Olanzapine - Dag 5
Vanochtend ben ik in gesprek geweest bij de GGZ, met twee geheel nieuwe gezichten en en stagiair die voortdurend stil bleef en me niet in de ogen leek te durven kijken. De bijwerkingen zijn genoteerd maar zijn bepaald niet uitzonderlijk. Omdat mijn ervaringen met Cyprexa of Olanzapine (of welk etiket er ook maar het best bij past) dusver positief zijn wordt de behandeling met een week verlengd. De arts gaf aan dat het middel niet bedoeld is voor blijvend gebruik: het kan leiden tot hart- en vaatziekten en levert een verhoogde kans op diabetes. De komende week zou in ieder geval geen echt probleem moeten zijn. Wat betreft de voorspelde toegenomen eetlust: misschien is dat al in werking, maar ik zeg rustig nogmaals dat ik al erg veel eet zonder problemen en dat een paar kilootjes echt geen kwaad kunnen bij mijn uitgemergelde frame.
De slaperigheid is minder extreem dan de eerste dagen, maar ik ben nog altijd behoorlijk duf en heb aanhoudende duizeligheid en zo nu en dan een lichte hoofdpijn bij mijn slapen. Ik ben nooit erg sportief geweest, maar ik ben nu sneller buiten adem. Het is alsof ik ineens vijftig jaar ouder ben en om de zoveel tijd even moet zitten om op adem te komen. Daarbij komt nog een druk op mijn oren, die niet weggaat als ik slik. Het is een aantal vreemde sensaties. Toch ben ik tot dusver tevreden met de behandeling.
Ik heb even mijn hersenen getest door wat in het Latijn te lezen - ging prima. Ik kan ook nog steeds prima vista piano spelen, hoewel mijn fijne motoriek niet geweldig is. De stemming van twee weken terug - de grimmige en kale vastbeslotenheid, kan ik nu slechts moeizaam voor te geest halen. Misschien moet ik daar blij mee zijn, maar misschien is het ergens ook onhandig dat ik het mentale proces niet meer kan reproduceren. Door het telkens opnieuw te moeten bespreken lijkt het alsof mijn probleem steeds verder van me af komt te staan, alsof het alleen nog maar binnen de vertelling bestaat en 'gefictionaliseerd' wordt. Ik moet weg uit die fictie, uit die abstractie. Het probleem moet over mij en de werkelijkheid blijven gaan. Mijn oplossing, de nieuwe brede visie die ik langzamerhand aanneem, moet ook uit de abstractie naar de dagelijkse orde kunnen overstappen.
Goed om een soort vooruitzicht te hebben, lijkt me. That's all for now.
-H
27.4.12
26.4.12
Esnesnon 26-4-12
Olanzapine - Dag 3
Bijwerkingen zijn minder sterk dan dinsdag (ik viel woensdag twee keer bijna in slaap overdag in plaats van drie volledige dutjes). Ik ben verstrooider, heb momenten waarop ik even van de wereld ben, maar niet zodanig dat het belemmerend werkt. Toneel (redelijk wat verbaal en fysiek geweld in het Engels met Amerikaanse tongval) ging probleemloos. Mijn geheugen werkte goed genoeg voor de teksten en ik mag me dan vlak en neutraal voelen, ik vind dat ik nog best aardig een geborneerde macho neer kon zetten. Het werkte niet therapeutisch, overigens. Mijn kalmte en vaagheid zal wel ongewoon zijn geweest, want een enkele medespeler wilde even informeren of alles wel in orde was. De verklaring dat ik antipsychotica slik wegens psychologische problemen is voldoende om alle verdere vragen te voorkomen.
Ik ben naast mijn laptop in slaap gevallen. Ik had me voorgesteld dat er bijwerkingen zouden zijn, maar ik had meer gerekend op slechte motoriek of kleine spasmen, misschien die beloofde toegenomen eetlust. De slaperigheid en enorme verdere rust is alles wat ik er eigenlijk van merk. Maar rust, in ieder geval innerlijke rust, is iets waar ik waarschijnlijk juist behoefte aan heb.
Olanzapine - Dag 4
De duffe, doffe slaperigheid is minder, maar nog steeds erg aanwezig. Ik slaap door wekkers heen, en kan een kwartier lang uit het raam staren zonder daar een probleem aan te beleven. Ik ben sinds de middelbare school niet zo lethargisch geweest. Ik eet veel, maar ook weer niet zoveel dat ik vergeleken met afgelopen jaren extreem gedrag vertoon. Mijn gevoel voor tijd is danig verstoord; de afgelopen dagen zijn samengevloeid tot een soort continu van half bewustzijn.
Goed. Ik weet niet of het de medicijnen zijn of de gesprekken van afgelopen dagen, maar ik heb de rust en het overzicht in mijn gedachten gevonden (hervonden?) om een andere visie te ontwikkelen, een model voor de komende weken. Momenteel ben ik niet veel verder dan een soort algemeen beeld, maar ik heb er vertrouwen in dat ik mezelf uit kan pluizen als ik deze stemming en toestand volhoud. Feitelijk is het mijn eigen versie van de driedeling van de geest, zonder de Freudiaanse kant uit te willen. Eén route is die van de cynicus, die een onmenselijk realisme nastreeft. De tweede route is ontstaan als een poging mezelf te verdedigen tegen het cynisme. Deze is idealist die zichzelf aan de cynicus spiegelt en momenteel vooral dient als bron van teleurstelling en wroeging door verstoorde verwachtingen van de wereld, vooral op basis van fictie. De cynicus ziet instinctmatig overleven waar de idealist hoopt schoonheid en betekenis in het leven aan te treffen. Ik heb behoefte aan een derde partij die de noodzaak van een keuze verhelpt. Als die derde er is hoop ik die te kunnen identificeren of versterken en, het moeilijkst van alles, de overstap van theorie naar realiteit te kunnen maken. De aanhoudende abstractie dreigt het probleem te doen bloeien in plaats van in te perken.
That's all for now, tijd voor mijn dagelijkse dosis.
-H
Bijwerkingen zijn minder sterk dan dinsdag (ik viel woensdag twee keer bijna in slaap overdag in plaats van drie volledige dutjes). Ik ben verstrooider, heb momenten waarop ik even van de wereld ben, maar niet zodanig dat het belemmerend werkt. Toneel (redelijk wat verbaal en fysiek geweld in het Engels met Amerikaanse tongval) ging probleemloos. Mijn geheugen werkte goed genoeg voor de teksten en ik mag me dan vlak en neutraal voelen, ik vind dat ik nog best aardig een geborneerde macho neer kon zetten. Het werkte niet therapeutisch, overigens. Mijn kalmte en vaagheid zal wel ongewoon zijn geweest, want een enkele medespeler wilde even informeren of alles wel in orde was. De verklaring dat ik antipsychotica slik wegens psychologische problemen is voldoende om alle verdere vragen te voorkomen.
Ik ben naast mijn laptop in slaap gevallen. Ik had me voorgesteld dat er bijwerkingen zouden zijn, maar ik had meer gerekend op slechte motoriek of kleine spasmen, misschien die beloofde toegenomen eetlust. De slaperigheid en enorme verdere rust is alles wat ik er eigenlijk van merk. Maar rust, in ieder geval innerlijke rust, is iets waar ik waarschijnlijk juist behoefte aan heb.
Olanzapine - Dag 4
De duffe, doffe slaperigheid is minder, maar nog steeds erg aanwezig. Ik slaap door wekkers heen, en kan een kwartier lang uit het raam staren zonder daar een probleem aan te beleven. Ik ben sinds de middelbare school niet zo lethargisch geweest. Ik eet veel, maar ook weer niet zoveel dat ik vergeleken met afgelopen jaren extreem gedrag vertoon. Mijn gevoel voor tijd is danig verstoord; de afgelopen dagen zijn samengevloeid tot een soort continu van half bewustzijn.
Goed. Ik weet niet of het de medicijnen zijn of de gesprekken van afgelopen dagen, maar ik heb de rust en het overzicht in mijn gedachten gevonden (hervonden?) om een andere visie te ontwikkelen, een model voor de komende weken. Momenteel ben ik niet veel verder dan een soort algemeen beeld, maar ik heb er vertrouwen in dat ik mezelf uit kan pluizen als ik deze stemming en toestand volhoud. Feitelijk is het mijn eigen versie van de driedeling van de geest, zonder de Freudiaanse kant uit te willen. Eén route is die van de cynicus, die een onmenselijk realisme nastreeft. De tweede route is ontstaan als een poging mezelf te verdedigen tegen het cynisme. Deze is idealist die zichzelf aan de cynicus spiegelt en momenteel vooral dient als bron van teleurstelling en wroeging door verstoorde verwachtingen van de wereld, vooral op basis van fictie. De cynicus ziet instinctmatig overleven waar de idealist hoopt schoonheid en betekenis in het leven aan te treffen. Ik heb behoefte aan een derde partij die de noodzaak van een keuze verhelpt. Als die derde er is hoop ik die te kunnen identificeren of versterken en, het moeilijkst van alles, de overstap van theorie naar realiteit te kunnen maken. De aanhoudende abstractie dreigt het probleem te doen bloeien in plaats van in te perken.
That's all for now, tijd voor mijn dagelijkse dosis.
-H
24.4.12
Esnesnon 24-4-12
Olanzapine - Dag 2
Eerste indruk: bijwerkingen zijn slaperigheid, lichte duizelingen en nog meer slaperigheid. Ik ben zelden zo duf geweest. Ik heb twee keer overdag ruim een uur geslapen en een keer gewoon rustig op bed gaan liggen - en dit was na een goede nachtrust. Daar komt een zeer lichte hoofdpijn bij, aan de zij- en achterkant van de schedel, al dan niet gepaard met voelbaar kloppen van de aderen bij mijn oren. De toegenomen eetlust heb ik nog niet gemerkt. Ik eet niet meer dan normaal, oftewel veel. Geen onwillekeurige bewegingen waargenomen, en ik kan nog prima pianospelen. Mijn reactievermogen is wel beperkt en ik heb aanvallen van lethargie.
Ik heb inmiddels mijn dagelijkse dosis alweer ingenomen, iets voor tien uur 's avonds. Morgen heb ik een dagje toneel, waarbij ik een redelijk krachtig, onbehouwen en vaak boos persoon moet portretteren. Ik ben benieuwd wat de dopamine-remmers met me doen in die situatie. If anything ga ik er heel goed van slapen.
Wat er in mijn hoofd gebeurt weet ik niet zeker. Ik probeer wel te onderzoeken wat het met mijn gedachten doet maar kan dat niet zo eenvoudig. Ik kan nog steeds associatieve ketens bouwen in moordend tempo en ik kan Bach spelen. Morgen is een goede controle van mijn geheugen en daarna wil ik voor vrijdag nog een keer mijn hersenen aan het werk zetten op een andere manier. Het roept de vraag op in hoeverre ik bewust ben van mijn eigen denken en mijn eigen stemming. Het is geen vraag waar ik nu op in kan gaan.
-H
Eerste indruk: bijwerkingen zijn slaperigheid, lichte duizelingen en nog meer slaperigheid. Ik ben zelden zo duf geweest. Ik heb twee keer overdag ruim een uur geslapen en een keer gewoon rustig op bed gaan liggen - en dit was na een goede nachtrust. Daar komt een zeer lichte hoofdpijn bij, aan de zij- en achterkant van de schedel, al dan niet gepaard met voelbaar kloppen van de aderen bij mijn oren. De toegenomen eetlust heb ik nog niet gemerkt. Ik eet niet meer dan normaal, oftewel veel. Geen onwillekeurige bewegingen waargenomen, en ik kan nog prima pianospelen. Mijn reactievermogen is wel beperkt en ik heb aanvallen van lethargie.
Ik heb inmiddels mijn dagelijkse dosis alweer ingenomen, iets voor tien uur 's avonds. Morgen heb ik een dagje toneel, waarbij ik een redelijk krachtig, onbehouwen en vaak boos persoon moet portretteren. Ik ben benieuwd wat de dopamine-remmers met me doen in die situatie. If anything ga ik er heel goed van slapen.
Wat er in mijn hoofd gebeurt weet ik niet zeker. Ik probeer wel te onderzoeken wat het met mijn gedachten doet maar kan dat niet zo eenvoudig. Ik kan nog steeds associatieve ketens bouwen in moordend tempo en ik kan Bach spelen. Morgen is een goede controle van mijn geheugen en daarna wil ik voor vrijdag nog een keer mijn hersenen aan het werk zetten op een andere manier. Het roept de vraag op in hoeverre ik bewust ben van mijn eigen denken en mijn eigen stemming. Het is geen vraag waar ik nu op in kan gaan.
-H
23.4.12
Esnesnon 23-4-12
Olanzapine - Dag 1
Eerste indruk: kleine pil, met 5 mg. Consumptie was probleemloos. Er zit aspartaam in, dus het was feitelijk een solide stukje Cola light. Waarschijnlijk was het ook ongeveer even chemisch. Ik heb snel een slok echte cola genomen, dat is beter.
Inname was ongeveer 21.15, op het moment is het 22.00. Alles wat ik nu voel schaar ik onder 'bijwerkingen van nerveus afwachten.' Wat verwacht ik dat er gebeurt? De bijsluiter waarschuwt voor mogelijke motorische bijwerkingen ("Een tic?" vroeg mijn vader met een soort verrassing of verontwaardiging) en verbiedt combinatie met alcohol (maar dat zeggen ze altijd.) Er is ook mogelijkheid van toenemende eetlust - maar dat zou ik eerlijk gezegd hilarisch vinden want ik ben meestal al een grote eter. De bedoeling is dat mijn emoties worden afgevlakt en ik mijn gedachten beter kan ordenen. Het zou de dopamine in mijn hersenen tegengaan, hoewel die uitleg me dan weer niet zo gek veel zegt.
Ik heb vier pillen gekregen, zodat ik bij de volgende afspraak aanstaande vrijdag een nieuw recept aan moet vragen. Ik mag meteen bellen als er iets niet goed gaat en mag in overleg de behandeling elk moment stop zetten. Het is en blijft de vraag hoe ik de effecten van het medicijn ga herkennen.
Goed, het is een uur sinds de inname. Als het een effect is: ik voel me een beetje doffer. De sensatie is van alles nog het best te vergelijken met een beginnende dronkenschap - zonder melig te worden of de onhandigheid - alleen de sensatie als je te plotseling je hoofd draait en de kamer een fractie langzamer volgt dan gebruikelijk. Ik ben kalm, maar dat was ik al. Morgen heb ik wat meer kans om de effecten op te merken in andere context.
That's all for now. Als alles goed gaat laat ik meer van me horen.
-H
Eerste indruk: kleine pil, met 5 mg. Consumptie was probleemloos. Er zit aspartaam in, dus het was feitelijk een solide stukje Cola light. Waarschijnlijk was het ook ongeveer even chemisch. Ik heb snel een slok echte cola genomen, dat is beter.
Inname was ongeveer 21.15, op het moment is het 22.00. Alles wat ik nu voel schaar ik onder 'bijwerkingen van nerveus afwachten.' Wat verwacht ik dat er gebeurt? De bijsluiter waarschuwt voor mogelijke motorische bijwerkingen ("Een tic?" vroeg mijn vader met een soort verrassing of verontwaardiging) en verbiedt combinatie met alcohol (maar dat zeggen ze altijd.) Er is ook mogelijkheid van toenemende eetlust - maar dat zou ik eerlijk gezegd hilarisch vinden want ik ben meestal al een grote eter. De bedoeling is dat mijn emoties worden afgevlakt en ik mijn gedachten beter kan ordenen. Het zou de dopamine in mijn hersenen tegengaan, hoewel die uitleg me dan weer niet zo gek veel zegt.
Ik heb vier pillen gekregen, zodat ik bij de volgende afspraak aanstaande vrijdag een nieuw recept aan moet vragen. Ik mag meteen bellen als er iets niet goed gaat en mag in overleg de behandeling elk moment stop zetten. Het is en blijft de vraag hoe ik de effecten van het medicijn ga herkennen.
Goed, het is een uur sinds de inname. Als het een effect is: ik voel me een beetje doffer. De sensatie is van alles nog het best te vergelijken met een beginnende dronkenschap - zonder melig te worden of de onhandigheid - alleen de sensatie als je te plotseling je hoofd draait en de kamer een fractie langzamer volgt dan gebruikelijk. Ik ben kalm, maar dat was ik al. Morgen heb ik wat meer kans om de effecten op te merken in andere context.
That's all for now. Als alles goed gaat laat ik meer van me horen.
-H
31.1.12
Esnesnon 31-1-12
Picking up from last time.
Het onderwerp is de zeven hoofddeugden van de christelijke traditie. Om even mezelf te oriënteren in de stof begin ik, zonder verder iets te hebben opgezocht, met een poging om alle zeven op te noemen. Ik vermoed dat ik wat fout zal hebben, maar dat helpt bij het onderstrepen van mijn punt: de zonden zijn bekender dan de deugden.
Mijn gok: Moed, gematigdheid, rechtvaardigheid, wijsheid, geloof, hoop, en liefde.
Internet zegt: Fortitudo, Temperantia, Iustitia, Prudentia, Fides, Spes, Caritas.
Goed, ik heb de volgorde van het tweede lijstje aangepast zodat ze precies onder mijn zeven pasten, maar het blijkt dat ik dus wel uit mijn hoofd aan alle zeven hoofddeugden kom. Jammer voor het punt dat ik wilde maken met mijzelf als voorbeeld.
Fortitudo ofwel moed: Ik dacht het even niet. Ik ben niet erg bekend met het concept van angst, maar ik doe eigenlijk ook nooit iets dat moed vereist. Je zou kunnen zeggen dat ik moedig ben omdat ik me aan mijn studie heb gewijd en daar met redelijk veel inzet mee bezig ben zonder het af te laten weten. Ik zou kunnen stellen dat mijn leven buiten de maatschappelijke conventies een moedige actie is, maar daar ben ik het eigenlijk niet mee eens. Mijn onconventionele gedrag is vooral een kwestie van toevallige persoonlijke voorkeur en een onvermogen mezelf aan te passen, niet een sterke persoonlijke keuze. Maar in het algemeen keur ik mezelf af voor deze deugd.
Temperantia ofwel gematigdheid: Moeilijk te stellen. Ik kan zonder een hoop dingen. Dat heb ik geleerd door vegetariër te zijn sinds mijn geboorte, dan zeg je namelijk heel erg vaak 'nee' tegen iets waar veel mensen 'ja' op zeggen. Ik stel me alleen gematigdheid voor als handelen in weerwil van verlangens, en ik heb gewoon niet zo gek veel of sterke verlangens op het gebied waar Temperantia over gaat. Het kost me geen moeite. Is het dan een deugd? Is het een deugd dat een steen zich niet vergrijpt aan overmatige consumptie? Ja, dat is een belachelijk voorbeeld en absurd gechargeerd.
Iustitia: Ik heb een redelijk sterk gevoel voor rechtvaardigheid. Soms laat ik het afweten en doe ik dingen die ik van anderen niet zou tolereren, maar ik voel me er verdraaid schuldig over als ik zo'n overtreding bega. Ik vind het belangrijk dat ik een opvatting over goed en kwaad heb en ik vind vaak dat ik me daaraan te houden heb, niet om er voordeel mee te doen, maar omdat goed gedrag op zichzelf waardevol is. Dat is een hele andere discussie, daar waag ik me even niet aan. Kort gezegd: ik wíl rechtvaardig zijn en dat moet ergens voor tellen.
Prudentia, of wijsheid: Dat moet kort kunnen. Ik ben onderlegd in de studie naar wijsheid, voldoende om te stellen dat ik eigenlijk maar een onwetend persoon ben, waardoor ik eigenlijk traditioneel zou stellen dat ik wel wijs ben. Ik durf geen echte uitspraak te doen hier omdat de ware wijze zichzelf niet aan wijzen kan of mag.
Fides: Nee. Ik geloof eigenlijk helemaal nergens in. Voor gemak neem ik een aantal dingen voor waar aan.
Spes: Nee. In christelijke termen ben ik een hopeloos persoon.
Caritas of naastenliefde: De grootste aller deugden! Nee. Voel ik momenteel helemaal niets voor.
Hugo Maat
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
