Esnesnon 26-2-08

Goedemorgen.
(of iets anders dat beter past bij de tijd waarop je dit leest)

Ik was eergisteren en gisteren een beetje ziekig, en ik ben wat thuisgebleven, daardoor is er eigenlijk bijster weinig te vertellen. Ik ben vooral wezen genezen gewoon. Graag zou ik willen opmerken dat ziek zijn niet leuk is. Het kán pijnlijk en ellendig zijn, maar dat gold niet voor mij. Nee, ik was grieperig dus het was voornamelijk gewoon irritant. De hele dag lopen hoesten en snotteren is gewoon vervelend. Het erdoorheen jagen van twee pakjes zakdoeken en mezelf erover verbazen dat er zoveel vocht in mijn neusholte paste was de orde van de dag. Dat is geen pretje, maar ook weer niet ernstig. Nu echter, ben ik weer redelijk helder, ik kan gewoon ademen, en hoest het laatste beetje. Zoals ik al tegen mezelf opmerkte: Ik moet beter zijn voor dinsdag. Dinsdagavond, om specifieker te zijn. Ik ben er redelijk klaar voor, en als ik morgen weer met een teleurstellings-rant kom is het naar mijn mening de laatste keer.

De reden dat ik het doe, het uitgaan vanavond, de reden naast het pokerverhaal, is die van Karl Popper. Dat is een wetenschapsfilosoof die met de opvatting kwam dat een wetenschapper continu zijn eigen stellingen moet proberen omver te werpen. Continu falsificatie bij jezelf. In dit geval is dit van toepassing op mij omdat ik niets kan zeggen over wie ik ben, en waar mijn interesses liggen, als ik niet eerst de verschillende smaakjes heb geprobeerd. Een vegetariër uit overtuiging is gewoon nep als hij nog nooit vlees heeft gegeten, zou ik graag zeggen. Je moet weten wat je kiest of niet kiest, wat je krijgt en wat je mist. Dat is gewoon oriëntatie op de wereld en het leven. Dat is precies wat ik over een slordige twaalf uur ga doen.

(That is, als hij niet ineens opgeeft of toch wel een watje blijkt te zijn... dan moet ik hem wijn voeren, daar schijnt hij niet tegen te kunnen qua dronken worden... Mweheheh...)

Karo