Esnesnon 11-1-11

En dan is er leven, zo plotseling. Ik verkeer al enige tijd in een staat van lichte waanzin. De oplossing, een oplossing en toch tegelijk dé oplossing laat nog op zich wachten. Dat is me toch een kwelling. Als iets net buiten bereik ligt is het maar een kwestie van ruimte, ruimte die overbrugd kan worden met enige mate van moeite. Als iets nog in het verschiet ligt is er geen mogelijkheid, hoeveel moeite er ook aan gespendeerd wordt, om het eerder te bereiken. Er rest dan niets anders dan wachten. Ik rek mij niet uit om de ruimte te overbruggen, maar vanzelf groeit de wereld naar het punt toe waar dat wat ik wil mij in handen komt. Dat wat ik wil: het is nog meer een bezwering dan een aanduiding en meer een naam dan een beschrijving. Ik zal het een betere naam geven. Ik kies voor Senna, voornamelijk omdat het op 'zin' of het Franse sens lijkt. Het internet zegt dat het 'waarheid' betekent maar daar heb ik ten eerste geen boodschap aan, ten tweede is waarheid niet dat wat ik wil. Ik zal je zeggen wat mensen willen: mensen willen magie. Mensen willen betoverd worden. Ik weet niet of ik dat wil. Al die betovering lijkt op die waanzin die ik zo hardnekkig probeer uit te bannen. Senna is een antwoord en in de huidige evaluatie is ze hét antwoord. Zonder haar lijken mijn handen leeg, met uitzondering van lucht of stof.