Het jaar is bijna om en ik ben in alle rust mijn ochtend aan het doorbrengen in een zijden ochtendjas, met een dosis thee op, met Bagatellen van Beethoven op de achtergrond. Mijn gezelschap zit op de bank te hangen, niet in staat om op te staan. Het gesprek dwaalt even veel als de muziek. Mijn mijmeringen strekken zich door het raam uit, de sneeuw in en langs de waterkant. Ik zou kunnen inzakken als een mislukte soufflé en mijn hele dag doorbrengen als een vormeloze, overleden plumpudding. Wonderlijk.
Ik ga de rest van de dag loom doorbrengen. Sinds ik te weten ben gekomen dat ik per 3 januari weer intellectueel aan de slag mag, heb ik mij voorgenomen om de laatste dagen rond de jaarwisseling rust te houden. Ik vind het een topidee.
Overigens, ik vier dit jaar wederom geen oudjaar. Ik sluit mijzelf om half twaalf op op een donkere kamer om muziek te luisteren en de onzin te negeren.
Het is moeilijk in woorden uit te drukken hoe onvoorstelbaar relaxed ik ben. U zult het van me aan moeten nemen.
Hugo Maat
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten