Ik vierde zojuist het begin van de lente. Dat had ik eigenlijk gisteren moeten doen, maar het was me even ontschoten in alle commotie. Ik zocht een stil plaatsje op en stak iets in brand, louter om het te zien branden. Via het magische proces van gelijkenis nodigde ik door het vuur de warmte en het licht van de lentemaanden uit in deze wereld. Het voelt voor een rationele, ascetische en cynische nihilist goed om magie te bedrijven. Het is een omkering van de gewone orde der dingen, zodat het leven dat ik normaal vind sterker wordt.
...
Het is ook alweer zover met dit blog dat ik niet meer vind te kunnen zeggen wat ik misschien zou willen zeggen. Dat is jammer. Net terwijl ik beter word in bepaalde mensen bepaalde dingen te vertellen, lukt het me op mijn eigen blog niet meer.
Hugo Maat.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten