Esnesnon 13-4-10

Ik verkeer in een staat van ernstige wanhoop en verdriet, maar daarover later meer.
Ik hou van laptops! Ik was eerst een beetje onwennig om nieuwe technologie te leren kennen en iets te doen dat niet vertrouwd is, knoppendom en luddiet als ik ben, maar ineens zit ik regelmatig op een laptop te tikken en schrijf ik dit ook in een willekeurig lokaal in een zijvleugel van de Vrije Universiteit. Ik vind het een heerlijk gevoel van vrijheid geven dat ik ergens kan neerstrijken en een potje kan gaan zitten tikken terwijl ik mijn vleugels laat drogen in de zon. Het lijkt alsof ik in het gehele universiteitsgebouw een draagbare studeerkamer heb. Op elk gewenst moment ga ik ergens zitten, bij voorkeur op een plek waar de zon wel door de ramen binnen komt stralen maar in mijn gezicht staat, hou ik de deur wagenwijd open en word ik even elektronisch.
Natuurlijk is dit alles voor de gemiddelde Nederlander niets nieuws en ik heb sterk het gevoel dat ik met deze ervaring flink achterloop op iedereen die dit leest en het allang niet meer als bijzonder beschouwt. Ik wil gebruik maken van die gelegenheid om even een nadenkmomentje te scheppen waarbij we allemaal even zuchten, naar het plafond kijken en ons afvragen hoeveel van de dingen die wij tegenwoordig als vanzelfsprekend zijn gaan beschouwen vroeger volstrekt nieuw waren.

Nadenkmomentje is voorbij. Ik heb weer eens een keertje een goed cijfer gehaald, iets dat ik ga vieren door de rest van deze dag enkel en alleen aan de kunsten ga wijden. Dat wil zeggen dat ik vermoed binnen twee uur aardig aangeschoten te zijn, dat ik tot half vijf Brits theater repeteer en dat ik vanavond, voor of na het musiceren aan de jonkoe ga. Morgen idem dito, naar mijn idee, hoewel ik ook nog wel wat tijd over zal houden voor de wetenschap. Ik vind het geweldig! Mijn leven is een aaneenschakeling van slapen, eten, kunst en wetenschap! Ik werk niet, ik sport niet, ik ben gezond en op de koop toe hou ik ook nog eens van tijd op tijd er wat sociaal contact op na. Het is een ideaal studentenleven, met uitgebreide voeding voor de geest en het lichaam. Ik verzwijg maar even de schaamteloze braspartij van afgelopen zaterdag. Sommige dingen kunnen maar beter niet herinnerd worden. (Ik voeg nu de daad bij het woord.)

Hugo Maat

Ps: Ik vind het erg fijn weer een keertje een onverdund positieve post te schrijven.