Esnesnon 15-2-10

Goeiemorgen.

Als ik op de (oh zo fantastische, glorieuze en terecht aanbevolen) Vrije Universiteit koffie uit een automaat haal kies ik steevast bestelling nummer 460. Dat is de Espresso, extra sterk en met zoveel mogelijk suiker. Ik verlies twee dagen aan levensverwachting per bekertje, geloof ik. Dat is minstens een week per week, dus leef (zoals dat hoort bij een student) twee keer zo intensief als een normaal mens. Goed, de alcoholconsumptie, het slechte slapen en de sigaren dragen ook niet veel bij voor mijn gevoel, maar dat doe ik al minstens een jaar. De superespresso is iets van de afgelopen twee weken dus ik zou op zich nog kunnen stoppen om mijn oude dag te redden van een hartkwaal. Cue een saaie bejaarde betweter die met een bordje 'red mij' langsloopt. Ik zou hem negeren als hij erbij stond, dus al helemaal als hij slechts een schepsel van mijn fantasie is.

-

Ik ga (weer eens) toneel bedrijven. Mijn schuldgevoelens, opgewekt door verscheidene mensen die mij over het afgelopen half jaar (met verschillende standen van wenkbrouwen) gevraagd hebben waarom ik niet iets met toneel aan het doen was als student zijnde, zullen nu worden gesust door mijn deelname aan het engelstalige toneelstuk 'The importance of being Earnest' door Oscar Wild. Het is een bladzijde of zestig aan script, engelstalig, en de mensen die mij uitgenodigd hebben lijken oprecht enthousiast. Nu wil ik niet teveel opscheppen over mijn eigen vermogens, maar ik kan wel toneelspelen. Ik heb een hoofd voor ellenlange teksten, ik kan Engels en ik ben dramatisch. De eerste bijeenkomst is morgenavond al en ik heb er zin in. Heb ik al opgemerkt dat ik vermoedelijk één van de weinige mannen ben?

Oh ja. Dat is waar ook. Mannen zijn watjes. Er zijn heus niet weinig mannen bij de humaniora, maar blijkbaar melden onvoldoende zich aan om fatsoenlijk dat toneelstuk te kunnen spelen. Er zitten volgens mij maar zes mannen in, maar het lijkt erop dat we tekort gaan schieten. Dat is toch gewoon absurd? En ik maar denken dat het iets Almeers of op zijn minst iets van de middelbare school was dat mannen niet aan toneel doen, over het algemeen omdat ze niet op het podium durven. Think again! Ik kan allerlei halve kennissen interesseren voor dit toneelgeval (al gedaan ook) maar geen van hen is een man. Blijkbaar moet je óf een vrouw, óf een excentriekeling zijn voordat je de planken betreedt. (Ik wou bijna 'nicht' zeggen, maar in beide richtingen dekt dat label de groep niet.)

Enerzijds vind ik het verschrikkelijk. Ik zou het erg leuk vinden om een goed toneelstuk neer te zetten en dat betekent, als het even kan, dat we wel echte mannen hebben waar goeie ouwe Oscar mannen erin geschreven heeft. Als dat bemoeilijkt wordt door een algemeen gebrek aan... och, dat 'watjes' is ook erg negatief, laten we het een gebrek aan creatieve energie noemen, beschouw ik dat als een blamage voor mijn kant van de mensheid. Ik zou bijna overlopen.
Aan de andere kant, als deze stand van zaken mij gegarandeerd een rol oplevert en een vergrote kans op een/de hoofdrol geeft ben ik misschien wel bereid het wangedrag van het mannelijk geslacht door de vingers te zien. Die ene keer.

Oh, en jullie zijn allemaal uitgenodigd voor de uitvoering, ik val jullie nog wel lastig met een uitnodigingetje als de tijd daar is.

Hugo Maat