Esnesnon 2-10-09

Puur ter zelfpromotie, voorafgaand aan mijn volgende woordenbrei, wil ik even aangeven dat mijn vorige maand qua blogposts productiever was dan alle voorgaande maanden: eerst was maart 2008 mijn recordmaand maar die koppositie is nu weg. De posts zijn ook langer en een stuk minder leesbaar, toevallig. Genoeg hierover, het gebruikelijke programma van Esnesnon hervat nu.

Hallo.

Misschien ken je de momenten, misschien ken je ze niet. Het zijn de momenten dat je een bekende plek voor iets als de honderdste keer ziet, maar ineens op een andere manier ernaar kijkt. Ineens ben je een nieuwe wereld ingestapt en is alles toch een beetje anders geworden. Het is een gevoel van bevrijding, waardoor je bijna zweeft van binnen. Je bent op vakantie in eigen land, je bent een zwerver in je eigen huis, je bent een schipbreukeling op droog land. Vernieuwing temidden van het oude. Wat is er veranderd als de omgeving eigenlijk nog de oude is? De waarnemer is aan een verandering ondergaan, heeft een andere kleur bril op, of is gewoon een nieuw mens. Wat je ziet bepaalt wat je weet, wat je weet bepaalt wie je bent. Som kan een klein gebaar dat alles veranderen, ineens. Wat voor een levensveranderende ervaring moet een mens ondergaan voordat de gehele wereld en hijzelf een andere gedaante aanneemt?

Eigenlijk is er niet zo bijster veel voor nodig. Mijn excuses voor iedereen die iets bijzonders verwachtte, maar ik heb het over vanochtend, toen ik bij de TNT vandaan kwam lopen met mijn studenten OV-jaarkaart. Tussen maandagochtend 4 uur en zaterdagochtend 4 uur kan ik vrijelijk gebruik maken van het openbaar vervoer in Nederland. En dat is een hoop vrijheid, mag ik wel zeggen. Dat is iets dat mij helemaal onbekend is: het vermogen om te kunnen reizen naar believen, tenminste, dat is wat ik er in zie. Ik zou in een trein kunnen stappen, een willekeurige trein, en niet uitstappen waar ik hoor te zijn maar ergens anders. Ik hoef niet meer vooruit te denken en kan kiezen op het moment. Ik kan gaan liften, feitelijk. Ik hoef geen kaartjes te kopen. Het is allemaal zoveel dat ik het eerlijk gezegd nog niet helemaal geloof. Ik heb al een conducteur weten af te bluffen door even de kaart te tonen, maar hoe zit dat dan in bussen? Zou daar de magie van de kaart ook werken? Ik vind het toch een briljant idee dat ik gewoon een kaartje laat zien en verklaar: 'Hallo, ik ben student, ik hoef niet te betalen!' Ik kan me nauwelijks voorstellen dat die mensen er in zouden trappen! Het is allemaal gewoon te mooi om waar te zijn. Ik ga het dus eerst even testen, of het wel waar is wat ze over de OV-kaart zeggen. Net als ieder mens dat net 'powers' heeft verkregen (ik vind de formulering zo belachelijk dat ik het niet durf het in het Nederlands te doen) wil ik ze eerst onder controle leren krijgen voordat ik megalomaan word. Pardon, megalomaner.

Voortaan ga ik dan veel in de trein zitten, lezen, schrijven, en dromen over Ierland.

Hugo Maat.

Ps: I can now use public transportation without paying for it because I'm just that awesome. Also, I often dream of Ireland. Figuratively.