'Twas Brillig.
Tien punten. Begin maar met aftellen.
Zaterdag heb ik een concert en tegelijkertijd Ti Amo. Ze kunnen me bij beide evenementen écht niet missen. Damn.
- Ik verander even de hele opzet van deze post, want ik heb een idee dat ik leuker vind.
Het is donker. In het midden van het toneel staat een kromgebogen lantarenpaal. Karo komt rechts op. Een pinguïn met een gleufhoed komt links op. Ze buigen voor elkaar op het voortoneel.
Karo: Lieve hemel, wat is het hier donker. Kan iemand een lichtje aandoen?
Pinguïn: Nee.
Karo: Oh, sorry, ik had u niet gezien.
Pinguïn: Ben ik niet opvallend genoeg?
Karo: U bent eigenlijk wel heel erg opvallend, wat het nog verbijsterender maakt dat ik u niet eerder zag. Misschien was het feit dat u praatte het laatste restje aan tot verbijsteren in staat zijnde input die nodig was om mij wakker te schudden.
Pinguïn: Misschien moet je ophouden naar het publiek te kijken terwijl je praat en me te vouvoyeren.
Karo: Goed.
Pinguïn: Jij bent Karo. Ik ben een pinguïn met een gleufhoed. Dat is alles dat we van elkaar hoeven te weten. Nu bespaar ik ons beiden een ontzettende massa nutteloze conversatie.
Karo: Ik ben je dankbaar hiervoor, maar alsnog brengt dat de vraag over waarom ik dan een gesprek met je zou voeren. Ik doe niet anders dan nutteloze conversaties voeren.
Pinguïn: Point taken.
Karo: Wat wil je van me?
Pinguïn: Hoezo dat?
Karo: Wat een stomme vraag. Deze dialoog wordt geregisseerd, er zit een centrale gedachte achter, ik weet dus dat je me iets wil gaan vragen. Dat hoezo dat.
Pinguïn: Ik wilde weten waarom je niet gewoon haar hebt verteld hoe veel ze voor je betekende.
Karo: Mag ik even opmerken dat A: iemand me er net nog op wees dat ik te vaag ben in mijn posts en dat B: ze niet echt veel voor me betekende. O ja, C: boeit het haar niets en zal ze het verkeerd opvatten. Daarnaast, wat gaat het jou aan?
Pinguïn: Ze heeft je gemaakt tot wie je bent. Ze is een van de architecten van jou persoonlijkheid. Ze is de grote zus die je nooit had. Kan je geen waardering uiten?
Karo: Je overdrijft.
Pinguïn: Niet waar. Omdat je tegen haar moest opboksen heb je je ontplooid.
Karo: Oh ja, wacht, ik moet haar bedanken omdat ze over me heen liep? Omdat ze op mijn ego stampte en me klein hield? Omdat ik behandeld werd als het stomme nieuwe joch? Ik sliep op de grond! Ik kon niets goeds doen! Omdat ik me daartegen wilde verzetten ben ik geworden wie ik ben. Ik ben niet van plan haar te bedanken voor rotgedrag als de verandering uit mezelf kwam. Je loopt de feiten hopeloos te verdraaien.
Pinguïn: Je vond het maar wat leuk.
Karo: Nou moet je ophouden. Het publiek gaat maar rare dingen denken.
Pinguïn: Mijn entree en jouw samenvatting van jullie relatie deed al genoeg.
Karo: Damn.
Pinguïn: Okee, sluit de post maar af, laat de lezers maar met vragen zitten en zet de poll neer.
Karo: Ik kies volgende keer een andere tegenspeler. Eikel.
Pinguïn: Sssht. Niet verklappen.
Exeunt all.
Karo
Ps: Huh?
7.10.08
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Het publiek denkt zeker rare dingen...
... al is deze post wel een stuk duidelijker dan de vorige acht. Het begint ergens en het gaat ergens heen, of zo iets. Ik vind het wel tof ^^
Wat is dat nou weer voor een reactie!?
Een reactie posten