Hallo allemaal.
Nog even snel voordat de maand voorbij is. Ik vind het zelf heel vervelend dat ik een week lang niets hier geschreven heb, maar ik heb al flink wat staan dus het is niet bepaald een ramp. Ik had weinig tijd elke keer, en de keren dat ik even tijd had was ik ernstig verveeld of saai. Dan is het beter om helemaal niets te posten.
Enniewee. Even wat gebeurtenissen van de afgelopen tijd in verkeerde volgorde. Vandaag was een vermoeidende dag. Ik was niet echt in de stemming om op te letten of wakker te zijn, en hoewel ik gewoon vrij had kunnen krijgen ben ik de eerste twee uur gewoon op school bij Duits geweest. Daarvoor zat ik in een surrealistische scène en even later in een bushokje met tijdelijk koude handen. De surrealistische scène was cool, en toen ik het meemaakte zei ik ook tegen de andere aanwezigen dat ik het zeker in mijn blog zou zetten.
'Ik zit te kijken naar de sterren, terwijl ik in een grote rode spin van staalkabels zit. En ik zit in een rare houding, een paar meter boven de grond. Er staat een boom verder op, en de bovenste takken zijn in het donker slecht zichtbaar, zodat de boom opgaat in de nacht. En hoewel ik het nu niet weet, ik heb zware zwarte eyeliner. En ik heb een slok op. En ik vergeet nog details, mogelijke aanvulling van mensen die beter weten waar ik het hier over heb, graag.'
Een massa zwarte eyeliner. Inderdaad. Ik schrok me een ongeluk toen ik thuiskwam en nietsvermoedend in de dichtstbijzijnde spiegel keek. Ik vind het vreselijk, maar er zijn mensen die het heel sexy schijnen te vinden. Vergist gij zich niet, ik draag niet van mezelf zwarte eyeliner, maar ik deed mee aan een toneelstukje. Veel complimenten gekregen. Erg leuk om te doen. Erg veel gegeten, ook. Ik zat te eten tot er mensen met grote ogen zich hardop afvroegen waar ik het liet, en verhalen aan elkaar vertelden over familieleden die ook eindeloos konden eten zonder aan te komen, terwijl ze zelf daar heel snel last mee kregen. Grappig genoeg zit ik bijna nooit met dat soort mensen aan tafel. Ik ben altijd degene die eindeloos kan eten. Nou ja, het houdt vanzelf op. Op een dag moet ik mijn leven veranderen, of dik worden.
Verder terug in de tijd? Mijn geheugen is te bagger daarvoor. Bovendien gebeurt er in het dagelijks leven nogal weinig. In de toekomst? Ik ga aankomend weekend naar een geheime locatie, samen met Sinterklaas. En nee, dit is gewoon keihard waar. Het is in... Doorwerdt, of wat dan ook en hoe je het ook spelt. Het is heel geheim en we gaan muziek maken. Bovendien komt Sinterklaas, en hij gaat voorlezen. Terwijl wij er doorheen spelen. Ergens in maart kunnen alle mensen die kaartjes kopen meegenieten. To do list: Even braaf doen en cadeautjes regelen voor eerstvolgende pakjesavond, lezen in De Komst van Joachim Stiller, en eten. Misschien nog wat tussendoor.
By the way, als laatste punt: Hoeveel vingers steek ik op?
Karo
Ps: Nog geen contact met Frankrijk. Geen idee hoe dat komt.
Pps: NEE! NIET DE NEUS!
Ppps: *munch munch*
Pppps: Morgen ga ik wat met Jonathan proberen, als ik hem kan vinden. Gnagna.
31.1.08
24.1.08
Esnesnon 24-1-08
Welkom.
Ik begin vandaag maar even met de geëiste antwoorden. In volgorde van importantie: Nee, ik ben niet de schuldige. Nee, ik weet niet wie wel. Ik heb toch maar wel een koekje gegeten. Nee ik ga het niet uitleggen. Rood staat je niet. Appeltaart.
Tot zo ver mijn verklaring.
Vandaag hebben we Freud behandeld, bij Filo. We hebben ook nog andere dingen gedaan, zoals geluisterd naar twee presentaties, waarvan ééntje een sprekende tekening van onze leraar demonstreerde en de ander de Ctrl+c Ctrl+v vaardigheden met autobiografiën vertoonde. Er zou een derde zijn, maar de aapmens ontbrak.
Freud. Al snel heb ik Freeks 'goh, ga maar even raden naar de bedoeling, zodat ik het vervolgens beter uit kan leggen maar je toch gelijk kan geven' spelletje onderbroken en mijn eigen spelletje 'kijk eens ik weet iets en ik zet het zo krankzinnig mogelijk neer' erdoorheen gespeeld. De klas achter me stootte een paar geluiden uit, die aangaven dat ze het bijzonder grappig vonden. Ik legde de theorie van Freud niet als volgt uit, maar het komt in de buurt.
Mensen hebben wensen. Ze willen sex, eten, vechten, en combinaties en variaties, en zo snel en zo veel mogelijk. Het gedeelte van de geest die dat wilt, wordt door Freud het 'Id' genoemd. Ik noem dit 'Het Koekiemonster.' Het slaat op dat grote blauwe pluisding dat altijd alleen maar koekjes wil eten. Dat is heel toepasselijk, vind ik zelf, hoewel mensen vaak meer willen dan koekjes. Het is ook gewoon de instelling, waar ik op doel.
Natuurlijk kan dat niet altijd. Samenleving, toch? Je kan geen sex hebben op straat. Het bewuste gedeelte van de geest, het 'Ego' roept daarom de hulp in van Superego, oftewel het 'Überego' of in mijn termen, de Fascistische Politieagent. Dat is een irrationele eikel die alles verbiedt. De wens voor sex, vechten en koekjes wordt dus onderdrukt.
Die wens is niet te vernietigen alleen, die keert terug naar het onderbewustzijn, niet in staat door de censuur te komen. Zo ontstaan opgekropte wensen en emoties, die een uitlaatklep nodig hebben. De wensen vinden hun weg door de censuur in een iets andere vorm, namelijk als Wetenschap, Religie, en Kunst. Dat zijn gewoon uitingen van onderdrukte Lust.
Wat is het verschil tussen kunst en pornografie? Toestemming van de overheid.
Tot zover Freud. Misschien geef ik nog een keer een verknipte uitleg van een filosofie... misschien een leuk idee voor een presentatie. Tot die tijd: MORGEN!!!
Euh. Precies.
Karo
Ik begin vandaag maar even met de geëiste antwoorden. In volgorde van importantie: Nee, ik ben niet de schuldige. Nee, ik weet niet wie wel. Ik heb toch maar wel een koekje gegeten. Nee ik ga het niet uitleggen. Rood staat je niet. Appeltaart.
Tot zo ver mijn verklaring.
Vandaag hebben we Freud behandeld, bij Filo. We hebben ook nog andere dingen gedaan, zoals geluisterd naar twee presentaties, waarvan ééntje een sprekende tekening van onze leraar demonstreerde en de ander de Ctrl+c Ctrl+v vaardigheden met autobiografiën vertoonde. Er zou een derde zijn, maar de aapmens ontbrak.
Freud. Al snel heb ik Freeks 'goh, ga maar even raden naar de bedoeling, zodat ik het vervolgens beter uit kan leggen maar je toch gelijk kan geven' spelletje onderbroken en mijn eigen spelletje 'kijk eens ik weet iets en ik zet het zo krankzinnig mogelijk neer' erdoorheen gespeeld. De klas achter me stootte een paar geluiden uit, die aangaven dat ze het bijzonder grappig vonden. Ik legde de theorie van Freud niet als volgt uit, maar het komt in de buurt.
Mensen hebben wensen. Ze willen sex, eten, vechten, en combinaties en variaties, en zo snel en zo veel mogelijk. Het gedeelte van de geest die dat wilt, wordt door Freud het 'Id' genoemd. Ik noem dit 'Het Koekiemonster.' Het slaat op dat grote blauwe pluisding dat altijd alleen maar koekjes wil eten. Dat is heel toepasselijk, vind ik zelf, hoewel mensen vaak meer willen dan koekjes. Het is ook gewoon de instelling, waar ik op doel.
Natuurlijk kan dat niet altijd. Samenleving, toch? Je kan geen sex hebben op straat. Het bewuste gedeelte van de geest, het 'Ego' roept daarom de hulp in van Superego, oftewel het 'Überego' of in mijn termen, de Fascistische Politieagent. Dat is een irrationele eikel die alles verbiedt. De wens voor sex, vechten en koekjes wordt dus onderdrukt.
Die wens is niet te vernietigen alleen, die keert terug naar het onderbewustzijn, niet in staat door de censuur te komen. Zo ontstaan opgekropte wensen en emoties, die een uitlaatklep nodig hebben. De wensen vinden hun weg door de censuur in een iets andere vorm, namelijk als Wetenschap, Religie, en Kunst. Dat zijn gewoon uitingen van onderdrukte Lust.
Wat is het verschil tussen kunst en pornografie? Toestemming van de overheid.
Tot zover Freud. Misschien geef ik nog een keer een verknipte uitleg van een filosofie... misschien een leuk idee voor een presentatie. Tot die tijd: MORGEN!!!
Euh. Precies.
Karo
23.1.08
Esnesnon 23-1-08
Hai.
Vandaag was erg leuk, mijn dank aan de mensen die dit mogelijk hebben gemaakt. Als je je aangesproken voelt, ga gerust je gang. Mits je niet genoemd wordt in het volgende deel, als ik even de mensen noem die niet bepaald bijdrage leverden aan een leuke dag. Die mensen mogen zich absoluut aangesproken voelen daarbij.
Maar eerst: De laatste eeuw is een ramp op kunstzinnig gebied. Afgezien van het feit dat er eigenlijk maar bar weinig moois is gemaakt in die tijd vergeleken met zoveel rommel, wordt die rommel ook nog eens met allerlei rare verhalen over 'betekenis' verheerlijkt. Ik vind het een walgelijke verandering. Dat wat men tegenwoordig ziet als kunst, de moderne kunst dus, is ellende. Moderne dans lijkt nergens op en is deprimerend. Moderne beeldende kunst lijkt nergens op, is vreselijk lelijk, en alleen doordat er dus 'een verhaal achter zou zitten' is het de moeite waard en betalen mensen er nog geld voor ook. Aan die moderne experimentele muziek, gemaakt met allerlei berekeningen of minimalisme... Bah. Het rare is dat de mooie dingen van de afgelopen eeuw (die er echt heus wel zijn) gewoon geen kunst worden genoemd. Maar wat is kunst, als het niet iets moois is!? Ik zie weinig andere reden om kunst te maken, of waarom kunst anders zou bestaan. Ik heb echt een onvoorstelbare hekel aan de moderne kunst! Gatver!
Nu, de mensen die niet positief bijdroegen aan mijn leuke dag vandaag zijn de moderne kunstenaars, Kayleigh en Judith omdat ze er niet waren, (jah jullie waren ziek. nog steeds droegen jullie niet bij) en vooral Moor. Hij is nog altijd niet klaar... ik wil gewoon mijn fucking cijfer terug, ik wil weten wat hij voor een cijfer geeft voor mijn creatie! Gewoon een beetje erkenning, of opbouwende kritiek misschien, maar waarom is hij zo lang bezig? Leer plannen, man! Voor de rest alles goed en aardig, maar hij werkt op mijn zenuwen.
Aw nee Kayleigh, je bent wel vergeven, omdat je zei dat ik leuk schreef. Dat is een bijdrage. Stop hitting me.
Ik heb niet echt veel zin in morgen, ik heb eerder zin om echt héél erg veel Fernandez te drinken en naar een leeg beeldscherm te staren. Okee, niet dat laatste. Ik zou wel D&D willen spelen. Ow, misschien dat ik morgen er wat aan kan doen. Misschien is de donderdag toch niet zo erg.
Karo
Ps: Ik denk dat ik de moderne kunst wel leuk zou vinden als ze kunstige appeltaarten zouden bakken, of een stilleven van aardbeien en slagroom zouden maken. Iets in die richting. De liefde van de man gaat door de maag.
Pps: Niet altijd hoor, sweetheart. Niet altijd.
Vandaag was erg leuk, mijn dank aan de mensen die dit mogelijk hebben gemaakt. Als je je aangesproken voelt, ga gerust je gang. Mits je niet genoemd wordt in het volgende deel, als ik even de mensen noem die niet bepaald bijdrage leverden aan een leuke dag. Die mensen mogen zich absoluut aangesproken voelen daarbij.
Maar eerst: De laatste eeuw is een ramp op kunstzinnig gebied. Afgezien van het feit dat er eigenlijk maar bar weinig moois is gemaakt in die tijd vergeleken met zoveel rommel, wordt die rommel ook nog eens met allerlei rare verhalen over 'betekenis' verheerlijkt. Ik vind het een walgelijke verandering. Dat wat men tegenwoordig ziet als kunst, de moderne kunst dus, is ellende. Moderne dans lijkt nergens op en is deprimerend. Moderne beeldende kunst lijkt nergens op, is vreselijk lelijk, en alleen doordat er dus 'een verhaal achter zou zitten' is het de moeite waard en betalen mensen er nog geld voor ook. Aan die moderne experimentele muziek, gemaakt met allerlei berekeningen of minimalisme... Bah. Het rare is dat de mooie dingen van de afgelopen eeuw (die er echt heus wel zijn) gewoon geen kunst worden genoemd. Maar wat is kunst, als het niet iets moois is!? Ik zie weinig andere reden om kunst te maken, of waarom kunst anders zou bestaan. Ik heb echt een onvoorstelbare hekel aan de moderne kunst! Gatver!
Nu, de mensen die niet positief bijdroegen aan mijn leuke dag vandaag zijn de moderne kunstenaars, Kayleigh en Judith omdat ze er niet waren, (jah jullie waren ziek. nog steeds droegen jullie niet bij) en vooral Moor. Hij is nog altijd niet klaar... ik wil gewoon mijn fucking cijfer terug, ik wil weten wat hij voor een cijfer geeft voor mijn creatie! Gewoon een beetje erkenning, of opbouwende kritiek misschien, maar waarom is hij zo lang bezig? Leer plannen, man! Voor de rest alles goed en aardig, maar hij werkt op mijn zenuwen.
Aw nee Kayleigh, je bent wel vergeven, omdat je zei dat ik leuk schreef. Dat is een bijdrage. Stop hitting me.
Ik heb niet echt veel zin in morgen, ik heb eerder zin om echt héél erg veel Fernandez te drinken en naar een leeg beeldscherm te staren. Okee, niet dat laatste. Ik zou wel D&D willen spelen. Ow, misschien dat ik morgen er wat aan kan doen. Misschien is de donderdag toch niet zo erg.
Karo
Ps: Ik denk dat ik de moderne kunst wel leuk zou vinden als ze kunstige appeltaarten zouden bakken, of een stilleven van aardbeien en slagroom zouden maken. Iets in die richting. De liefde van de man gaat door de maag.
Pps: Niet altijd hoor, sweetheart. Niet altijd.
21.1.08
Esnesnon 22-1-08
Hallo.
De tijd glibbert een beetje voorbij. Nee, het is geen glijden. Het glibbert een beetje als een slang, heen en weer, zodat de tijd niet op maximale snelheid gaat maar een beetje raar doet. Dieren. De tijd is wel iets dierlijks. Vooral omdat het soms ergens eten ziet en er dan vandoor gaat, of dat het een beetje in slaap valt en versloomt...
Vandaag is weer een portie drag. Maar dan ietsje anders. s'Ochtends erg langzaam begonnen, mijn tijd uitgebreid verdaan, en tenslotte een onvoorbereide presentatie gedaan waarvan ik vervolgens het commentaar kreeg 'Goh, je hebt je goed voorbereid.' Dat was echt een slechte uitspraak voor mijn motivatie. Natuurlijk kun je erop rekenen als docent(e) dat de bewuste leerling de volgende keer dezelfde aanpak hanteert. Alleen als je zeker weet dat die persoon echt voorbereiding heeft gedaan moet je complimenteren, maar het liefst gewoon helemaal geen complimenten.
Ik heb zin in morgen. Het wordt wel een leuke dag denk ik. En vrijdag. Donderdag is gewoon stom. Meer uitleg als ik er toevallig zin in heb.
Karo
De tijd glibbert een beetje voorbij. Nee, het is geen glijden. Het glibbert een beetje als een slang, heen en weer, zodat de tijd niet op maximale snelheid gaat maar een beetje raar doet. Dieren. De tijd is wel iets dierlijks. Vooral omdat het soms ergens eten ziet en er dan vandoor gaat, of dat het een beetje in slaap valt en versloomt...
Vandaag is weer een portie drag. Maar dan ietsje anders. s'Ochtends erg langzaam begonnen, mijn tijd uitgebreid verdaan, en tenslotte een onvoorbereide presentatie gedaan waarvan ik vervolgens het commentaar kreeg 'Goh, je hebt je goed voorbereid.' Dat was echt een slechte uitspraak voor mijn motivatie. Natuurlijk kun je erop rekenen als docent(e) dat de bewuste leerling de volgende keer dezelfde aanpak hanteert. Alleen als je zeker weet dat die persoon echt voorbereiding heeft gedaan moet je complimenteren, maar het liefst gewoon helemaal geen complimenten.
Ik heb zin in morgen. Het wordt wel een leuke dag denk ik. En vrijdag. Donderdag is gewoon stom. Meer uitleg als ik er toevallig zin in heb.
Karo
20.1.08
Esnesnon 20-1-08
Ello.
Ik ben weer een beetje wakker aan het worden. De lucht van de dood maakt wakker, en niemand zal makkelijk slapen in de Huizen der Doden, maar de Huizen der Stervenden zijn anders. De lucht daar is doordrongen van een geur die je in slaap brengt, een geur om je tijd en uiteindelijk je laatste adem te ontnemen. De Huizen die ik vandaag bezocht heten Overduin. Er zijn 146 bewoners daar, verdeeld over 6 'units' met elk een naam die bijzonder geschikt is. Namen, die ik hier niet zal noemen.
Omdat de tijd daar zo vreemd verstrijkt lijkt gisteravond weken geleden. De tijd voor pannekoeken, voor 5-1 winnen en doorgaan naar de nationale finale, voor de 86ste verjaardag van mijn oma. Ik heb al die drie dingen slechts afstandelijk meegemaakt, alsof ik naast een kabbelend beekje in slaap viel. Het was een mooie slaap, maar nu ben ik bang. Iedere slaap in de Huizen kan je laatste zijn, heb ik nu wel meegekregen. Dat is een angstaanjagend feit. Zeker omdat ik uitkijk naar de komende dagen.
Niet alle dagen hoor, alleen een paar van die dagen, die stuk voor stuk omringd worden door dagen waar ik weer in die slaap zal verzinken en zal moeten vechten om wakker te blijven. Er zijn dingen om naar uit te kijken als ik maar goed genoeg tuur.
Het is alleen zo ver weg,
en in de Huizen der Stervenden
is het verre verder
en langer duurt het lang.
Ik heb ontzettend zin in roomsoesjes.
Karo
Ik ben weer een beetje wakker aan het worden. De lucht van de dood maakt wakker, en niemand zal makkelijk slapen in de Huizen der Doden, maar de Huizen der Stervenden zijn anders. De lucht daar is doordrongen van een geur die je in slaap brengt, een geur om je tijd en uiteindelijk je laatste adem te ontnemen. De Huizen die ik vandaag bezocht heten Overduin. Er zijn 146 bewoners daar, verdeeld over 6 'units' met elk een naam die bijzonder geschikt is. Namen, die ik hier niet zal noemen.
Omdat de tijd daar zo vreemd verstrijkt lijkt gisteravond weken geleden. De tijd voor pannekoeken, voor 5-1 winnen en doorgaan naar de nationale finale, voor de 86ste verjaardag van mijn oma. Ik heb al die drie dingen slechts afstandelijk meegemaakt, alsof ik naast een kabbelend beekje in slaap viel. Het was een mooie slaap, maar nu ben ik bang. Iedere slaap in de Huizen kan je laatste zijn, heb ik nu wel meegekregen. Dat is een angstaanjagend feit. Zeker omdat ik uitkijk naar de komende dagen.
Niet alle dagen hoor, alleen een paar van die dagen, die stuk voor stuk omringd worden door dagen waar ik weer in die slaap zal verzinken en zal moeten vechten om wakker te blijven. Er zijn dingen om naar uit te kijken als ik maar goed genoeg tuur.
Het is alleen zo ver weg,
en in de Huizen der Stervenden
is het verre verder
en langer duurt het lang.
Ik heb ontzettend zin in roomsoesjes.
Karo
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
