Esnesnon 7-5-08

Ahem. Oh ja, Buenos Noches. Of zonder hoofdletters. Of met -stop-

Sorry. Mooi weer vandaag, nietwaar? Ik moet nu meteen ophouden met overwegen wat ik ook al weer als volgende ga typen, daar heb ik namelijk absoluut geen tijd voor. Wacht nee, ik heb er wél tijd voor, best veel tijd zelfs, maar misschien is het een soort luiheid? Ook niet waar, luiheid zou aangeven dat ik liever geen moeite zou doen om sowieso te typen, of om überhaupt snel te typen. Nee, het snelle typen heeft te maken met het idee dat ik mee wil gaan doen aan Nanowrimo dat pas in November plaatsvind, een tijdstip dat veel te ver weg is om al serieus over na te gaan denken. Erger nog, tegen de tijd dat het zover is heb ik in de verste verte geen zin meer om eraan mee te doen en ben ik mijn verhaalidee finalement kwijt. Als ik nou eventjes mezelf aan mijn kin krab en bedenk wat ik zou kunnen doen. Wacht, ik wist al wat ik wilde gaan doen het moment dat ik begon met de zin waarin ik zou moeten nadenken, dus ik bedrieg jullie met een leuk verhaalelement-achtig ding for no reason at all. Ik ga 50.000 woorden schrijven in één maand, een maand in de nabije toekomst, en die woorden vormen samen een boek, dat ik in de bewuste Nanomaand opstuur. Zo, dat klinkt waterdicht, en toch niet helemaal vals. Ik speel volgens een aantal van de regels, nietwaar?

(Sorry. NaNoWriMo is een soort schrijfwedstrijdachtig ding, waarin je binnen een maand, 1 november tot 30 november, om precisement te zijn, een boek van 50.000 woorden schrijft, fictie, met een computer in het Engels. Engels is een taal met meer kleine woordjesdingen dus dat gaat verontrustend veel makkelijker dan Nederlands, zij het niet dat het niet mijn moedertaal is en ik dus echt mezelf uitnodig te gaan zitten klungelen. Meer vragen over deze competitie kunnen worden beantwoord door een simpel bezoek aan hun site, waarvan ik de link gewoon niet geef, omdat het me niet genoeg boeit dat jullie er misschien naar jullie mening te weinig van af weten. Lekker puh. Kunst met een grote K, ik hou van appeltaart, drie maal in de rondte van je hop sa sa.)

Tegen het einde van deze post ga ik, tot overmaat van ramp, zelfs even tellen hoeveel woorden het nou helemaal zijn. Ik ben echt even geobsedeerd door het hele fenomeen. Waarom ook al weer? Nou, ten eerste heeft Yahtzee Croshaw een keer meegedaan. Dat is voldoende reden eigenlijk, maar okee. Ten tweede heb ik al herhaaldelijk gefaald om een boek te schrijven, en dat frustreert me. Ik zie het als een uitdaging en een nieuwe mogelijkheid om te falen. Ten derde heb ik een geweldig plotding in mijn achterhoofd, dat ik al heb uitgeprobeerd als een tekst erpeg, tot ik concludeerde dat wegens het feit dat ik in tot zoverre bezig mijn eigen vindsel qua plot en even later mijn zelfbedachte karakters in het gezicht van de anderen te slaan, weinig uitmakend wat zij wilden doen, ik maar beter helemaal in mijn eentje een erpeg kon gaan schrijven, oftewel een boek. Is er nog een vierde punt? Misschien doe ik het gewoon om íéts te doen, om iets te hebben om over te schrijven, om iets te hebben om te schrijven, en instant blogposts by the way, als ik dat boek ook hier aan jullie ga probeer op te dringen. Kan ik 1666 woorden per dag schrijven? Ik kom erachter zodra ik dit ding omzet in word en links onderin kijk. Moment.

-counting words-

Dat waren er 590. Minder dan de helft. Was te verwachten. Ik vul net een a4tje ermee, terwijl Nano uitgaat van een roman van 175 bladzijdes. Ik ga nu een random stuk Engels erbij pakken, 1666 woorden uitknippen en kijken hoeveel bladzijdes dat is. Maar, dat gebeurt allemaal buiten jullie om verder, en afgezien van het feit dat ik echt heel misschien mijn volgende blogpost in het Engels doe om te kijken hoever ik kom, probeer ik jullie mijn fascinatie voor deze wedstrijd te onthouden. Misschien kan ik wel iets orgineels verzinnen voor de volgende post.

Iets zoals bavianen. Op driewielers.

Karo