Bonsoir, iedereen.
Frankrijk:
Het is mooi weer, mensen doen gezellig, ik heb een piano dichtbij, een leuke kamer, het uitzicht is leuk. Allemaal interessante activiteiten voor de komende week, pannekoeken, er wordt rekening gehouden met mijn vreemde voorkeuren qua voedsel, en ik heb toegang tot internet. Allemaal aardig, non?
Nou, het toetsenbord is bagger. Ernstig. Even alle letters van rechts naar links rij voor rij ingetypt: azertyuiop qsdfghjklm wxcvbn. De leestekens begin ik niet eens aan, dat is vreselijk. Bovendien spreekt niemand hier fatsoenlijk Engels, afgezien van natuurlijk de Nederlandse leerlingen, morgen beginnen we de dag alweer om freaking 8 uur, het snoep valt tegen, het grootste aantal van zowel de Nederlandse als de Franse leerlingen is... (zoekt diplomatiek woord) niet helemaal op mijn golflengte, en het voedsel hier is crimineel slecht. Echt regelrechte schending van de mensenrechten, wat ze op scholen voorgeschoteld krijgen. Het beruchte kantinevoedsel dat ik verder alleen uit films kende, bestaat echt, en het is vraiment goor. Dat de Fransoos nog niet uitgestorven is verbaast me.
Maar ja, ik heb geen bananen vandaag. Ahem. Het grootste gebrek is waarschijnlijk een dingetje van het gezelschap, mensen die ik na 24 uur Quimper al begin te missen. Bij deze, zelfs al lezen ze het niet, laat dan de wel-lezers zich aangesproken voelen: Ik mis jullie.
Over and out.
Karo
12.2.08
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
3 opmerkingen:
Geloof me als ik zeg dat ik wéét hoe Frans schoolkantinevoer smaakt.
Je hebt mijn condoleances.
je overleeft het vast allemaal al. En anders moet je net als de romeinen doen en bedorven melk drinken. Dat schijnt een heel goed tegengif te zijn tegen vanalles en nogwat.
Ik moet zeggen dat ik nog niet echt heel vrolijk word bij het idee van bedorven melk...
Vanavond pannekoeken!!!
Een reactie posten