Esnesnon 20-2-10

Het CDA.

Met uitzondering van premier Balkenende en de aanvoerder van de christendemocraten in de Kamer heb ik op zich niets tegen de leden van het CDA. Ik ken zelfs een lid waar ik eventueel in sociaal contact zou kunnen staan en een ander lid dat ik weergaloos sympathiek vind. (Ik zal niet zo ver gaan als de opmerking uiten dat ik om die reden van mening ben dat die persoon niet bij die partij hoort te zitten.)

Mijn probleem met het CDA is dat ik geen hypocrieten naast mijzelf kan verdragen. Alles dat zichzelf profileert als christen of christelijk moet naar mijn mening ook, nou ja, voldoen aan de pijnlijk zware gedragsregels van het christendom (en het liefst ook nog mijn interpretatie, want ik ben de belangrijkste persoon in de wereld). Wat houdt dat in? Simpel. Heb uw vijand lief, verwerp je bezit, keer iemand de linkerwang toe, ruk je oog uit als deze je van het rechte pad af helpt. Denk aan de kinderen, want zij zijn de toekomst en de onschuld. Samengevat: alles wat Jezus gezegd heeft. Mocht je echt fanatiek zijn, voeg daar dan ook zijn uitspraken volgens de gnostici aan toe.

De reden dat ik het CDA een hypocriete partij vind? Reden één is het feit dat ze achter de oorlog in Irak staan. Oh en iets over banken die gered worden. WWJD? Een zweep van touw maken en iedere krijtstreep uit de kerken jagen. Noem me ouderwets of extreem, maar mijn respect voor de ideeën van Christus brengt mij ertoe het gros van de christenen hypocriet te noemen.

Christendemocraten. Laat me niet lachen.