Ten eerste: ik ben afficionado geworden van de band Shpongle. Ik vind het heerlijke muziek. Ten tweede: ik ben goed op weg om verrekte handig te worden in het lezen van oud-Nederlandse handschriften met het vak Paleografie (de kunst van het lezen van oud schrift). Of, om het anders te zeggen: ick ben goed op wegh vereckten handigh te worden in 't leesen van oúd nederlandsche hantsghriften met den kunste der Paleografie. Jammer alleen dat het zo ontzettend vaak over veroordelingen gaat, die allemaal dezelfde formules hanteren. De identieke bewoordingen beginnen me de keel uit te hangen, nu al. Ten derde: de komende dagen worden hectisch. Ik verlaat morgen mijn huis waarschijnlijk om half acht, om vervolgens pas tegen een uur of negen 's avonds thuis te zijn. Dat komt omdat ik 's avonds te horen krijg welke rol ik toegeschreven krijg in het toneelstuk Titus Andronicus, dat mijn toneelgroep van de zomer zal presenteren. Ik heb auditie gedaan voor de titulaire rol van Titus, en ik vond het erg goed gaan, maar ik weet voorlopig niet hoe de jury hierover denkt. Bij de bekendmaking is gelijk een doorlezing van het script ingepland, dus ik kom nog een tijdje niet thuis.
Dat is alleen nog maar morgen. De dag erna ga ik een slordige drie uur repeteren voor een optreden bij een diner dat ik zondag verzorg samen met een muzikale collega van me, heb ik nog les en kan ik mij die avond inzetten om spullen in te pakken voor het evenement van de dag daarop. Op zaterdag neemt mijn teerbeminde orkest deel aan de landelijke finale van het concours voor jeugdorkesten, dat wij vanzelfsprekend hopen te winnen (doch niet bepaald verwachten, gezien de moordende concurrentie, onze dirigent schatte onze kansen in als "FC Twente wint ook wel eens"). Hiervoor moet er een hoop materiaal mee naar Rotterdam, dat de avond daarvoor ingepakt moet worden, om op zaterdagochtend voor achten te worden ingeladen. Voor de rest: vaarwel zaterdag. Zondag is er nog een concert, ditmaal in Almere (er zijn nog kaarten beschikbaar, bij de Kunstlinie Almere, maar ze gaan hard) en na afloop daarvan heb ik nog een schnabbel in een restaurant. Achteraf doe ik ook nog even sociaal met één van mijn favoriete personen ter wereld. Maandag is er nóg een tweetal concerten, waardoor ik twee colleges mis, ter meerdere glorie van het orkest waar ik op dat moment de hoogste voorrang aan verleen. In de tussentijd habe ich vor om nog het één en ander te lezen en te doen, wat waarschijnlijk totale dwaasheid betekent.
Alles voor de kunst. Zak over het hoofd, vlag in de hand, verkeerde lijfspreuk bij verkeerde context, mijn excuses.
Gedaan te Almeere bij mijne heer Maat, Raed in den voorzegden Hove, en gepronuntieerd op den 9den Februarij 2011.
-
Geen opmerkingen:
Een reactie posten