Esnesnon 12-3-10

Goedenavond. (of wat ook maar toepasselijk is, gezien het tijdstip waarop je deze site raadpleegt)

De redundantie van de dingen die ik vertel kan hoog of laag zijn, dat is geheel afhankelijk van degene aan wie ik het vertel. Het is moeilijk om elke keer iemand iets te vertellen dat ik nog niet verteld heb. Laat dat nou net hetgene zijn dat ik het meest aan dezelfde mensen opnieuw vertel, ik hou al op.

Na een beetje zielzoekerij (filosofische colleges, zitten in het OV, tarotkaarten raadplegen, 'typische Hugo-dingen doen') heb ik zin om een nieuw label op mijn levensbeschouwing te plakken. Voorgaande labels waren nihilist, slakkenaanbidder, sadist en meer van dat soort dingen. En appeltaart. Op het moment ga ik voor christelijk atheïst. (Of atheïstisch christen.) De eerste reden, wat mij betreft een overduidelijke, is het slopen van het hokjesstelsel door mezelf een schijnbare contradictie aan te meten. De tweede reden is dat ik er best nog wat zinnigs in vind zitten. Nou ja, ik dan. Het eerste deel is simpel te verklaren: ik geloof niet in God/god/goden/hogere machten aller landen.
De rest van het label is iets moeilijker vast te zetten. Probeer maar eens 'christen' te definiëren. Er zijn natuurlijk zat pogingen gedaan, onder andere die ene poging in Nicaea: ik geloof in de ene en almachtige God, qui fecit terram et caelam, blahdiblah. Daar trap ik dus mooi niet in. Toen ze dat op schrift stelden was Jezus al lang dood. Om drie eeuwen na dato te verklaren wat zijn visie eigenlijk inhield is net zoiets als vandaag de dag ineens bekend maken wat het liberalisme inhoudt, of het officieel opstellen van de doelstellingen van de Franse Revolutie. Slappe hap.
"Nou dan, Hugo, als jij met je profetische en oneindige wijsheid zover boven een slordige miljard christenen wereldwijd staat," hoor ik iemand al zeggen in mijn achterhoofd, "hoe wil jij dan verklaren wie christen is en wie niet?" Al goed, ik heb nooit willen verkondigen dat ik kan bepalen wie christen is en wie niet. (De enige echte autoriteit op dat gebied is dood.) De kwestie is mijns inziens redelijk gevoelig voor persoonlijk oordeel. Het beste wat de mensheid tot haar beschikking heeft vandaag de dag is een stapeltje geschriften met vermoedelijke quotes van de Verlosser. Op basis van die teksten hou ik vol dat je een christen bent als je je naaste liefhebt, als je al je schuldenaren vergeeft en zelf om vergeving vraagt (ergens), als je wederkerige gerechtigheid afwijst, als je sober en bescheiden leeft en nog een paar dingen. Ben ik dat? Nee, natuurlijk niet. Maar ik vind het zo mooi dat ik het label 'christen' gewoon steel voor eigen gebruik.
Maar er is geen God.

Hugo Maat