Esnesnon 1-6-10

Goedemorgen.

Ik zit een beetje met deze post in mijn maag. Om die reden probeer ik mezelf te forceren zo helder en duidelijk mogelijk te schrijven. Misschien krijg ik het zo helder op een rijtje, in ieder geval vanuit mijn standplaats. Ik heb bij mijn weten geen bijbedoelingen met deze post en ik probeer niemand iets duidelijk te maken. Ik wil ook niets aan iemand duidelijk maken. Gelieve bij deze post dus de titel van het blog in ogenschouw te nemen.

In de droom die ik me van vannacht nog herinner zat ik op een hotelkamer die iets van mijn eigen kamer weghad. Het verschil zat hem vooral in de ruimte en meubilair. Zo was er een tweepersoonsbed, een extra matras op de vloer, meer lege muur, geen schuin plafond en een paar voorwerpen die ik niet meer helder voor de geest kan halen maar die absoluut niet uit mijn kamer komen. Ik droeg mijn blauwe badstof kamerjas. De andere aanwezige in de kamer was een vrouw, iets onder de vijfentwintig gok ik (soms weet je ook gewoon feiten in dromen), die afgezien van een witte kamerjas naakt was. Op een bepaald punt was ze gewond; ze verloor bloed uit sneeën bij haar sleutelbeen en iets onder haar navel. Ze werd verbonden (door iets in de droom terwijl ik even niet oplette denk ik) maar de witte verbanden, die al snel doordrenkt met bloed raakten, dekten haar geslachtsdelen niet af. Bovendien hing haar kamerjas open. Enigszins wulps stelde ze voor de kamerjas helemaal weg te doen zodat ik goed zicht had, maar ik zei dat het sexyer was als ze nog een beetje verborgen hield. Halverwege het verwijderen van het kledingstuk stopte ze daarom en begon ze me uit te dagen met haar half zichtbare lichaam. Het feit dat zij zich voegde naar mijn suggestie werd instinctief opgevat als een algemene goedkeuring en ik drukte haar tegen de muur aan en mijzelf tegen haar en kuste haar. Op een bepaald punt lieten onze benen het afweten, maar toen hoorden we stemmen dichterbij komen. Om niet op deze wijze op een hotelkamer betrapt te worden kroop ik maar snel het tweepersoonsbed in, om afstand te doen ontstaan tussen haar en mij tot een stem op de gang vermeldde dat iemand 'maar beter niet net kon doen alsof er niets aan de hand was' en dat hij beter 'er gewoon voor uit kon komen.' Ik herkende deze venijnige en scherpe stem en gaf er min of meer gehoor aan. Ik en de witte-kamerjas-dame kropen onder de deken van het (behoorlijk brede) matras op de grond en wendden voor daar in slaap te zijn of iets dergelijks. Ik probeerde bij haar in de buurt te komen maar ze lag te ver weg op hetzelfde matras. Het laatste wat ik me herinner voor alles vaag wordt is de cynische constatering dat ik deed alsof ik sliep en het hervatten van het gewone leven van deze hotelkamer.

Ik wil even duidelijk stellen dat dit geen seksuele fantasie was. Ik was op geen punt tijdens de droom en het opschrijven en herinneren ervan lichamelijk opgewonden. Ik ben vooral een beetje verbaasd en nieuwsgierig. In een droom ben je niet veel meer dan een observant, vooral je gezichtsvermogen functioneert goed terwijl onder andere je tastzin het (bij mij) erg laat afweten. Het heeft dus meer weg van het zien van een filmscène waar ik zelf in speel. Ik heb het idee dat ik mezelf probeer te verdedigen tegen een bevooroordeeld standpunt dat misschien niet eens gedeeld wordt door anderen, dat alles met blote vrouwen erin een seksuele fantasie moet zijn. Niet dat daar iets inherent mis mee is. Ik zou echter niet beginnen hierover als het onderwerp niet meer was dan iets dat ik werkelijk privé hoor te houden volgens die paar slecht gedefinieerde normen in mijn bestaan.

De vrouw in kwestie is geen persoonlijk bekende van me. Sterker nog, ik kan me niet heugen haar ooit ontmoet te hebben. Ik heb wel vaker haar in een droom gezien. Dat maakt haar, hou je vast, mijn droomvrouw. Misschien is ze samengesteld uit een aantal mensen die ik in de loop van mijn leven gezien heb tot een naamloze onbekende. Misschien is ze mijn persoonlijk ideaal, ofwel in kunstzinnig of instinctief evolutionair aspect, bepaald door mijn esthetische principes of mijn genen. En heel misschien heeft de FSM haar in mijn brein geplaatst, maar dan hebben we de onwaarschijnlijkheden ook in een klap genoemd.

Ik ben echter wel in staat andere dingen in de droom te identificeren. Een droom is volgens mij een verwerking van herinnering waardoor je kunt speculeren over de herkomst van elementen uit de droom door te kijken naar de gebeurtenissen van de dagen, en vooral de eerste dag, daarvoor. Ik speculeer al flink. Ik voel me echter een amateuristische psychoanalyticus terwijl het eigenlijk over helemaal niets gaat. Op zijn meest is dit gewoon zelfreflectie, het begrijpen van mijn eigen gevoelens over dingen die buiten dromen gebeurd zijn. Het is dwaas om spijt te hebben voor dingen die buiten je verantwoordelijkheid of vermogen om te beïnvloeden liggen. Zie deze hele verwerking dus maar als mijn zelfverdediging tegen de ingebeelde toekijkende ogen die ons ook aan enige moraal houden als we moederziel alleen zijn.

Hugo Maat