Esnesnon 11-1-08

Goedenavond.

Shakespeare is eigenlijk niet zo stom. Het is nog best begrijpelijk als je het vergelijkt met vertalingen van Cicero, of Japanse songteksten. (Dit is een vergelijking uit de categorie: Zelfs als je het in je eigen gewende taal leest, is het nog onbegrijpelijk.) Bovendien zijn de verhalen wel mooi en als je het leert te appreciëren en er een tijdje te lang in leest neem je het taalgebruik over wat tot ontzettende hilariteit leidt. Tenminste, zo gaat het bij mij vaak. Niets is zo leuk als onzinnig veel rare zinsconstructies, uitdrukkingen en bijzinnen te gebruiken.

Vandaag heb ik weer 2 SE's gehad en ik vond ze allebei stom. In het eerste geval moest ik een brief schrijven, maar mijn rant werd in de rug neergestoken door de achterzijde van het toetsblaadje, dat doodleuk vetgedrukt vermeldde dat ik niet meer dan 150 woorden mocht gebruiken. Dat vind ik schandalig. Voor een Nederlandse brief is het acceptabel om 150 als limiet te stellen, maar Engels heeft oneindig veel kleine rotwoordjes en ze weten niet echt hoe ze woorden aan elkaar moeten plakken. Het tweede SE was gewoon simpel. Saai.

Ik heb wel wat tijd zitten vullen met gedrag dat mijn beste vriend als zodanig verkeerd beschouwde dat hij expres niet keek toen hij langsliep, ik moest even wat uitleg geven voordat hij begreep dat ik nog gewoon de oude ben. Misschien moet ik jullie dat ook uitleggen, maar dat doe ik niet. Weekend, mensen! Ik moet eigenlijk vanavond nog een test voor een stel andere mensen schrijven... Maar dat is weer een ander verhaal. Voor vanavond is het op zijn meest: 'Is geluk nou dat je happy bent gedurende lange tijd, of zit daar nog meer in?'
Jonathan had het lef te stellen dat ik niet wist wat geluk was, en zolang als ik gelukkig ben heb ik daar mijn twijfels over. Maar goh, als er meer in geluk zit dan dat ik blij ben? Dan ben ik benieuwd.

Karo