Esnesnon 27-4-12

Olanzapine - Dag 5

Vanochtend ben ik in gesprek geweest bij de GGZ, met twee geheel nieuwe gezichten en en stagiair die voortdurend stil bleef en me niet in de ogen leek te durven kijken. De bijwerkingen zijn genoteerd maar zijn bepaald niet uitzonderlijk. Omdat mijn ervaringen met Cyprexa of Olanzapine (of welk etiket er ook maar het best bij past) dusver positief zijn wordt de behandeling met een week verlengd. De arts gaf aan dat het middel niet bedoeld is voor blijvend gebruik: het kan leiden tot hart- en vaatziekten en levert een verhoogde kans op diabetes. De komende week zou in ieder geval geen echt probleem moeten zijn. Wat betreft de voorspelde toegenomen eetlust: misschien is dat al in werking, maar ik zeg rustig nogmaals dat ik al erg veel eet zonder problemen en dat een paar kilootjes echt geen kwaad kunnen bij mijn uitgemergelde frame.

De slaperigheid is minder extreem dan de eerste dagen, maar ik ben nog altijd behoorlijk duf en heb aanhoudende duizeligheid en zo nu en dan een lichte hoofdpijn bij mijn slapen. Ik ben nooit erg sportief geweest, maar ik ben nu sneller buiten adem. Het is alsof ik ineens vijftig jaar ouder ben en om de zoveel tijd even moet zitten om op adem te komen. Daarbij komt nog een druk op mijn oren, die niet weggaat als ik slik. Het is een aantal vreemde sensaties. Toch ben ik tot dusver tevreden met de behandeling.

Ik heb even mijn hersenen getest door wat in het Latijn te lezen - ging prima. Ik kan ook nog steeds prima vista piano spelen, hoewel mijn fijne motoriek niet geweldig is. De stemming van twee weken terug - de grimmige en kale vastbeslotenheid, kan ik nu slechts moeizaam voor te geest halen. Misschien moet ik daar blij mee zijn, maar misschien is het ergens ook onhandig dat ik het mentale proces niet meer kan reproduceren. Door het telkens opnieuw te moeten bespreken lijkt het alsof mijn probleem steeds verder van me af komt te staan, alsof het alleen nog maar binnen de vertelling bestaat en 'gefictionaliseerd' wordt. Ik moet weg uit die fictie, uit die abstractie. Het probleem moet over mij en de werkelijkheid blijven gaan. Mijn oplossing, de nieuwe brede visie die ik langzamerhand aanneem, moet ook uit de abstractie naar de dagelijkse orde kunnen overstappen.

Goed om een soort vooruitzicht te hebben, lijkt me. That's all for now.

-H