Sublimeren
Ik moet mijn negatieve energie lozen, door de kwalijke emoties om te zetten in iets positiefs. Ik laat de negatieve gevoelens niet toe aan de oppervlakte of in mijn bewustzijn, althans, dat denk ik. Ik ben naar mijn eigen mening nogal een koele kikker. Het advies is om dan die gevoelens om te zetten in iets leuks of nuttigs. Kunst of sport zijn bij uitstek de voorbeelden: kunst is gesublimeerde seksuele drift, sport is gesublimeerde agressie. Althans, dat is Freud. Goed, dat eerste is Freud, hij was niet zo van de sport.
Olanzapine dag 24 (geloof ik)
Vandaag een kortstondige aanval van hoofdpijn: een kloppen aan de zijkant van mijn hoofd, ter hoogte van de slapen maar iets verder richting de oren. Heb het al eerder meegemaakt deze weken, wat me doet vermoeden dat het erbij hoort. Het trok wat aandacht die ik er niet bij wilde hebben, en nu weten twee mensen extra dat ik antipsychotica slik. Breekt ge-wel-dig het ijs op feestjes.
Maar goed, sublimatie. Ik maak muziek - maar dat is op basis van verstand en vaardigheid, niet gevoel. Ik heb wat acteren gedaan - maar dat is controle en pretentie, geen emotie. Ik schrijf gedichten - maar dat is taalbeheersing en gebruik van een repertoire aan poëtische clichés in het donkere gangenstelsel van mijn geheugen. Ik heb een paar tekeningen gemaakt, abstracten - maar dat is imitatie van de stijl van een ander, geen uiting van mijn verborgen gevoelens. Denk ik. Ik heb weleens gehoord dat mensen kunnen schrijven door gewoon de pen op het papier te zetten en het eerste wat in ze opkomt uit de pen te doen vloeien. Dat lukt mij dus nooit. Ik hou altijd mijn kop erbij.
Als een schaker, zei mijn oom. Ik interpreteerde het eerst nog positief, maar daar begin ik nu aan te twijfelen. Bovendien ben ik een hopeloze schaker.
Hugo Maat
13.5.12
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten