Esnesnon 19-1-08

Goedenavond.

Dit is mijn laatste post op Esnesnon, kondig ik bij deze maar even aan. Ik ben nog milieu-onbewust genoeg om het niet te verwijderen en deze digitale plas braaksel maar te laten slingeren in de dakspanten van het internet, stollend en riekend. Ik zag het zelf al een tijdje aankomen, vanaf mijn laatste post op 1 december al en ik kreeg een opmerking of twee naar mijn hoofd over het gat dat midden in de weg was ontstaan omdat iemand geen zin meer had om verder de asfalteren. Die iemand ben ik, ja. Ik heb de grote snelwegmachine omgekeerd en ben ergens anders aan de schrijferitis gegaan.

Juist, dat klopt. Ik heb een andere plaats gevonden om schrijfsels eruit te werken als het me echt te veel wordt en ik het niet meer binnen kan houden. Die plek is, inderdaad, niet hier. Het is geen blog, dus mijn rants zijn geen openbaar leesmateriaal meer. Ga ik vertellen wat? Nou nee. Ga ik hints geven? Niet meer dan ik al gedaan heb.

Ik doe dit om een paar hele simpele en slecht onderbouwde redenen. Ten eerste heb ik gewoon geen zin meer in deze vorm van verbale ontlasting. Ik heb het, iets waarover ik mezelf echt enorm verbaas, een slordige tien maanden volgehouden, in binnen- en buitenland. Ik begon op 9 januari en tot ergens in november leek het me waarschijnlijk dat ik ergens over de honderd posts en een jaar aan geblog de verjaardag zou halen. Ik heb de verjaardag alleen volkomen genegeerd. Twee: Ik heb er geen genoeg meer aan om dingen -niet- te vertellen op een blog, terwijl er ook mogelijkheden zijn om dingen -wel- te vertellen op het internet, iets dat voor mij een veel grotere bron van opluchting is. Esnesnon is niet geschikt voor dat doel. Tenslotte vind ik het te voorspelbaar worden, de posts lijken zoveel op elkaar, zelfs over het geheel van begin tot eind. Als zelfs ík opmerk dat ik voorspelbaar begin te worden vind ik het teveel. Ik hou niet van voorspelbaarheid. Dus, voila.

Ik wens u allen een zeer goede avond. Of wat dan ook.

Karo.