Esnesnon 24-2-08

Goedemorgen.

Om te beginnen: Bah. Ik heb slecht nieuws, slechter nieuws, ontzettend slecht nieuws en hoofdpijn. Dit is een soort van grove teleurstelling voor mij en een aantal andere mensen die benieuwd waren naar wat er zou gaan gebeuren gisteren. Waar zal ik beginnen met de opsomming?
Slecht nieuws: Ma chèrie zit een week in skiland, zonder internet. Dat wordt dus een chronisch tekort aan specifieke aandacht. Dat is geloof ik slecht nieuws. Nou ja, zij heeft waarschijnlijk wel een leuke tijd, maar er wordt wederzijds gemist en ik zal mijn opeenstapelende drang naar endorfine waarschijnlijk botvieren op een ongelukkige thuisblijver. Dat is zielig voor hem/haar. Bovendien duurt het nu nog een week voordat mijn RPG van start kan. Ook redelijk naar. Ik geloof dat ik dat feitje al eerder genoemd had, maar goed.
Slechter nieuws: Gisteravond ging niet zoals gepland. Dat was de eufemistische vorm. De reële vorm, JJ zei dat hij niet kon omdat hij een avond in het ziekenhuis zou liggen ter observatie. Dat betekent dat het leuke avondje dat ik in gedachten had geen feit werd. Of hij echt in het ziekenhuis lag? Het blijft per slot van rekening een glasharde leugenaar als het moet. Ik ga alleen niets doen met mijn vermoedens, want de afspraak is verschoven naar dinsdagavond, en ik krijg er niets van als ik erachter kom dat hij om een of andere reden niet bij mij wilde zijn. Daar wordt niemand beter van. Nou ja, als ik hem voor die ene keer geloof, vind hij het jammer dat het niet doorgaat. Dat klinkt opzich nog gewoon goed. Ik ga pas echt vragen stellen als hij dinsdag wonder boven wonder ook niet kan. Ik ben niet van plan hem te laten folden in de laatste ronde, net voordat ik all-in kan gaan.
Ontzettend slecht nieuws? Echt waar, mijn avond hield niet op bij 'grumpy me misses everyone and sits lonely at home,' maar werd erger dan dat. Ik heb me laten ompraten om naar Nox te gaan. Clubben. Gezellig. Even indrinken van tevoren, tussen tien en elf uur naar binnen als de toegang gratis is, en even wat leuke muziek luisteren.
Bah. Het was echt helemaal absoluut onvoorwaardelijk nietsontziend stom. Ik heb me doodverveeld, en continu afgevraagd wat nou weer leuk zou kunnen zijn aan een disco. Ik stond een beetje bij mensen die me vaag bekend voorkwamen, de hele tijd een beetje het zelfde soort dansje te doen op repetitieve slechte muziek die veel te hard stond. Het ging tegen de mensenrechten in, als je het mij vraagt, zo slecht. Je kon niet praten, want ik verstond niemand en niemand verstond mij. Dan nog, als ik had kunnen praten had ik het niet gewild. Al die types daar lieten me Siberisch. Ik wilde niets van hen weten, ik wilde niet dat ze wat van mij wisten, ik wilde ze niet kennen. Het enige wat je eigenlijk kon zeggen was slappe smalltalk.
Ik heb een soort zwarte humor bij het idee dat JJ dreigde een drankje in mijn gezicht te gooien als ik ook maar één woord smalltalk zou uiten, maar dat ze iets alcoholisch naar mij hadden gegooid in Nox als ik geen smalltalk deed. Uitspraken als 'je moet echt meer drinken,' en 'ben je een geheelonthouder ofzo' waren overal. Ik weigerde wat te drinken de hele avond. Tegen het einde, toen ik eindelijk mezelf had ontworsteld aan de gedwongen gezelligheid en mijn jas terughad, probeerde ik naar huis te rennen. Of eigenlijk eerst naar het huis van een vriend, waar mijn fiets nog stond. Het was ondraaglijk. Ik had enorme hoofdpijn, mijn benen deden pijn als ik probeerde te lopen, regelrecht rampzalig. Nu ben ik ziek. Ik hoest constant als een kettingroker en ben helemaal kapot. Ik heb nog altijd hoofdpijn.
Samengevat: JJ's onverwachte ziekenhuisbezoek/leugentje om bestwil heeft me hoofdpijn bezorgd. Flauw hè? Als hij dinsdag lief doet vergeef ik het hem. Mijn diepste excuses dat ik niet een leuker verhaaltje heb, en met uitstel kom van het geval JJ.

Bah.

Karo.

Ps. Naar mijn mening is Nox een stomme plek. Ik ga er niet meer heen als dat mogelijk is.