Esnesnon 14-7-08

Jaja.

Ik weet niet hoe vaak ik nog achter het internet kom. Het is echt een hopeloos internetcafé, ontstellend sloom en het toetsenbord is vaag. Het apenstaartje is nergens te vinden en nog meer van dat soort rommel. Getsie.

Sorry, verkeerde start. Gisteravond dacht ik: '¿Wat heeft dit land me nou nog te bieden, nadat ik zoveel wonderbaarlijke dingen heb gezien en ervaren?' Beetje een negatieve instelling eigenlijk en ook dwaas, als ik kijk naar de gebeurtenissen van vanochtend. Ik werd net wakker met uitzicht op een jungle, een flinke jungle, op een hard bed, na toch flink te hebben geslapen, (8 tot 6 ongeveer), toen ik gerommel op het dak hoorde en ineens een stel apen van het dak af de jungle insprongen. Een stel. Zonder grappen heb ik vanochtend twintig wilde apen gezien, op nog geen meter afstand. Allemaal klein en ontstellend schattig, een soort Comotjes. Erg druk en gezellig, leuk om te zien. Daarna zijn we het zwembad ingesprongen, waar ik alvast wat heb geoefend met snorkelen. Binnenkort ga ik voor eggies. Haha!

Oh ja, Costa Rica Dairies numero quatro.

Morgen Manuel Antonio, een behoorlijk groot natuurreservaat, met nog meer aapjes en veel dingen om naar te kijken. Ik ga daar in de Pacific Ocean snorkelen. Woensdag gaan we Canopy doen, dat is aan staalkabels door de boomtoppen glijden, met wandelingetjes en ook nog zwemmen onderaan een waterval. Jolly Good Fun. Daarna misschien wel wat hangen, stranden of nog meer Manuel Antonio. Daarna gaan we écht naar de Pacific, waar we dan een weekje in een huis op palen zitten. Ik garandeer geen post voor die tijd, maar wel als we daarna de laatste twee dagen CR weer in San Jose zitten met gratis onbeperkt internet. Dan ga ik dus 's ochtends ('s middags voor jullie) proberen het thuisfront te bereiken. Ofzo. Who cares, misschien slaap ik wel uit.

De afgelopen dagen waren weer bewogen, met een hoop zitten in auto's. Nog twee grote autoritten deze vakantie. Ik ben al bijna aan het aftellen. (Fout, Karo, fout.) Niet dat het hier niet leuker is, integendeel. Het is hier fantastisch. Dat neemt helaas niet weg dat ik nog steeds verlang naar bepaalde dingen daar thuis. Op de tweede plaats mijn vertrouwde bed. Op de derde plaats gewoon Hollands brood. Op de vierde plaats... ik weet niet hoe ik het moet zeggen.

Ik ben de enige van de familie die nog geen tropische ziekte heeft opgelopen. Grote broer had ernstige verkoudheidsrommel, mijn moeder heeft Montezuma's Wraak en mijn kleine broertje had een koortsaanval, is al een hele tijd redelijk slapjes en heeft werkelijk een enorme lading schurft, een koortslip blijkbaar... het ziet eruit als een soort mos, met schimmels. Het breidt zich al uit en pus druipt langs zijn kin. Allerlei rare bultjes, in kleuren als bruin, groen, yech. Schijnt nog besmettelijk te zijn ook.

Hoe dan ook,

¡Pura Vida! (hun lijfspreuk)

Karo

Ps: Jah ik kap het verhaal een beetje af, achter mij staan twee mensen die er ook achter willen. See y'all!