geleverd kies ik gewoon weer een random aanpak. Ik was een pietsie hyper toen ik verregend thuiskwam. Ik probeer een nieuwe insteek van mijn personage, door met maskertjes te werken, lichtjes geïnspireerd door Kurosaki. Mijn karakter lijkt er niet op, de kleding lijkt er niet op, ik doe niets dat hij doet, maar klooi wel wat met een masker, dat soms breekt en opgedaan kan worden met een gebaar langs het gezicht. Wat bij mij ontbreekt is het eigenlijke letterlijke masker, en het stukje zwarte aura dat erbij komt. Bovendien word ik evil als het masker weg is, en Kurosaki wordt evillig als hij het opdoet. Het punt is dat ik een masker opdoe met zo'n zelfde gebaar, en soms breekt het en zie ik er anders uit. Puh. Ik had Kurosaki helemaal niet nodig, ik deed het hele 'hand voor gezicht langs en ineens andere uitdrukking' al vele jaren.
Wat doe ik eigenlijk moeilijk. Zie zelf maar hoe leuk het is, 16 mei op Het Baken. We maken het nog snel zo leuk mogelijk. Een aantal mensen werken ons haast tegen, zo slordig zijn ze in de medewerking, doordat een paar types die maar naamloos/ongenoemd/incognito/onbekend zullen blijven niet komen opdagen. (waarom vier woorden? het heeft te maken met Freud en kinderachtige frustratie en nee ik ga het niet uitleggen) Gelukkig zijn er een paar goede of enthousiaste mensen aanwezig, dus het wordt... iets.
Dat was een dosis toneel. Nu denk ik: Gatver. Waar is mijn lente. Het is voorbij het punt van een zoektocht, in plaats daarvan is het een soort holle frustratie.
Karo
Ps: Wat? Geen normaal einde? Ik ben gewoon te gatver voor een slot.
Pps: Yahtzee Croshaw heeft meegedaan aan NaNoWriMo!? Ik móét ook meedoen. Help, fanboyish...
Move
Penguin
Omdat de poll nog geen uitslag heeft geleverd kies ik gewoon weer een random aanpak. Ik was een pietsie hyper toen ik verregend thuiskwam. Ik probeer een nieuwe insteek van mijn personage, door met maskertjes te werken, lichtjes geïnspireerd door Kurosaki. Mijn karakter lijkt er niet op, de kleding lijkt er niet op, ik doe niets dat hij doet, maar klooi wel wat met een masker, dat soms breekt en opgedaan kan worden met een gebaar langs het gezicht. Wat bij mij ontbreekt is het eigenlijke letterlijke masker, en het stukje zwarte aura dat erbij komt. Bovendien word ik evil als het masker weg is, en Kurosaki wordt evillig als hij het opdoet. Het punt is dat ik een masker opdoe met zo'n zelfde gebaar, en soms breekt het en zie ik er anders uit. Puh. Ik had Kurosaki helemaal niet nodig, ik deed het hele 'hand voor gezicht langs en ineens andere uitdrukking' al vele jaren.
Wat doe ik eigenlijk moeilijk. Zie zelf maar hoe leuk het is, 16 mei op Het Baken. We maken het nog snel zo leuk mogelijk. Een aantal mensen werken ons haast tegen, zo slordig zijn ze in de medewerking, doordat een paar types die maar naamloos/ongenoemd/incognito/onbekend zullen blijven niet komen opdagen. (waarom vier woorden? het heeft te maken met Freud en kinderachtige frustratie en nee ik ga het niet uitleggen) Gelukkig zijn er een paar goede of enthousiaste mensen aanwezig, dus het wordt... iets.
Dat was een dosis toneel. Nu denk ik: Gatver. Waar is mijn lente. Het is voorbij het punt van een zoektocht, in plaats daarvan is het een soort holle frustratie.
Karo
Ps: Wat? Geen normaal einde? Ik ben gewoon te gatver voor een slot.
Pps: Yahtzee Croshaw heeft meegedaan aan NaNoWriMo!? Ik móét ook meedoen. Help, fanboyish...
22.4.08
Esnesnon 22-4-08
Nee, geen lentegevoel nog. Ik ben het echt behoorlijk kwijt sinds ergens zaterdag. Vrijdag was ik in mijn nopjes, maar over de loop van het weekend gaf het nog een paar schoppen, maar weigerde toen volkomen. Toen was de lenteachtigheid dood. Of misschien vermist, wat de optimistische kijk is. Het is slecht voor mijn humeur en meerdere mensen zijn er een beetje ongerust over. Ik weet zelf echt niet wat ik ermee moet, ik weet zelfs niet waar mijn lenteachtigheid in de eerste plaats vandaan kwam. Ik weet wel dat ik het terug wil, en snel. Het is een gemis.
Dingen die ik al aangeraden heb gekregen als remedie:
Ik wil het niet over vandaag op school hebben, want het is jech. Alleen dat Sharida weggaat. Ook stom. Ze moet niet weg. Het is verdorie de eerste goede lerares die we hebben voor Engels! Sorry, uitleg. We hebben (klas en ik, zeg maar) sinds een korte tijd een nieuwe lerares Engels, ze is heel erg klein en heel goed in Engels lesgeven. Ik durf zelfs te zeggen goed in lesgeven in het algemeen. Iemand die vanaf les één mijn respect verdiende door A: mijn naam te onthouden B: gezellig over te komen en C: oprecht interesse te schijnen te tonen in de leerlingen. De hele klas luistert! Ze heeft onverdeelde aandacht en dat is (heey, een eekhoorntje!) ahem. Dat is erg moeilijk. Een huis- tuin- en keukenmoslim, noemt ze zichzelf. Alleraardigst. Haar medeleerkrachten en de sectie Engels, echter, waarderen haar niet zoveel als wij, en ze heeft erg veel moeite met het krijgen van informatie over het vak en de SE's, in tot zoverre dat ze zich echt verhindert voelt in haar werk en dus gaat ze weg! We hebben lopen smeken of ze wilde blijven, maar tot zover mocht het niet baten. Ik blaas even stoom af want ik kan mezelf hier echt over opwinden.
Deze post had geen aanhef. Ergerlijk of niet? Nu ga ik kijken of ik een poll aan de praat krijg. Als je geen poll zit op dit blog, heeft het niet gewerkt.
Adios namens Karo
Dingen die ik al aangeraden heb gekregen als remedie:
- Liggen in gras. NOT WORKING
- Rennen door bos. NOT TRIED YET, BUT NOT CONFIDENT
- Kijken naar groene blaadjes. NO
- Knuffelen. NOT WORKING
- Seks. NOT TRIED YET
- Zoek een vriendin. THE SAME
- Ontzettend dronken worden. UHHH... MAYBE
- Goed rondkijken. NOPE
Ik wil het niet over vandaag op school hebben, want het is jech. Alleen dat Sharida weggaat. Ook stom. Ze moet niet weg. Het is verdorie de eerste goede lerares die we hebben voor Engels! Sorry, uitleg. We hebben (klas en ik, zeg maar) sinds een korte tijd een nieuwe lerares Engels, ze is heel erg klein en heel goed in Engels lesgeven. Ik durf zelfs te zeggen goed in lesgeven in het algemeen. Iemand die vanaf les één mijn respect verdiende door A: mijn naam te onthouden B: gezellig over te komen en C: oprecht interesse te schijnen te tonen in de leerlingen. De hele klas luistert! Ze heeft onverdeelde aandacht en dat is (heey, een eekhoorntje!) ahem. Dat is erg moeilijk. Een huis- tuin- en keukenmoslim, noemt ze zichzelf. Alleraardigst. Haar medeleerkrachten en de sectie Engels, echter, waarderen haar niet zoveel als wij, en ze heeft erg veel moeite met het krijgen van informatie over het vak en de SE's, in tot zoverre dat ze zich echt verhindert voelt in haar werk en dus gaat ze weg! We hebben lopen smeken of ze wilde blijven, maar tot zover mocht het niet baten. Ik blaas even stoom af want ik kan mezelf hier echt over opwinden.
Deze post had geen aanhef. Ergerlijk of niet? Nu ga ik kijken of ik een poll aan de praat krijg. Als je geen poll zit op dit blog, heeft het niet gewerkt.
Adios namens Karo
20.4.08
Esnesnon 20-4-08
Goedenavond, alweer, zoals altijd, blabla.
Ik. Damn. Uh, openingzin verkeerd. Wat sommige mensen echt heel vervelend kunnen doen, is mij ervan beschuldigen van het verpesten van hun stemming het moment dat ik geen enthousiasme toon. Voor wat dan ook. Dan worden ze boos op me waardoor ik me rottig ga voelen. Desinteresse is de weg naar ellende, zou je kunnen zeggen. De andere oplossing is namelijk doen alsof je geïnteresseerd bent, en dan word je steeds akeliger van binnen. Het is allemaal erg verkeerd.
Opnieuw. Goedenavond.
Hm. Het heeft een soort gebrek aan orginaliteit, om nagenoeg elke keer hetzelfde zinnetje te zeggen aan het begin van een blogpost. Ik heb zelfs een stel keer goedenavond gezegd toen het gewoon nog ochtend was, maar al die tijden doen er toch niet toe omdat ik niet goed kan voorspellen wanneer het gelezen wordt. Het maakt dus niet erg uit. Maar los daarvan, als ik even kijk naar mijn mogelijkheden, dan kan ik een conventionele begroeting doen, zoals 'hoiii allemaal' 'jow peepz' en 'goedenavond.' De eerste twee vind ik persoonlijk walgelijk, maar okee, andere mensen mogen daar anders over denken. Ook kan ik de hele opening weglaten en gewoon beginnen te brabbelen. Moet te doen zijn, maar misschien staat het wel erg suf. Mogelijkheid drie is iets totaal anders. Een openingsuitspraak die geen begroeting is, maar eigenlijk ook geen inhoud heeft qua post, zodat je het geen begin van het gebrabbel kan noemen. Ik ga maar eens een poll maken...
Uh, nog een poging. Appeltaart!
Kijk, dat was dus mogelijkheid drie. Het draagt eigenlijk niets bij qua informatie en je kunt het weliswaar een begroeting noemen, maar het is niet zoiets als 'goedenavond.'
Geen lente meer in mijn hoofd. Mijn hormoonhuishouding is weer naar winterniveau, en het is maar afwachten wat voor resultaten dat gaat hebben. Ik ben tot zover een beetje brommerig, depri en lethargisch. (Even tussendoor, ik word wel eens aangevallen op de neiging om achter een komma verder te gaan met 'en,' wat ik de normaalste zaak van de wereld vind omdat het de zin wat meer rust en vorm geeft. Dat mag alleen blijkbaar niet. Dat vind ik stom, dus ik ga gewoon maling hebben aan de conventies.) Depri, en lethargisch. Daarnaast ga ik ranten. Help.
Hoe krijg ik mijn lenteheid weer terug? Ik heb al wat suggesties aangehoord, maar niets spreekt me echt aan. Het is ergerlijk mijn roze (of wat voor kleur je ook leuk lijkt) bril kwijt te zijn (het is een uitdrukking, ik geef niets om de kleur roze) nu ik (ik ben kwijt wat ik wilde zeggen door al die tussenboodschappen die ineens meer betekenis kregen.)
Karo
Ps: Huh? Nee, verder niets te zeggen.
Ik. Damn. Uh, openingzin verkeerd. Wat sommige mensen echt heel vervelend kunnen doen, is mij ervan beschuldigen van het verpesten van hun stemming het moment dat ik geen enthousiasme toon. Voor wat dan ook. Dan worden ze boos op me waardoor ik me rottig ga voelen. Desinteresse is de weg naar ellende, zou je kunnen zeggen. De andere oplossing is namelijk doen alsof je geïnteresseerd bent, en dan word je steeds akeliger van binnen. Het is allemaal erg verkeerd.
Opnieuw. Goedenavond.
Hm. Het heeft een soort gebrek aan orginaliteit, om nagenoeg elke keer hetzelfde zinnetje te zeggen aan het begin van een blogpost. Ik heb zelfs een stel keer goedenavond gezegd toen het gewoon nog ochtend was, maar al die tijden doen er toch niet toe omdat ik niet goed kan voorspellen wanneer het gelezen wordt. Het maakt dus niet erg uit. Maar los daarvan, als ik even kijk naar mijn mogelijkheden, dan kan ik een conventionele begroeting doen, zoals 'hoiii allemaal' 'jow peepz' en 'goedenavond.' De eerste twee vind ik persoonlijk walgelijk, maar okee, andere mensen mogen daar anders over denken. Ook kan ik de hele opening weglaten en gewoon beginnen te brabbelen. Moet te doen zijn, maar misschien staat het wel erg suf. Mogelijkheid drie is iets totaal anders. Een openingsuitspraak die geen begroeting is, maar eigenlijk ook geen inhoud heeft qua post, zodat je het geen begin van het gebrabbel kan noemen. Ik ga maar eens een poll maken...
Uh, nog een poging. Appeltaart!
Kijk, dat was dus mogelijkheid drie. Het draagt eigenlijk niets bij qua informatie en je kunt het weliswaar een begroeting noemen, maar het is niet zoiets als 'goedenavond.'
Geen lente meer in mijn hoofd. Mijn hormoonhuishouding is weer naar winterniveau, en het is maar afwachten wat voor resultaten dat gaat hebben. Ik ben tot zover een beetje brommerig, depri en lethargisch. (Even tussendoor, ik word wel eens aangevallen op de neiging om achter een komma verder te gaan met 'en,' wat ik de normaalste zaak van de wereld vind omdat het de zin wat meer rust en vorm geeft. Dat mag alleen blijkbaar niet. Dat vind ik stom, dus ik ga gewoon maling hebben aan de conventies.) Depri, en lethargisch. Daarnaast ga ik ranten. Help.
Hoe krijg ik mijn lenteheid weer terug? Ik heb al wat suggesties aangehoord, maar niets spreekt me echt aan. Het is ergerlijk mijn roze (of wat voor kleur je ook leuk lijkt) bril kwijt te zijn (het is een uitdrukking, ik geef niets om de kleur roze) nu ik (ik ben kwijt wat ik wilde zeggen door al die tussenboodschappen die ineens meer betekenis kregen.)
Karo
Ps: Huh? Nee, verder niets te zeggen.
19.4.08
Esnesnon 19-4-08
Goedenavond.
Beneden mij sterven mensen een gewelddadige dood, door mijn broertje die voor zover ik weet al zes uur lang niet van de bank af gekomen is. Playstation 3. Ik wil ook graag opmerken dat ik van Yahtzee Croshaw hou, met een groot deel van mijn hart en zo. Mijn internet was daarnet een korte tijd langzaam, zo langzaam dat ik een zin intypte die een minuut later woord voor woord verscheen. Zonder typfouten, dus ik ben trots op mezelf. Dat gebeurt heus niet vaak. Dat typfouten onderdeel dan, ik ben regelmatig trots op mezelf. Geen recht daartoe, maar toch. Ik hou van trots en arrogantie. Voel ik me goed door.
Gisteren hadden we een doorloop bij Bakentoneel en de helft van de spelers kwam niet opdagen. Grom. Vervolgens was er geen sfeer tegen de tijd dat mijn scène (aan het einde van het stuk pas) aan bod kwam, dus het ging bagger. Gelukkig heb ik Bucovina in mijn hoofd, dus alles wordt een stukje... aangenamer om naar te staren ofzo. Eetpauze, ik schrijf zometeen verder.
-INTERMISSIONESISSIMO-
Ja, ik ken zo mijn talen. Morgen ga ik om klokslag twaalf uur proberen een zigeunerin te ontmoeten bij een kapel, maar ik heb haar nog nooit eerder gezien in het echt. Alleen van horen zeggen, zeg maar, als het ware. Lijkt me wel grappig. Tijd om een hele rare eerste indruk te maken. Eerste indrukken zijn zowel mijn zwakke punt als mijn specialiteit. Sommige mensen vinden het misschien leuk zoals ik voor het eerst in hun leven verschijn, anderen weten niet goed wat ze ervan moeten denken. (lees: ze vinden me raar)
Wat doe ik eraan? Niets. Ik zet Bucovina aan en kijk of iemand de moeite neemt om te reageren. En ik kijk of ik een poll kan verzinnen. Daarnaast verzin ik snel nog even een stel labels en schakel ik voor de rest van de avond over op liero. De groeten.
Karo
Beneden mij sterven mensen een gewelddadige dood, door mijn broertje die voor zover ik weet al zes uur lang niet van de bank af gekomen is. Playstation 3. Ik wil ook graag opmerken dat ik van Yahtzee Croshaw hou, met een groot deel van mijn hart en zo. Mijn internet was daarnet een korte tijd langzaam, zo langzaam dat ik een zin intypte die een minuut later woord voor woord verscheen. Zonder typfouten, dus ik ben trots op mezelf. Dat gebeurt heus niet vaak. Dat typfouten onderdeel dan, ik ben regelmatig trots op mezelf. Geen recht daartoe, maar toch. Ik hou van trots en arrogantie. Voel ik me goed door.
Gisteren hadden we een doorloop bij Bakentoneel en de helft van de spelers kwam niet opdagen. Grom. Vervolgens was er geen sfeer tegen de tijd dat mijn scène (aan het einde van het stuk pas) aan bod kwam, dus het ging bagger. Gelukkig heb ik Bucovina in mijn hoofd, dus alles wordt een stukje... aangenamer om naar te staren ofzo. Eetpauze, ik schrijf zometeen verder.
-INTERMISSIONESISSIMO-
Ja, ik ken zo mijn talen. Morgen ga ik om klokslag twaalf uur proberen een zigeunerin te ontmoeten bij een kapel, maar ik heb haar nog nooit eerder gezien in het echt. Alleen van horen zeggen, zeg maar, als het ware. Lijkt me wel grappig. Tijd om een hele rare eerste indruk te maken. Eerste indrukken zijn zowel mijn zwakke punt als mijn specialiteit. Sommige mensen vinden het misschien leuk zoals ik voor het eerst in hun leven verschijn, anderen weten niet goed wat ze ervan moeten denken. (lees: ze vinden me raar)
Wat doe ik eraan? Niets. Ik zet Bucovina aan en kijk of iemand de moeite neemt om te reageren. En ik kijk of ik een poll kan verzinnen. Daarnaast verzin ik snel nog even een stel labels en schakel ik voor de rest van de avond over op liero. De groeten.
Karo
18.4.08
Esnesnon 18-4-08
Goedenavond.
Wat is het geluid van één klappende hand? Zen-boeddhistische vraag. Mijn momentele antwoord is de persoon die de vraag stelt zeggen goed te luisteren en een bitch-slap te verkopen. Ik ben ongeschikt voor boeddhisme. Misschien omdat ik me er niet in kan vinden dat het leven ellendig is en beter kan, of dat begeerte verkeerd is. Begeerte is cool.
Okee, weg van dat onderwerp, want dat is gewoon een kinderachtige frustratie van mijn kant, dat mensen het zo geweldig vinden en ik niet. Een beetje het gevoel van iemand die niet bij de groep hoort en dus maar zegt dat het maar stomme mensen zijn. Dat terwijl ik de Birmaanse monniken met de megafoons echt de leukste demonstranten sinds de uitvinding van de roeiboot vind. Positieve instelling. Is het glas halfvol? Halfleeg? Who cares, ik heb nog een hele fles staan.
Vandaag heb ik bij pianoles op een freakin' vleugel gespeeld, zeg maar een uur lang, de helft van de tijd zonder leraar erbij, en ik heb echt even los kunnen gaan. Heerlijk lokaal daar, met gedempt licht en verder uitzicht over het weerwater, twintig stoelen en teveel ruimte. Een leuk lokaal om te spelen of te luisteren. Misschien, als ik mazzel heb, kan ik daar vaker spelen. Erg leuk om te doen, zeker met Chopins.
Hm. Ik doe nog maar eens een poging een label te verzinnen. Het zou mogelijk moeten zijn om deze rant in een soort categorie in te delen, hoe dan ook wat dan ook en iets met aardbeien en slagroom die helaas pas tegen juni verschijnen. Ja, slagroom hebben we al. Misschien kan je ook wel ergens aarbeien vandaan halen, maar ik wil ze vers, plaatselijk, en in een schaaltje.
Wie mij aardbeien met slagroom kan bezorgen, of iets met soortgelijke lente-wauwheid, zal ik ontzettend dankbaar zijn. Bij die persoon sta ik dan ongeveer voor eeuwig in het krijt.
Karo
Ps: Je gaat er niet op in, hm?
Pps: Alsof ik eeuwig in het krijt staan serieus zou nemen, je hebt gelijk.
Wat is het geluid van één klappende hand? Zen-boeddhistische vraag. Mijn momentele antwoord is de persoon die de vraag stelt zeggen goed te luisteren en een bitch-slap te verkopen. Ik ben ongeschikt voor boeddhisme. Misschien omdat ik me er niet in kan vinden dat het leven ellendig is en beter kan, of dat begeerte verkeerd is. Begeerte is cool.
Okee, weg van dat onderwerp, want dat is gewoon een kinderachtige frustratie van mijn kant, dat mensen het zo geweldig vinden en ik niet. Een beetje het gevoel van iemand die niet bij de groep hoort en dus maar zegt dat het maar stomme mensen zijn. Dat terwijl ik de Birmaanse monniken met de megafoons echt de leukste demonstranten sinds de uitvinding van de roeiboot vind. Positieve instelling. Is het glas halfvol? Halfleeg? Who cares, ik heb nog een hele fles staan.
Vandaag heb ik bij pianoles op een freakin' vleugel gespeeld, zeg maar een uur lang, de helft van de tijd zonder leraar erbij, en ik heb echt even los kunnen gaan. Heerlijk lokaal daar, met gedempt licht en verder uitzicht over het weerwater, twintig stoelen en teveel ruimte. Een leuk lokaal om te spelen of te luisteren. Misschien, als ik mazzel heb, kan ik daar vaker spelen. Erg leuk om te doen, zeker met Chopins.
Hm. Ik doe nog maar eens een poging een label te verzinnen. Het zou mogelijk moeten zijn om deze rant in een soort categorie in te delen, hoe dan ook wat dan ook en iets met aardbeien en slagroom die helaas pas tegen juni verschijnen. Ja, slagroom hebben we al. Misschien kan je ook wel ergens aarbeien vandaan halen, maar ik wil ze vers, plaatselijk, en in een schaaltje.
Wie mij aardbeien met slagroom kan bezorgen, of iets met soortgelijke lente-wauwheid, zal ik ontzettend dankbaar zijn. Bij die persoon sta ik dan ongeveer voor eeuwig in het krijt.
Karo
Ps: Je gaat er niet op in, hm?
Pps: Alsof ik eeuwig in het krijt staan serieus zou nemen, je hebt gelijk.
17.4.08
Esnesnon 17-4-08
Hallo daar.
Ik ga voor het eerst een label bij een post aanbrengen. Ik weet niet echt waarom, maar ik ga weer eens iets nieuws proberen denk ik. Zonder nieuwe dingen geen kans op verbetering, zou je kunnen zeggen. Als je dat een domme, ondoordachte uitspraak vindt en kritiek hebt, ga je gang. Ik ga er alleen niet op in. Moment, ik zet muziek op.
Okee, vandaag had ik een korte dag, zeg maar. Alle lessen duurden een halfuur, behalve de blokuren. Ik ben nu dus al ruim aan het uitzakken. Morgen ongeveer hetzelfde verhaal, maar met andere lessen. Vervolgens ga ik die middag ook niet uitzakken, maar doorloop houden met BakenToneel. Wordt wel leuk, denk ik. Ik hou van mijn rol.
Daarna wordt het overigens nog beter, omdat ik zaterdag als het goed is aan een oefening van de reddingsbrigade ga meedoen als slachtoffer. Zondag ga ik naar de Fantasy Fair, wat afschuwelijk commercieel en ieder jaar steeds slechter is, maar waar ook een bekende van mij heengaat die niet erg bekend is voor mij om dat ik haar alleen nog maar vaagjes over msn heb gesproken. Geen bekende dus, maar gewoon iemand die ik zomaar ken ja, en via via ook nog, dus ik klets uit mijn nek.
Vandaag heb ik mijn plan tentoongesteld om mijn neef de kunstenaar te bezoeken, en Marianne probeerde gelijk uit te vinden of hij een lekker ding en beschikbaar was. Ik moet even een rare foto zoeken waarmee ik haar kan afschrikken, want ik hou graag familie en de rest van de wereld gescheiden. Okee, een stel geinige gevonden. Hopen dat ze het niet leuk vindt, waardoor ze mee wil als we hem gaan opzoeken...
Anyway, Boeddhisme is in mijn ogen een stroming voor sikkeneurige mensen, niet voor lente-eudaimonisten zoals ik. Of, vanuit mijn oogpunt, mensen die kritisch naar de werking van de wereld kijken, maar dat soort opmerkingen mag ik niet maken waarschijnlijk.
Censuur.
Karo
Ik ga voor het eerst een label bij een post aanbrengen. Ik weet niet echt waarom, maar ik ga weer eens iets nieuws proberen denk ik. Zonder nieuwe dingen geen kans op verbetering, zou je kunnen zeggen. Als je dat een domme, ondoordachte uitspraak vindt en kritiek hebt, ga je gang. Ik ga er alleen niet op in. Moment, ik zet muziek op.
Okee, vandaag had ik een korte dag, zeg maar. Alle lessen duurden een halfuur, behalve de blokuren. Ik ben nu dus al ruim aan het uitzakken. Morgen ongeveer hetzelfde verhaal, maar met andere lessen. Vervolgens ga ik die middag ook niet uitzakken, maar doorloop houden met BakenToneel. Wordt wel leuk, denk ik. Ik hou van mijn rol.
Daarna wordt het overigens nog beter, omdat ik zaterdag als het goed is aan een oefening van de reddingsbrigade ga meedoen als slachtoffer. Zondag ga ik naar de Fantasy Fair, wat afschuwelijk commercieel en ieder jaar steeds slechter is, maar waar ook een bekende van mij heengaat die niet erg bekend is voor mij om dat ik haar alleen nog maar vaagjes over msn heb gesproken. Geen bekende dus, maar gewoon iemand die ik zomaar ken ja, en via via ook nog, dus ik klets uit mijn nek.
Vandaag heb ik mijn plan tentoongesteld om mijn neef de kunstenaar te bezoeken, en Marianne probeerde gelijk uit te vinden of hij een lekker ding en beschikbaar was. Ik moet even een rare foto zoeken waarmee ik haar kan afschrikken, want ik hou graag familie en de rest van de wereld gescheiden. Okee, een stel geinige gevonden. Hopen dat ze het niet leuk vindt, waardoor ze mee wil als we hem gaan opzoeken...
Anyway, Boeddhisme is in mijn ogen een stroming voor sikkeneurige mensen, niet voor lente-eudaimonisten zoals ik. Of, vanuit mijn oogpunt, mensen die kritisch naar de werking van de wereld kijken, maar dat soort opmerkingen mag ik niet maken waarschijnlijk.
Censuur.
Karo
16.4.08
Esnesnon 16-4-08
Goedemorgen.
Het doet me toch wel echt pijn om in de sidebar '4 april' naast '15 april' te zien staan. Ik denk ook dat ik na deze blogpost maar eens de schilderijen ga veranderen. Allemaal van die kleine dingen die misschien alleen betekenis voor mij hebben.
Weg bij de emoheid, even de gordijnen open voor een snufje zonsopkomst... Lente! Ja! Om mij heen klagen mensen dat het helemaal nog niet zo lenteachtig is, maar de dagen worden langer, knoppen verschijnen aan de bomen, zelfs bloesems hier en daar, maar boven dat alles, boven alle invloeden van de zintuiglijke waarneming van de bekende wereld om ons heen, voel ik de lente in mijn bloed. Ik huppel een paar pasjes en keer terug naar mijn schrijfstoel, dansend op de maat van een dirigent met een ernstige vorm van Parkinson. Beterschap.
Ik voel me een beetje als een vlindertje, alleen een stuk groter en ja, zonder vleugels. De rest klopt nog aardig. Ik ga ergens in de loop van vandaag 'Flappie' van Youp op de piano leren, en misschien uit mijn hoofd wel, omdat het uit de context een leuk riedeltje is. Misschien verzint iemand wel een leuke nieuwe tekst. Is mijn moeder erg goed in. Ze maakt al jaren voor familieaangelegenheden nieuwe teksten voor bekende liedjes, alles thematisch zodat het bij de desbetreffende viering hoort, zoals X jaar getrouwd en 50 geworden, stuff like that. Kan ze vast ook met Flappie doen dan.
Ik ben om een uur of half negen uit bed gebeld. Met de deurbel. Mijn moeder stond onder de douche, mijn kleine broertje zat op kamp (yesss) en mijn grote broer zou door een uitvoering van Marche Slav door een kudde olifanten op een roltrap heen slapen. Dus ik wankel naar beneden, heel charmant net uit bed, en laat haar binnen. Nee, ze had geen eigen sleutel want die moest ze per se vorige week uitlenen aan mijn kleine broertje die zo handig was zijn eigen sleutel kwijt te raken. Heerlijk.
Gisteravond was vaag. Ik heb met een halve ier (A-positief, violist) afgesproken met de camera van een drummer pornofilms te maken met Spaanse stranddames en een vriendin van ons op een hotelkamer. In Barça. Ik heb er weer ontzettend zin in.
Verras ik iemand? Ik wilde als klein kind ook graag regisseur worden.
Karo
Het doet me toch wel echt pijn om in de sidebar '4 april' naast '15 april' te zien staan. Ik denk ook dat ik na deze blogpost maar eens de schilderijen ga veranderen. Allemaal van die kleine dingen die misschien alleen betekenis voor mij hebben.
Weg bij de emoheid, even de gordijnen open voor een snufje zonsopkomst... Lente! Ja! Om mij heen klagen mensen dat het helemaal nog niet zo lenteachtig is, maar de dagen worden langer, knoppen verschijnen aan de bomen, zelfs bloesems hier en daar, maar boven dat alles, boven alle invloeden van de zintuiglijke waarneming van de bekende wereld om ons heen, voel ik de lente in mijn bloed. Ik huppel een paar pasjes en keer terug naar mijn schrijfstoel, dansend op de maat van een dirigent met een ernstige vorm van Parkinson. Beterschap.
Ik voel me een beetje als een vlindertje, alleen een stuk groter en ja, zonder vleugels. De rest klopt nog aardig. Ik ga ergens in de loop van vandaag 'Flappie' van Youp op de piano leren, en misschien uit mijn hoofd wel, omdat het uit de context een leuk riedeltje is. Misschien verzint iemand wel een leuke nieuwe tekst. Is mijn moeder erg goed in. Ze maakt al jaren voor familieaangelegenheden nieuwe teksten voor bekende liedjes, alles thematisch zodat het bij de desbetreffende viering hoort, zoals X jaar getrouwd en 50 geworden, stuff like that. Kan ze vast ook met Flappie doen dan.
Ik ben om een uur of half negen uit bed gebeld. Met de deurbel. Mijn moeder stond onder de douche, mijn kleine broertje zat op kamp (yesss) en mijn grote broer zou door een uitvoering van Marche Slav door een kudde olifanten op een roltrap heen slapen. Dus ik wankel naar beneden, heel charmant net uit bed, en laat haar binnen. Nee, ze had geen eigen sleutel want die moest ze per se vorige week uitlenen aan mijn kleine broertje die zo handig was zijn eigen sleutel kwijt te raken. Heerlijk.
Gisteravond was vaag. Ik heb met een halve ier (A-positief, violist) afgesproken met de camera van een drummer pornofilms te maken met Spaanse stranddames en een vriendin van ons op een hotelkamer. In Barça. Ik heb er weer ontzettend zin in.
Verras ik iemand? Ik wilde als klein kind ook graag regisseur worden.
Karo
15.4.08
Esnesnon 15-4-08
Goedenavond.
Om te beginnen, mijn excuses voor de mensen (Kayleigh...) die zich eraan hebben geërgerd dat ik de hele uitwisseling wegens drukte en inspiratieconsumptie geen blogposts heb gedaan. De grootste pauze tot nu toe in mijn schrijfwerk hier. Ik zal even kort de redenen noteren, als het je niet boeit, skip dan maar naar de volgende alinea. (of skip de hele post, like I care.)
Ik ging op een paar uitstapjes links en rechts, met uitgaansavonden, dus ik heb veel computertijd besteed met activiteiten weg van het beeldscherm, voor zover je het dan tenminste nog computertijd kan noemen. Daarnaast wilde mijn partner ook achter de computer. Veel. Ze heeft uren mailtjes zitten schrijven en achter msn gezeten, op de enige beschikbare internetverbinding in mijn huis. Grrr. Okee, ik mag niet klagen, ze is te gast, ze hebben mij ook gastvrij ontvangen. Ook had ik er last van dat ik met alle groepsactiviteiten ik geen enkel moment het idee had dat ik iets te vertellen had, omdat je gewoon in een groep met gedeelde ervaringen zit. Je hoeft het niet te begrijpen, daar heb ik gewoon last van. Plus, we hebben sinds vrijdag een Playstation 3, state of the art, dat gecombineerd met een home cinema system en het beste spel van 2007 een consoleverslaafde Karo oplevert. De enige reden dat ik er nu niet achter zit is omdat ik broers heb die ook recht hebben op verslaving.
Anyway. Ik ben twee keer naar Amsterdam geweest, één keer naar Arnhem en één keer naar Batavia stad. De helft van de keren was het shopping, wat niet mijn ding is. Het is in tot zoverre niet mijn ding dat ik dat aangeef met de uitspraak 'het is niet mijn ding' wat ik zelf beschouw als verfoeilijk taalgebruik. Ik gebruik dus 'shopping' en 'niet mijn ding' in één zin wat maar weer even aangeeft wat ik vind van die activiteit. Als je het verhaal erachter kent.
In Arnhem gingen we naar het openluchtmuseum. Stelletje Amish. Allemaal vrijwilligers ook. Ik heb wat in een tram gezeten, gekeken naar authentieke oude dingen en me om eerlijk te zijn best wel verveeld. Ons rondloopgroepje verveelde de gids ook, ze liet ons na een kwartier in de steek. Niet dat ik dat erg vond, laat staan de rest. Zij gingen poffertjes eten. In Amsterdam ben ik naar plekken geweest die ik al kende, en dat was in tot zoverre oninteressant eigenlijk dat ik er verder niets over zeg.
Ik heb een -wacht, damn- wij hebben een Playstation 3! Met Need For Speed Carbon, Assassins Creed, en in de toekomst nog meer! Het is super! Het is geweldig! Het is fabuleus, fantastisch, joepie! Yaaay! Makes me happy. Medefans van deze spellen kunnen wel langskomen, geen probleem. Als je geen fan bent, I don't care. I'm too WHEEE! to notice.
Van nu af aan is het weer regelmatig een praatje hier. Eens kijken wat ik kan verzinnen.
Karo
Om te beginnen, mijn excuses voor de mensen (Kayleigh...) die zich eraan hebben geërgerd dat ik de hele uitwisseling wegens drukte en inspiratieconsumptie geen blogposts heb gedaan. De grootste pauze tot nu toe in mijn schrijfwerk hier. Ik zal even kort de redenen noteren, als het je niet boeit, skip dan maar naar de volgende alinea. (of skip de hele post, like I care.)
Ik ging op een paar uitstapjes links en rechts, met uitgaansavonden, dus ik heb veel computertijd besteed met activiteiten weg van het beeldscherm, voor zover je het dan tenminste nog computertijd kan noemen. Daarnaast wilde mijn partner ook achter de computer. Veel. Ze heeft uren mailtjes zitten schrijven en achter msn gezeten, op de enige beschikbare internetverbinding in mijn huis. Grrr. Okee, ik mag niet klagen, ze is te gast, ze hebben mij ook gastvrij ontvangen. Ook had ik er last van dat ik met alle groepsactiviteiten ik geen enkel moment het idee had dat ik iets te vertellen had, omdat je gewoon in een groep met gedeelde ervaringen zit. Je hoeft het niet te begrijpen, daar heb ik gewoon last van. Plus, we hebben sinds vrijdag een Playstation 3, state of the art, dat gecombineerd met een home cinema system en het beste spel van 2007 een consoleverslaafde Karo oplevert. De enige reden dat ik er nu niet achter zit is omdat ik broers heb die ook recht hebben op verslaving.
Anyway. Ik ben twee keer naar Amsterdam geweest, één keer naar Arnhem en één keer naar Batavia stad. De helft van de keren was het shopping, wat niet mijn ding is. Het is in tot zoverre niet mijn ding dat ik dat aangeef met de uitspraak 'het is niet mijn ding' wat ik zelf beschouw als verfoeilijk taalgebruik. Ik gebruik dus 'shopping' en 'niet mijn ding' in één zin wat maar weer even aangeeft wat ik vind van die activiteit. Als je het verhaal erachter kent.
In Arnhem gingen we naar het openluchtmuseum. Stelletje Amish. Allemaal vrijwilligers ook. Ik heb wat in een tram gezeten, gekeken naar authentieke oude dingen en me om eerlijk te zijn best wel verveeld. Ons rondloopgroepje verveelde de gids ook, ze liet ons na een kwartier in de steek. Niet dat ik dat erg vond, laat staan de rest. Zij gingen poffertjes eten. In Amsterdam ben ik naar plekken geweest die ik al kende, en dat was in tot zoverre oninteressant eigenlijk dat ik er verder niets over zeg.
Ik heb een -wacht, damn- wij hebben een Playstation 3! Met Need For Speed Carbon, Assassins Creed, en in de toekomst nog meer! Het is super! Het is geweldig! Het is fabuleus, fantastisch, joepie! Yaaay! Makes me happy. Medefans van deze spellen kunnen wel langskomen, geen probleem. Als je geen fan bent, I don't care. I'm too WHEEE! to notice.
Van nu af aan is het weer regelmatig een praatje hier. Eens kijken wat ik kan verzinnen.
Karo
4.4.08
Esnesnon 4-4-08
April. Even een klein hiatus.
Zondag komt Juliette, mijn uitwisselingsfrancaise. Deze schoolcomputer kan geen curacao-c maken. Ik weet best wel hoe je het schrijft. Hoe dan ook, ze arriveert best wel laat en dan moet ik tot aan woensdag bij haar babysitten, min of meer. Ik moet een keurige gastheer zijn en samen met haar en alle andere uitwisselingstypes, Nederlands of Frans, een druk programma doorlopen om zoveel mogelijk Nederland naar de Franse hoofden te gooien. Ik ben bang dat ze zich misschien vervelen, zelf vind ik Nederland behoorlijk suf. Quimper was ook niet echt een touristisch hoogstandje, maar goed. Geen idee in tot hoeverre ik nog op dit blog bezig kan zijn in die tijd. Mijn leraar wilt dat ik een dom toetsachtig ding maakt... Heel ergerlijk.
Ik probeer voor ANW, algemene natuurwetenschappen, de leraar en klas te ergeren door een werkstuk te maken dat aantoont waarom de evolutietheorie niet waar is, en God de aarde in zes dagen schiep, met de mens apart van andere dieren. Het is suffig om een talenleerling vragen te stellen over biologie en dergelijke. Ik zal er nooit iets nuttigs mee doen, het is allemaal heel erg Triviant-Kennis. Dat is dommig.
Achter mij praten ze over vooroordelen tegenover Nederlanders, dat is ook een item van de uitwisseling. Zo gaan een aantal buitenlanders een bezoekje maken aan de Blowboat, onze drijvende wietwinkel. 'Dan krijgen we maar vooroordelen,' zegt iemand. Dat vind ik zelf niet zo erg. Ik heb ook vooroordelen over Fransen, en over iedereen eigenlijk. De feiten zijn simpel: iedereen, overal is eigenlijk behoorlijk normaal, waar je ook komt. Mensen zijn niet zo snel vreemd of typerend. Dat kan je verassen, en dat kan je teleurstellen.
Misschien klets ik uit mijn nek, want ik ben verre van overal geweest. In ieder geval wil ik zeggen dat het in Europa klopt. Mensen zijn normaal. Het dagelijks leven zal altijd eenvoudig gedrag af dwingen. Ik wilde eventjes 'proberen af te dwingen' ervan maken, maar dat corrigeerde ik even.
Ten slotte: Als ik het logisch beredeneer kom ik op het pad van het Boeddhisme uit op zelfmoord als beste oplossing. Maar ik ben sowieso een beetje sceptisch tegenover het verhaal. Een basisprincipe is dat geluk nooit helemaal zuiver is van lijden, maar dat er dus wel zuiver lijden bestaat. Dat is naar mijn mening rubbish. Als je iets zuiver lijden of zuiver geluk noemt zie je niet alle uiteindes. Naast mij beweert iemand dat ik eerst wat meer moet inlezen voor ik conclusies trek, maar ik counter de standpunten even met mijn hopeloze hedonisme. Muwhaha!
Karo
Zondag komt Juliette, mijn uitwisselingsfrancaise. Deze schoolcomputer kan geen curacao-c maken. Ik weet best wel hoe je het schrijft. Hoe dan ook, ze arriveert best wel laat en dan moet ik tot aan woensdag bij haar babysitten, min of meer. Ik moet een keurige gastheer zijn en samen met haar en alle andere uitwisselingstypes, Nederlands of Frans, een druk programma doorlopen om zoveel mogelijk Nederland naar de Franse hoofden te gooien. Ik ben bang dat ze zich misschien vervelen, zelf vind ik Nederland behoorlijk suf. Quimper was ook niet echt een touristisch hoogstandje, maar goed. Geen idee in tot hoeverre ik nog op dit blog bezig kan zijn in die tijd. Mijn leraar wilt dat ik een dom toetsachtig ding maakt... Heel ergerlijk.
Ik probeer voor ANW, algemene natuurwetenschappen, de leraar en klas te ergeren door een werkstuk te maken dat aantoont waarom de evolutietheorie niet waar is, en God de aarde in zes dagen schiep, met de mens apart van andere dieren. Het is suffig om een talenleerling vragen te stellen over biologie en dergelijke. Ik zal er nooit iets nuttigs mee doen, het is allemaal heel erg Triviant-Kennis. Dat is dommig.
Achter mij praten ze over vooroordelen tegenover Nederlanders, dat is ook een item van de uitwisseling. Zo gaan een aantal buitenlanders een bezoekje maken aan de Blowboat, onze drijvende wietwinkel. 'Dan krijgen we maar vooroordelen,' zegt iemand. Dat vind ik zelf niet zo erg. Ik heb ook vooroordelen over Fransen, en over iedereen eigenlijk. De feiten zijn simpel: iedereen, overal is eigenlijk behoorlijk normaal, waar je ook komt. Mensen zijn niet zo snel vreemd of typerend. Dat kan je verassen, en dat kan je teleurstellen.
Misschien klets ik uit mijn nek, want ik ben verre van overal geweest. In ieder geval wil ik zeggen dat het in Europa klopt. Mensen zijn normaal. Het dagelijks leven zal altijd eenvoudig gedrag af dwingen. Ik wilde eventjes 'proberen af te dwingen' ervan maken, maar dat corrigeerde ik even.
Ten slotte: Als ik het logisch beredeneer kom ik op het pad van het Boeddhisme uit op zelfmoord als beste oplossing. Maar ik ben sowieso een beetje sceptisch tegenover het verhaal. Een basisprincipe is dat geluk nooit helemaal zuiver is van lijden, maar dat er dus wel zuiver lijden bestaat. Dat is naar mijn mening rubbish. Als je iets zuiver lijden of zuiver geluk noemt zie je niet alle uiteindes. Naast mij beweert iemand dat ik eerst wat meer moet inlezen voor ik conclusies trek, maar ik counter de standpunten even met mijn hopeloze hedonisme. Muwhaha!
Karo
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
