Goedenavond of iets van die strekking.
Nog drie uur. SWIEH! WHOO! YAAY! YAHOO! Ik ben behoorlijk opgewonden, hoewel ik er weinig van laat merken. Ik was kortgeleden bij studenten thuis, daarvoor op een paasviering die nergens over ging, een daarvoor had ik een SE. Daarvoor nog is het meest interessante dat gebeurde wakker worden.
Ik doe niet aan chronologische volgorden, dus ik doe als eerste de paasviering. Het ging helemaal nergens over, we hebben een 'paasquiz' gedaan en voor de verandering eens geen bijbelgeneuzel aangehoord. Wel eitjes. Chocolade-eitjes. Ik heb alleen principeel er niet van gegeten. Nou, eigenlijk niet principeel, want er zijn geen principes aan verbonden. Zou moeilijk zijn, want mijn weinige principes hebben eigenlijk niets te maken met chocolade-eitjes. (Misschien hoor je het te schrijven zonder streepje, schijt aan.) Uiteindelijk, uit een vorm van bezorgdheid, voerde Marianne me een paaskuikenkoekje. Die noem ik dus vanaf nu de Mariannekoekjes. Net als de kaneelkaakjes, die ik nu Kaihatukoekjes noem, om een reden die zelfs haar niet echt duidelijk is. Anyway, leuk en aardig, Judith droeg make-up die ik al snel 'intimiderende warpaint' noemde omdat ik het niet van een Paganistisch hippietyp verwacht, we wonnen de paasquiz, ik hield de meeste meegebrachte eitjes zelf, dus het was succesvol. Achteraf ging ik met Judith en Marianne mee naar een stel studenten, maar dat ligt op logische volgorde in het verhaal dus ik ga eerst naar de Geschiedenis SE.
Simpel! Simpel, maar gelukkig niet saai. Ik heb voor mijn doen uitgebreid geschreven, maar het werd rommelig want mijn handen werken momenteel niet 100% mee door mijn boxsessie gisteren. Een stel vraagjes over de Franse revolutie, de industriële revolutie, en politieke stromingen in de 19e en 20e eeuw. Ik was na een klokuur ongeveer klaar. Ik hoop dat het tegen het einde nog leesbaar was... En dat ik de grotendeels bij elkaar gelulde vragen goed heb. Komt wel goed, als ik mijn leraar een beetje ken. Hij moet overigens zijn Mak-kapsel weer terugbrengen, inplaats van de Bokito-coupe.
Nog ongeveer drie uur ja, iets minder inmiddels. Ik ga plezier maken. Op de weg naar de studenten merkte Judith op dat ik eigenlijk nóóit iets vertelde over mij en mijn vriendin, waarop ik opmerkte dat aangezien Marianne en zij het verder continu over hún vriendjes hadden ik geen zin had om de hele zaak nog ingewikkelder te maken. Ik vraag me af wat we zo eten...
Aangezien mijn significant other eerst een soortement zangles heeft arriveer ik daar tegen half negen, waarna ik het zo laat mogelijk ga maken.
Anyway, studenten. Ze roken echt heel veel. Ik vind dat ik stink, inmiddels. Niet dat daar vanavond klachten over komen, ze is zelf een stoomboot. Ze zal het misschien zelfs leuk vinden. De studenten hadden dus hun eigen kamerding, met heel veel instrumenten, rare types over de vloer, een pooltafel, spelletjes en muziek aan staan. Iedereen gedroeg zich ongeveer zoals ik me ook wel eens gedraag, met uitzondering van dit keer dus omdat ik het onwennig vond. Ik voelde me niet helemaal op mijn gemak, maar het was gezellig. Kleine kans dat ik daar nog een keer heenga. Wel even de piano geprobeerd. Mijn handen werken echt niet mee. Bah.
Ik geloof dat ik alles wel genoemd heb. Morgen BakenToneel, eerste doorloop, met mijn zelfgeschreven scène, overmorgen Millais, en de rest improvisatie. Daarna weer SE's. Life goes on?
Karo
Ps: Ik ga nu een Kaihatukoekje eten.
20.3.08
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten