Esnesnon 9-12-10

1: Constantijn vaardigde het edict van Milaan uit samen met zijn mede-Augustus (die van het Oostelijk rijksdeel) Licinius. De oudste bekende bron over de inhoud is geschreven in de zomer van 313, het edict komt ergens uit het jaar ervoor hoewel ik de precieze gegevens even niet bij de hand heb.

2: Het edict gaf aan christenen (volgens de formulering alle religieuze groeperingen, maar in de praktijk werd dit wel eens genegeerd) het recht samen te komen en hun geloof te belijden, onder voorwaarde dat ze de orde niet zouden verstoren en ze zouden bidden voor het goed van het rijk en haar inwoners. Ook kregen ze het recht om alle kerken en kerkelijke bezittingen die ze niet langer in bezit hadden, of die nou verkocht of weggegeven waren, opnieuw op te eisen. De keizers zouden hiervoor garant staan.

Het bovenstaande is gebaseerd op het werk van de schrijvers Lactantius en Eusebius, die los van elkaar een nagenoeg identieke weergave van het edict geven (het feit dat Eusebius Grieks schreef verklaart al veel van de details) in hun respectievelijke werken De mortibus persecutorum en de Kerkgeschiedenis (waarschijnlijk historia ecclesiastica).

Hugo Maat