Esnesnon 27-4-10

Oh the times, they aren't a changing.

Ik weet niet zo goed hoe ik de volgende alinea moet koppelen aan iets dat ik vandaag wil opschrijven, dus ik vermoed dat het thematisch gezien er niets mee van doen heeft. Hetzelfde geldt overigens voor de titel.

Vandaag had ik een college over de invloed van de Beatles op de wereldgeschiedenis. Dit college heeft de standaard van vreemdheid (van 350 KiloWhuhs), gezet door het college over de invloed van thee over de wereldgeschiedenis, verslagen met een gehalte van ongeveer 417 KiloWhuhs. Ik heb zelden zovaak mijn hoofd tegen tafeltjes voor collegebanken geslagen in één college. En de Stones zijn toch beter.

(Deze overgang is ongeveer zo soepel en natuurlijk als het aanleggen van de Noord-Zuidlijn.)

Mensen die luid praten in treinen, tijdens colleges (m.u.v. de mensen die iets zinnigs over het onderwerp zeggen), tijdens concerten, op straat midden in de nacht, mensen die hun muziek zo hard zetten dat het drie straten verderop te horen is (that includes those cottonpicking concerts on days like the fifth of May), mensen die links op een roltrap staan om de mensen met haast te blokkeren, mensen die klagen omdat de liften in een bibliotheek te ver van elkaar af staan voor hun rolstoelgemak, mensen die hun draagbare muziek zo hard zetten dat je uit hun oordoppen mee kan luisteren over meters afstand en iedereen die stemt op politieke partijen zonder na te gaan wat de wezenlijke standpunten zijn vind ik stom. Ze moeten grote wijzigingen aanbrengen in hun gedrag, en niet alleen op de genoemde punten. Waarom? Omdat ze zichzelf maar vooral anderen belemmeren.

Wat geeft mij het recht om het gedrag van intellectuelen op te dringen aan de rest van de wereld? Niets natuurlijk. De maatschappelijke bovenklasse balanceert op een smalle lijn van principes die aan de ene kant de intellectuelen verplichten om mensen te helpen met hun ellendige leven en aan de andere kant de bovenlaag verplicht om haar superioriteit vol te houden om superieur te zijn. Dat laatste is iets ingewikkelder dan dat ik het hier stel.

De reden echter voor de wereld om het gedrag van intellectuelen over te nemen, de verstandige reden (hier begint de vicieuze cirkel van de verdoemenis van de idiotenklasse, in marxistische kringen ook wel bekend als het proletariaat), is het simpele feit dat de intellectuele weg de goede weg is. Dat baseer ik op het feit dat intellectuelen langere en gezondere levens leiden. Om de statistiek aan te halen en wetenschappelijke ondersteuning voor die claim te leveren zou ik mezelf moeten exerceren en zou deze post niet stroken met de hoofdboodschap van dit blog, dus dat zal ik niet doen. Je mag het rustig zelf uitzoeken, mocht je dat willen, maar het maakt me niet uit. Je hoeft me ook helemaal niet te geloven, want daar doe ik het niet om. Langer, maar vooral gezonder leven is voor de overgrote meerderheid van de bevolking een goed streven, maar er wordt geen verstandige levensstijl aan gekoppeld, waardoor het niet gebeurt. Is het dan de schuld van de elite dat ze elitair zijn, gezien het feit dat ze lang en gelukkig leven en hun kinderen opvoeden om hetzelfde te kunnen doen, of van de 'gewone burger' omdat ze weigeren mee te doen aan de verstandige koers, in weerwil van het gezonde verstand?

Of ben ik nu de paus aan het bekeren tot het katholicisme? Ik vermoed van wel. Verdomde vicieuze cirkel.

Hugo Maat