Esnesnon 31-3-08

Goedemorgen/Goedemiddag/Goedenavond.
(omcirkel het juiste antwoord)

Ik maak deze post van vandaag stukje bij beetje. Nu is het toevallig ochtend hier. Mijn eerste uur vrij duurt niet eeuwig, tot mijn spijt, en ik probeer mezelf nog wat af te leiden voor ik een kort saai dagje op school door moet brengen. Ik ben nu de enige wakkere persoon in dit huis, maar het scheelt niet veel. Ik slaap nog half. Dat gaat misschien nog leuk worden bij Frans.

Het uitzicht is vreemd, een beeld dat ik eigenlijk alleen in de lente vaak zie. De zon schijnt op de daken van de huizen achter mijn huis, en op de muren, de tuinen en de schuren. Ik zie nergens echt schaduw, het licht lijkt van alle kanten te komen. Door het ontbreken van schaduw in alle vormen lijkt het licht kunstmatig, en aan de andere kant krijgt het iets idyllisch. Het licht zoals het in de hemel is, aan geen kant een schaduw te zien, maar zonder verblind te raken. Het licht is overal mild. Bovendien waait er eigenlijk geen wind. Het is allemaal erg mooi.
Maar het interessante punt dus, is dat boven de daken een loodgrijze hemel te zien is. De lucht lijkt donker en dreigend, veel donkerder dan het uitzicht dat eronder ligt. Het licht moet ergens anders vandaan komen, van een plek die ik niet kan zien vanaf hier. Een helder verlichte achtertuin tegen een donkere lucht, een zeldzaam gezicht dat op zijn eigen manier wel iets moois heeft.
Net als de korenvelden van Van Gogh. Heldere kleuren en belichte velden, maar een dreigende donderwolk erboven, met een autonoom licht dat dan op de aarde schijnt. Geen kwestie van een schilderfout met verkeerde belichting, maar volgens mij een bewuste keuze, gebaseerd op een echt uitzicht van een helder verlichte plek tegen een naderende of wegtrekkende storm. Men kan allerlei diepzinnigheden over een dergelijk uitzicht verzinnen.

Lentelyrischheid! O, schone muze van het morgenseizoen, toon mij de schoonheid van de opkomende natuur tegen de winterse kou die eindelijk wegtrekt, onder de verlichtende stralen van de zon die eindelijk ervoor heeft gekozen om wat meer tijd bij ons noorderlingen door te brengen! Laat de narcisjes, smaakvol geplaatst door de Almeerse plantsoenendienst om het imago van 'lelijkste gemeente' tegen te gaan, welig tieren en ons alle verblijden met een flits van geel. Een viooltje hier en daar is ook aardig.
Zwaantjes en eendjes voeren! Zomerjassen! Huppelen over heides! Welkom lente! Ik ben happy!

Het is nu laat in de middag, en ik ben héél happy. Minipanne(n)koekjes ftw! Lang leve kokkerellen! Yummy! Eventjes twee mensen uitgenodigd voor gezellig eten maken en opeten bij mij thuis. Nou ja, ze hebben ook behoorlijk zichzelf uitgenodigd, maar het was nog steeds leuk. Ik weet niet wat ze hier thuis van dat idee zullen vinden, maar als ik aantoon dat het een erg goed idee was door wat overgebleven baksels te voeren aan familieleden stemmen ze er vast mee in. Er is niet heel erg veel over, ik vond het namelijk nogal smakelijk. O, en ik heb de keuken opgeruimd, dus mijn moeder heeft geen klaagrecht.

Nu zit ik een beetje halfhartig aan CKV, waar ik geen zin in heb. Feitelijk heb ik alle informatie bij de hand en moet ik het gewoon nog even verwerken, als ik gewoon de inzet ervoor weet te vinden. Als ik gewoon de inzet weet te vinden, als ik gewoon de okee ik stop al. Ik schrijf wel verder later op de dag.

Later op de dag, het is avond, CKV is af en ik ben eeuwig fan van Broadway Boogie Woogie. Yaaay! Nu ga ik dag zeggen tegen maart, en heel chaga doen op 1 april omdat ik doe alsof ik het heel stom vind.

Karo

Ps: Lente + overheerlijk kokkerellen + mij = Stuiter.

Pps: Deze post gelooft dat hij om half negen gemaakt is. s'Ochtends.

Ppps: Maart was qua posts productiever dan februari en januari!