Esnesnon 4-4-08

April. Even een klein hiatus.

Zondag komt Juliette, mijn uitwisselingsfrancaise. Deze schoolcomputer kan geen curacao-c maken. Ik weet best wel hoe je het schrijft. Hoe dan ook, ze arriveert best wel laat en dan moet ik tot aan woensdag bij haar babysitten, min of meer. Ik moet een keurige gastheer zijn en samen met haar en alle andere uitwisselingstypes, Nederlands of Frans, een druk programma doorlopen om zoveel mogelijk Nederland naar de Franse hoofden te gooien. Ik ben bang dat ze zich misschien vervelen, zelf vind ik Nederland behoorlijk suf. Quimper was ook niet echt een touristisch hoogstandje, maar goed. Geen idee in tot hoeverre ik nog op dit blog bezig kan zijn in die tijd. Mijn leraar wilt dat ik een dom toetsachtig ding maakt... Heel ergerlijk.

Ik probeer voor ANW, algemene natuurwetenschappen, de leraar en klas te ergeren door een werkstuk te maken dat aantoont waarom de evolutietheorie niet waar is, en God de aarde in zes dagen schiep, met de mens apart van andere dieren. Het is suffig om een talenleerling vragen te stellen over biologie en dergelijke. Ik zal er nooit iets nuttigs mee doen, het is allemaal heel erg Triviant-Kennis. Dat is dommig.

Achter mij praten ze over vooroordelen tegenover Nederlanders, dat is ook een item van de uitwisseling. Zo gaan een aantal buitenlanders een bezoekje maken aan de Blowboat, onze drijvende wietwinkel. 'Dan krijgen we maar vooroordelen,' zegt iemand. Dat vind ik zelf niet zo erg. Ik heb ook vooroordelen over Fransen, en over iedereen eigenlijk. De feiten zijn simpel: iedereen, overal is eigenlijk behoorlijk normaal, waar je ook komt. Mensen zijn niet zo snel vreemd of typerend. Dat kan je verassen, en dat kan je teleurstellen.

Misschien klets ik uit mijn nek, want ik ben verre van overal geweest. In ieder geval wil ik zeggen dat het in Europa klopt. Mensen zijn normaal. Het dagelijks leven zal altijd eenvoudig gedrag af dwingen. Ik wilde eventjes 'proberen af te dwingen' ervan maken, maar dat corrigeerde ik even.

Ten slotte: Als ik het logisch beredeneer kom ik op het pad van het Boeddhisme uit op zelfmoord als beste oplossing. Maar ik ben sowieso een beetje sceptisch tegenover het verhaal. Een basisprincipe is dat geluk nooit helemaal zuiver is van lijden, maar dat er dus wel zuiver lijden bestaat. Dat is naar mijn mening rubbish. Als je iets zuiver lijden of zuiver geluk noemt zie je niet alle uiteindes. Naast mij beweert iemand dat ik eerst wat meer moet inlezen voor ik conclusies trek, maar ik counter de standpunten even met mijn hopeloze hedonisme. Muwhaha!

Karo