Esnesnon 17-4-10

Goedemiddag.

De sakura bloeit in de achtertuin. Het is een joekel van een boom en een schoonheid. Het zegt iets over mijn (bij vlagen) deficiente studiediscipline dat ik gelijk denk aan mezelf verhangen als ik de volle roze glorie van de boom in me opneem. Om maar te zwijgen over het feit dat ik probeer niet geraakt te worden door de blaadjes.
Ik heb zitten lezen in de tuin (ik denk dat ik zometeen lekker daarmee doorga), ik zit te zwijmelen over een bloeiende boom, ik ben blootsvoets en mijn armen zijn continu onbedekt. Kortom, de lente is weer terug in mijn gedrag. Koppel daaraan een 'laid back attitude,' een lichte euforie en een verhoogde paringsdrang en je zou zeggen dat ik ook weer helemaal in het element lente zit. Míjn element.
Het nadeel van dit alles is wel dat ik op een heel erg laag pitje sta. Ik ben aartslui, hangerig en mijn hoofd dwaalt erger af dan de dwarrelende kersenbloemblaadjes. De enige manier waarop ik op het moment nog kan leren is door mezelf wijs te maken dat Nederland een exotisch fantasieland is vol luchtkastelen en dat ik een redelijk omvangrijke en gedetailleerde roman aan het lezen ben vol intrige. Gek genoeg lukt het aardig. Dat wordt vooral geholpen door het feit dat het teksten over het oude politieke bestel van dit land (dat van begin vorige eeuw) erg op een legende of mythe zonder relatie tot de werkelijkheid lijken als het wordt vergeleken met de totale warboel waar we vandaag de dag op moeten stemmen.
...
Eekhoorn.

Hugo Maat

Ps: Haargrensconflict.