Bonsoir, iedereen.
Frankrijk:
Het is mooi weer, mensen doen gezellig, ik heb een piano dichtbij, een leuke kamer, het uitzicht is leuk. Allemaal interessante activiteiten voor de komende week, pannekoeken, er wordt rekening gehouden met mijn vreemde voorkeuren qua voedsel, en ik heb toegang tot internet. Allemaal aardig, non?
Nou, het toetsenbord is bagger. Ernstig. Even alle letters van rechts naar links rij voor rij ingetypt: azertyuiop qsdfghjklm wxcvbn. De leestekens begin ik niet eens aan, dat is vreselijk. Bovendien spreekt niemand hier fatsoenlijk Engels, afgezien van natuurlijk de Nederlandse leerlingen, morgen beginnen we de dag alweer om freaking 8 uur, het snoep valt tegen, het grootste aantal van zowel de Nederlandse als de Franse leerlingen is... (zoekt diplomatiek woord) niet helemaal op mijn golflengte, en het voedsel hier is crimineel slecht. Echt regelrechte schending van de mensenrechten, wat ze op scholen voorgeschoteld krijgen. Het beruchte kantinevoedsel dat ik verder alleen uit films kende, bestaat echt, en het is vraiment goor. Dat de Fransoos nog niet uitgestorven is verbaast me.
Maar ja, ik heb geen bananen vandaag. Ahem. Het grootste gebrek is waarschijnlijk een dingetje van het gezelschap, mensen die ik na 24 uur Quimper al begin te missen. Bij deze, zelfs al lezen ze het niet, laat dan de wel-lezers zich aangesproken voelen: Ik mis jullie.
Over and out.
Karo
12.2.08
9.2.08
Esnesnon 10-2-08
Wederom een goede avond gewenst.
Morgen ga ik naar Frankrijk. Un fucking, freaking, frais février en France... Nou ja, ik overdrijf schromelijk hiermee. Het wordt vast ontzettend leuk en alles, mijn contactpersoon is positief ingesteld, mijn voedselvoorkeuren zijn bekend en er is niet over geklaagd, ik heb mijn tas ingepakt zonder al te veel obstakels te vinden, maar toch is het raar. Ik heb geenzins het gevoel dat ik morgen weg ben. Als ik om half vijf van mijn bed gelicht word is mijn reactie hooguit: 'Frankrijk? Waarom?' (Okee, dat is een erg bekende reactie als iemand je om half vijf wakker maakt en je zegt dat je naar Frankrijk moet.)
Ik denk alleen dat ik mensen ga missen. En ik ga de omgeving missen. Daarnaast ga ik bepaalde soorten snoep en eten missen, en het ergste van allemaal, ik ga een combinatie van zojuist genoemde dingen missen. Ik krijg al afkickverschijnselen van het idee. Erger nog, ik krijg afkickverschijnselen van een paar gewoontes die nog niet eens gewoontes zijn, en een paar dingen die ik nooit doe. Vaag genoeg had ik dit alles niet toen ik vorig jaar naar Duitsland ging. Dat ging gewoon makkelijk, en ik kwam niet echt iets tekort. Erger nog, ik begon dingen te missen toen ik terug was. Om maar te zwijgen over het af en toe terugvallen in Duits gebrabbel... Wees gewaarschuwd, in het allerergste geval praat ik Frans als ik weer terug ben. Als ik meer dan drie zinnen achter elkaar in het Frans zeg, ben ik waarschijnlijk verloren, en moeten jullie me afmaken. Dan is het te laat voor me.
Ik heb nieuwe schoenen. Twee paar. Gisteren gekocht, en ik ben er uitzonderlijk tevreden mee. Ze waren een pietsie afgeprijsd, dus ik kon het echt niet laten. Als ik weer terug op school kom wrijf ik ze mogelijk onder jullie neus. Wees gewaarschuwd.
Verder te vertellen: Ferramenta Tango, Ne me quitte pas, zonsondergang, je t'aime.
Karo
Morgen ga ik naar Frankrijk. Un fucking, freaking, frais février en France... Nou ja, ik overdrijf schromelijk hiermee. Het wordt vast ontzettend leuk en alles, mijn contactpersoon is positief ingesteld, mijn voedselvoorkeuren zijn bekend en er is niet over geklaagd, ik heb mijn tas ingepakt zonder al te veel obstakels te vinden, maar toch is het raar. Ik heb geenzins het gevoel dat ik morgen weg ben. Als ik om half vijf van mijn bed gelicht word is mijn reactie hooguit: 'Frankrijk? Waarom?' (Okee, dat is een erg bekende reactie als iemand je om half vijf wakker maakt en je zegt dat je naar Frankrijk moet.)
Ik denk alleen dat ik mensen ga missen. En ik ga de omgeving missen. Daarnaast ga ik bepaalde soorten snoep en eten missen, en het ergste van allemaal, ik ga een combinatie van zojuist genoemde dingen missen. Ik krijg al afkickverschijnselen van het idee. Erger nog, ik krijg afkickverschijnselen van een paar gewoontes die nog niet eens gewoontes zijn, en een paar dingen die ik nooit doe. Vaag genoeg had ik dit alles niet toen ik vorig jaar naar Duitsland ging. Dat ging gewoon makkelijk, en ik kwam niet echt iets tekort. Erger nog, ik begon dingen te missen toen ik terug was. Om maar te zwijgen over het af en toe terugvallen in Duits gebrabbel... Wees gewaarschuwd, in het allerergste geval praat ik Frans als ik weer terug ben. Als ik meer dan drie zinnen achter elkaar in het Frans zeg, ben ik waarschijnlijk verloren, en moeten jullie me afmaken. Dan is het te laat voor me.
Ik heb nieuwe schoenen. Twee paar. Gisteren gekocht, en ik ben er uitzonderlijk tevreden mee. Ze waren een pietsie afgeprijsd, dus ik kon het echt niet laten. Als ik weer terug op school kom wrijf ik ze mogelijk onder jullie neus. Wees gewaarschuwd.
Verder te vertellen: Ferramenta Tango, Ne me quitte pas, zonsondergang, je t'aime.
Karo
6.2.08
Esnesnon 6-2-08
AARGH!
Goed gegronde bewering, geachte gasten. Heel hatelijke herrie hier. Even weg bij het beginletterrijm: Ik ben mijn zelfbeheersing verloren, zojuist. Dat doe ik niet zo vaak. Ik zit te trillen, half te huilen en ik heb de sterke neiging mijn handen kapot te slaan op iets waar je niet tegen moet slaan. Dit gebeurt mij niet vaak, in ieder geval de eerste keer dit jaar. Als ik een bokszak zou hebben zou ik slaan. Naast de bokszak, eerder tegen de kast of tegen de muur. Gewoon omdat ik goed bewust ben van het nut van die dingen, en ik heb geen zin in nut op het moment. De wereld mag even creperen.
JEZUS! VIJF DAGEN FORTUNE COOKIES OP IN ÉÉN KWARTIER! IK... DAMN!!
Ik luister dwangmatig naar kalmerende muziek, maar nu kom ik erachter dat ik per ongeluk de Cell Block Tango in de lijst heb gezet. Die is niet goed om mezelf te kalmeren, echt waar. Ik heb het maar aangelaten, omdat een beetje zuiverende woede misschien wel goed is. Even voor mensen die bekend zijn met Rossini: dit is een Rossini-crescendo, omgekeerd. Voor de mensen er niet bekend mee zijn: ik moet mijn woede op het hoogst brengen en langzaam afbouwen. Dat is... misschien de beste oplossing.
Misschien, als ik nu even positieve dingen op een rijtje zet, dat ik weer kan kalmeren. Maar jeetje! Ik wist niet dat niet-vampieren zoveel bloed onder je nagels weg konden halen! Okee, ik kom weer een beetje bij mijn bewustzijn. Country muziek komt inzetten, en ik ben niet meer aan het schreeuwen. Ik gebruikte zelfs 'jeetje,' zie ik nu wat wel een teken is dat ik weer rustig aan de eufemismen ben. Karma, Plop, Shoarma. Karma, Plop, Shoarma. (mijn mantra voor kalmering)
Okee. Vandaag was tot aan half acht een hele leuke dag. Echt top. Bedankt voor het compliment. Even door naar een geschikt liedje. Morgen moet ik even wat geluksvoedsel inhalen, ik heb de ingrediënten al te pakken. Hey! Positief denken. *zucht* Mooi. *zucht*
'Showers wash all my cares away, I wake up to a sunny day! 'Cause I love a rainy night!'
Liedjes helpen echt met kalmeren. Ah, yes. Mijn favo voor vandaag komt nu op. Goed dat ik die heb uitgekozen. Ik kan niet boos zijn terwijl ik dit luister, het is een soort... geluksvitamine. (Vitamines zijn toch voor het opnemen van voedingsstoffen? Ik weet niet hoe het precies zit, ze veranderen het ook de hele tijd...) Nou ja, zoiets. Ik kan mijn opgeslagen geluksvoedsel goed opnemen. En nu komt de laatste afmaker van de kalmeringsronde, Mickey Gilley. Dit nummer is ontzettend dope, dus hier val je half van in slaap. Ik heb echt bewust zitten samenstellen.
Okee, nog één nummer hierna, en ik ben weer okee. Morgen gaat gewoon leuk worden, en overmorgen wint de Nobelprijs voor iets. Waarschijnlijk iets met het woord 'Yaaay' of 'Swieh' of 'Get a room!'
Enfin, please don't be worried. I'm alright.
Laatste nummer: Golden Brown van The Stranglers. Probeer maar eens mee te tellen bij dat nummer... Heerlijk.
Karo.
Goed gegronde bewering, geachte gasten. Heel hatelijke herrie hier. Even weg bij het beginletterrijm: Ik ben mijn zelfbeheersing verloren, zojuist. Dat doe ik niet zo vaak. Ik zit te trillen, half te huilen en ik heb de sterke neiging mijn handen kapot te slaan op iets waar je niet tegen moet slaan. Dit gebeurt mij niet vaak, in ieder geval de eerste keer dit jaar. Als ik een bokszak zou hebben zou ik slaan. Naast de bokszak, eerder tegen de kast of tegen de muur. Gewoon omdat ik goed bewust ben van het nut van die dingen, en ik heb geen zin in nut op het moment. De wereld mag even creperen.
JEZUS! VIJF DAGEN FORTUNE COOKIES OP IN ÉÉN KWARTIER! IK... DAMN!!
Ik luister dwangmatig naar kalmerende muziek, maar nu kom ik erachter dat ik per ongeluk de Cell Block Tango in de lijst heb gezet. Die is niet goed om mezelf te kalmeren, echt waar. Ik heb het maar aangelaten, omdat een beetje zuiverende woede misschien wel goed is. Even voor mensen die bekend zijn met Rossini: dit is een Rossini-crescendo, omgekeerd. Voor de mensen er niet bekend mee zijn: ik moet mijn woede op het hoogst brengen en langzaam afbouwen. Dat is... misschien de beste oplossing.
Misschien, als ik nu even positieve dingen op een rijtje zet, dat ik weer kan kalmeren. Maar jeetje! Ik wist niet dat niet-vampieren zoveel bloed onder je nagels weg konden halen! Okee, ik kom weer een beetje bij mijn bewustzijn. Country muziek komt inzetten, en ik ben niet meer aan het schreeuwen. Ik gebruikte zelfs 'jeetje,' zie ik nu wat wel een teken is dat ik weer rustig aan de eufemismen ben. Karma, Plop, Shoarma. Karma, Plop, Shoarma. (mijn mantra voor kalmering)
Okee. Vandaag was tot aan half acht een hele leuke dag. Echt top. Bedankt voor het compliment. Even door naar een geschikt liedje. Morgen moet ik even wat geluksvoedsel inhalen, ik heb de ingrediënten al te pakken. Hey! Positief denken. *zucht* Mooi. *zucht*
'Showers wash all my cares away, I wake up to a sunny day! 'Cause I love a rainy night!'
Liedjes helpen echt met kalmeren. Ah, yes. Mijn favo voor vandaag komt nu op. Goed dat ik die heb uitgekozen. Ik kan niet boos zijn terwijl ik dit luister, het is een soort... geluksvitamine. (Vitamines zijn toch voor het opnemen van voedingsstoffen? Ik weet niet hoe het precies zit, ze veranderen het ook de hele tijd...) Nou ja, zoiets. Ik kan mijn opgeslagen geluksvoedsel goed opnemen. En nu komt de laatste afmaker van de kalmeringsronde, Mickey Gilley. Dit nummer is ontzettend dope, dus hier val je half van in slaap. Ik heb echt bewust zitten samenstellen.
Okee, nog één nummer hierna, en ik ben weer okee. Morgen gaat gewoon leuk worden, en overmorgen wint de Nobelprijs voor iets. Waarschijnlijk iets met het woord 'Yaaay' of 'Swieh' of 'Get a room!'
Enfin, please don't be worried. I'm alright.
Laatste nummer: Golden Brown van The Stranglers. Probeer maar eens mee te tellen bij dat nummer... Heerlijk.
Karo.
5.2.08
Esnesnon 5-2-08
Goedemiddag of wat dan ook.
Vandaag was verrassend en verontrustend kort. Morgen is misschien nog wel erger. Afgezien van het verrassende onderdeel. Wel vervelend, het wordt een 'bah dat is waar ook' dag. Misschien kan ik mijn oppeppertje voor de woensdag nog ergens opduikelen, maar de kans is klein. Vandaag zat ik me nog te voeden met behaalde resultaten in het verleden. Ik heb geluksvoedsel nodig! Help! Feed me! FEED ME!
Ahem. Mijn excuses. Hoe dan ook, ik heb een goed voornemen erbij. Ik ga van nu af aan niet meer bij levensbeschouwing in discussie met de lerares, want ik schiet er niets mee op en zij eigenlijk ook niet. De klas heeft er gewoonweg een hekel aan, dus laat dan maar. Het gebeurt altijd als ik probeer duidelijk te maken dat de wereld een duistere, slechte plaats is, dat er alleen maar materie is en verder niets, dat de mens vanbinnen nog steeds gewoon een dier is, een beest, en dat de wereld hard naar de afgrond onderweg is. Dat wil de lerares (eigenlijk ook gewoon iedereen) niet weten. Dus dan komen er discussies, die nergens op uit lopen, vaak stopt het bij 'nou dat geloof ik niet' of 'het zal allemaal wel.'
Gisteravond eerste contact met mijn uitwisselingspartner! Ze is een française, ze lijkt me aardig (hoewel je na één msn-gesprek natuurlijk nog niets weet) en ze vond de foto van mij in de jas van Marloes erg leuk. Ik vind het zelf wel één van de leukste foto's die ooit van mij gemaakt is en ik wilde ook echt een week lang een zelfde soort jas hebben, omdat het zo leuk stond.
Nou ja, die hoop is niet helemaal vervlogen, als het goed is kan ik ook nog ergens een heuse Matrix-jas vandaan halen.
Tot slot: Yaaaaaay! Yaaaaaay! Yaaaaaay! Yaaaaaay! (etc.)
Karo
Vandaag was verrassend en verontrustend kort. Morgen is misschien nog wel erger. Afgezien van het verrassende onderdeel. Wel vervelend, het wordt een 'bah dat is waar ook' dag. Misschien kan ik mijn oppeppertje voor de woensdag nog ergens opduikelen, maar de kans is klein. Vandaag zat ik me nog te voeden met behaalde resultaten in het verleden. Ik heb geluksvoedsel nodig! Help! Feed me! FEED ME!
Ahem. Mijn excuses. Hoe dan ook, ik heb een goed voornemen erbij. Ik ga van nu af aan niet meer bij levensbeschouwing in discussie met de lerares, want ik schiet er niets mee op en zij eigenlijk ook niet. De klas heeft er gewoonweg een hekel aan, dus laat dan maar. Het gebeurt altijd als ik probeer duidelijk te maken dat de wereld een duistere, slechte plaats is, dat er alleen maar materie is en verder niets, dat de mens vanbinnen nog steeds gewoon een dier is, een beest, en dat de wereld hard naar de afgrond onderweg is. Dat wil de lerares (eigenlijk ook gewoon iedereen) niet weten. Dus dan komen er discussies, die nergens op uit lopen, vaak stopt het bij 'nou dat geloof ik niet' of 'het zal allemaal wel.'
Gisteravond eerste contact met mijn uitwisselingspartner! Ze is een française, ze lijkt me aardig (hoewel je na één msn-gesprek natuurlijk nog niets weet) en ze vond de foto van mij in de jas van Marloes erg leuk. Ik vind het zelf wel één van de leukste foto's die ooit van mij gemaakt is en ik wilde ook echt een week lang een zelfde soort jas hebben, omdat het zo leuk stond.
Nou ja, die hoop is niet helemaal vervlogen, als het goed is kan ik ook nog ergens een heuse Matrix-jas vandaan halen.
Tot slot: Yaaaaaay! Yaaaaaay! Yaaaaaay! Yaaaaaay! (etc.)
Karo
3.2.08
Esnesnon 3-2-08
Goedenavond.
Ik ben weer thuis na een weekend muziek. Maar dan bedoel ik ook echt heel erg veel muziek. Uitzonderlijk muziekaal en muziekerig. Vrijdagavond ontmoette ik Sinterklaas. Hij had een beetje een raar gezicht maar hij was aardig, vond mijn kennis van Nederlandse gedichten regelrecht fantastisch, en hij heeft een hele goede stem. Hij had alleen nog nooit de Lord of the Rings boeken gelezen of films gezien. Die avond dronk ik in de bar een duikbootje.
(Duikbootje: Men neme 1 bierglas, met bier er in, men neme vervolgens een flesje Flügel, dat men opene met de tanden om stoer te doen. Het flesje laat je in het bier vallen. Het flesje ja, met inhoud. Gewoon naar de bodem laten zinken. De Flügel vermengt niet met het bier. Dan drink je je bier, en bij de allerlaatste grote slok neem je de Flügel er ook bij voor een hele sterke at. Iedere zelfrespecterende bar heeft Flügel, vraag maar na. Vaak kun je zelfs direct gewoon een duikbootje bestellen.)
De zaterdag was onmenselijk muziekaal, maar toen kwam de avond. Ik dronk zoveel dat ik niet veel meer herinner dan dat ik op de bovenverdieping van de jeugdherberg deed alsof één van de stoelen een electrische stoel was, en ik halverwege een tango met een vriend schuddebuikend van het lachen over de grond ging. De volgende ochtend had ik nergens zin in en ik ben nu pas wakker, eigenlijk. Dat was alles dat ik op het moment wilde vertellen.
Ik voel me best wel rot ergens over, maar dat gaat jullie gelukkig niets aan. Prettig Februari, iedereen!
Karo
Ik ben weer thuis na een weekend muziek. Maar dan bedoel ik ook echt heel erg veel muziek. Uitzonderlijk muziekaal en muziekerig. Vrijdagavond ontmoette ik Sinterklaas. Hij had een beetje een raar gezicht maar hij was aardig, vond mijn kennis van Nederlandse gedichten regelrecht fantastisch, en hij heeft een hele goede stem. Hij had alleen nog nooit de Lord of the Rings boeken gelezen of films gezien. Die avond dronk ik in de bar een duikbootje.
(Duikbootje: Men neme 1 bierglas, met bier er in, men neme vervolgens een flesje Flügel, dat men opene met de tanden om stoer te doen. Het flesje laat je in het bier vallen. Het flesje ja, met inhoud. Gewoon naar de bodem laten zinken. De Flügel vermengt niet met het bier. Dan drink je je bier, en bij de allerlaatste grote slok neem je de Flügel er ook bij voor een hele sterke at. Iedere zelfrespecterende bar heeft Flügel, vraag maar na. Vaak kun je zelfs direct gewoon een duikbootje bestellen.)
De zaterdag was onmenselijk muziekaal, maar toen kwam de avond. Ik dronk zoveel dat ik niet veel meer herinner dan dat ik op de bovenverdieping van de jeugdherberg deed alsof één van de stoelen een electrische stoel was, en ik halverwege een tango met een vriend schuddebuikend van het lachen over de grond ging. De volgende ochtend had ik nergens zin in en ik ben nu pas wakker, eigenlijk. Dat was alles dat ik op het moment wilde vertellen.
Ik voel me best wel rot ergens over, maar dat gaat jullie gelukkig niets aan. Prettig Februari, iedereen!
Karo
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
