Goedemorgen.
Het doet me toch wel echt pijn om in de sidebar '4 april' naast '15 april' te zien staan. Ik denk ook dat ik na deze blogpost maar eens de schilderijen ga veranderen. Allemaal van die kleine dingen die misschien alleen betekenis voor mij hebben.
Weg bij de emoheid, even de gordijnen open voor een snufje zonsopkomst... Lente! Ja! Om mij heen klagen mensen dat het helemaal nog niet zo lenteachtig is, maar de dagen worden langer, knoppen verschijnen aan de bomen, zelfs bloesems hier en daar, maar boven dat alles, boven alle invloeden van de zintuiglijke waarneming van de bekende wereld om ons heen, voel ik de lente in mijn bloed. Ik huppel een paar pasjes en keer terug naar mijn schrijfstoel, dansend op de maat van een dirigent met een ernstige vorm van Parkinson. Beterschap.
Ik voel me een beetje als een vlindertje, alleen een stuk groter en ja, zonder vleugels. De rest klopt nog aardig. Ik ga ergens in de loop van vandaag 'Flappie' van Youp op de piano leren, en misschien uit mijn hoofd wel, omdat het uit de context een leuk riedeltje is. Misschien verzint iemand wel een leuke nieuwe tekst. Is mijn moeder erg goed in. Ze maakt al jaren voor familieaangelegenheden nieuwe teksten voor bekende liedjes, alles thematisch zodat het bij de desbetreffende viering hoort, zoals X jaar getrouwd en 50 geworden, stuff like that. Kan ze vast ook met Flappie doen dan.
Ik ben om een uur of half negen uit bed gebeld. Met de deurbel. Mijn moeder stond onder de douche, mijn kleine broertje zat op kamp (yesss) en mijn grote broer zou door een uitvoering van Marche Slav door een kudde olifanten op een roltrap heen slapen. Dus ik wankel naar beneden, heel charmant net uit bed, en laat haar binnen. Nee, ze had geen eigen sleutel want die moest ze per se vorige week uitlenen aan mijn kleine broertje die zo handig was zijn eigen sleutel kwijt te raken. Heerlijk.
Gisteravond was vaag. Ik heb met een halve ier (A-positief, violist) afgesproken met de camera van een drummer pornofilms te maken met Spaanse stranddames en een vriendin van ons op een hotelkamer. In Barça. Ik heb er weer ontzettend zin in.
Verras ik iemand? Ik wilde als klein kind ook graag regisseur worden.
Karo
16.4.08
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten