Esnesnon 2-3-08

Goedenavond.

De vakantie is helaas voorbij, permanent. We gaan niet voor de lol zometeen even verder, de voorjaarsvakantie 2008 is een éénmalig genoegen. Ik heb nu ongeveer drie weken niets gedaan voor school, wat betekent dat ik meer uit mijn ritme ben dan ooit. Nou, ook weer niet waar, ik ben gewoon grof uit mijn ritme. Dat gaan de leraren nog merken morgen, als ik in de schoolbanken teruggekeerd alleen maar mensen het verhaal ga vertellen van de daverende dinsdag. En ik kan niet wachten tot de pauzes, als ik ontzettend awkward momenten kan creëeren.
Daarna heb ik voor het eerst in tijden een serieuze les KCV, het vak waar ik behoorlijk eindbaas in ben omdat ik teveel rommel heb lopen lezen. Voordelen zijn dat je er interessant mee kan doen en het toneelstuk voor kcv kan fixen, wat tot bewondering en dank van je dramaleraar leidt, waar ik best blij om ben, en nadelen zijn dat je er toch wel raar op aangekeken wordt.

Ik ben echt heel erg moe op het moment, ik weet niet hoe ik me morgen ga gedragen. Het scherm wordt regelmatig vaag en mijn hersens zijn een beetje zachte klei. Je krijgt vieze handen en het gaat vervelend opdrogen onder je nagels. Ik las een boek uit vandaag dat ik toch wel heel mooi vond, en heb misschien toch teveel achter een beeldscherm gezeten.

Gisteravond zag ik een film, gebaseerd op een boek van Stephen King, met op het einde het grootste 'shit ik heb het verknald' moment dat ik ooit op het witte doek had waargenomen. Aan het begin was er een insiders-joke, misschien was het ook niet bedoeld als grappig en valt het alleen in mijn gevoel voor humor, maar enfin, er was een schilderij van Roland van Gilead, mét deur, en mét de Roos. Dat vond ik erg mooi. Het zette me aan het denken of er ooit een film van dát boek komt. Ik denk het niet, het is te moeilijk voor film. Het kan alleen in een King-esque boek. Hollywood gaat het vroeg of laat niet met me eens zijn, maar ik hou vol zodat ik altijd op het einde nog 'ik zei nog zo dat je er geen film van kan maken' kan zeggen. Dat is namelijk mijn soort zin eigenlijk. Een koppige betweter, vat je wel.

Geen vakantie meer. Dat betekent dat ik dingen over school ga schrijven. Smeken om genade helpt niet.

Karo