Esnesnon 10-8-09

Goedenavond.

Naar het schijnt zijn mijn posts onleesbaar geworden. Dit is een redelijk ongegronde uitspraak, net zoals de meeste dingen die ik zeg, dus ik trek me er niets van aan en ik raad u, de lezer, aan u er ook niets van aan te trekken. Dat is toevallig precies de methode die ik gebruik om het dagelijks leven door te komen. Genoeg over mij, meer over andere dingen. Ik ben een paar weken terug naar een Harry Potter film in de bioscoop geweest, geen bijster goede film. Er zat naar mijn mening één goede scene in, het punt waarbij ik en mijn broertje allebei tegelijk "banshō issai kaijin to nase," naar het scherm konden schreeuwen zonder afspraak van tevoren. Maar goed, je moet ook wel een zekere basis van waanzin in je genen en opvoeding hebben voordat je dat soort dingen kan doen. Of niet. Ik hou niet van de Potter films en ik weiger er ook geld aan uit te geven sinds ik zo handig ben geweest om geld uit te geven aan het zevende boek met een uitgever als moeder. Toch heb ik het voor elkaar gekregen om vier van de zes films te zien zonder er een cent aan uit te geven. (Zijstap: ik herinner me nog dat in 2002 iedereen kritisch werd als je het woord 'cent' in de mond nam en dat mij werd verteld dat ik per se 'eurocent' moest zeggen, wat naar mijn weten geen hond meer doet onderhand.) Vervolgens heb ik die films ook allemaal afgekraakt, net als alle boeken en het hele wereldje van Potter, de Potterverse. Maar ik ga geen gezever over dat specifieke fictieve werk meer leveren, omdat ik het niet sportief vind om serieuze kritiek te gaan leveren op een uit de hand gelopen kinderboek dat gewoon zo dramatisch slecht is. Dus, geen negatief woord over Harry Potter van mij deze post. Wat ben ik vekeerd.

Wat ik overgehouden heb aan een paar jaar Latijn onderwijs en teveel nadenken over dingen die niet relevant zijn voor een man in de moderne maatschappij. (Dat wil zeggen, bier, voetbal, seks, geld, auto's, seks en allerlei seks-gerelateerde onderwerpen.) Latijn hoort daar natuurlijk niet bij, maar als niet-zelfrespecterende historicus in de dop met honderden zo niet duizenden verspilde lesuren in de buurt van een lesboek Latijn achter me kan ik het niet laten het over iets compleet zinloos en idioots te hebben met betrekking op (dat ook nog) Harry Potter. In de Potterwereld zijn vrijwel alle toverspreuken potjeslatijn, zoals sommige mensen misschien weten. Dat vindt de meerderheid van de idiote, krioelende mensheid niet erg, maar ik als elitair stuk vreten erger me dood aan de implicaties die bij Latijn als taal der toverspreuken horen. Om maar te zwijgen over de niet-Latijnse spreuken zoals Abra Kadabra. Als eerste zou bij een normaal, weldenkend mens (goed, ik weet dat er minder mensen aan mijn voorwaarden van weldenkend voldoen dan ik over het algemeen geloof, ellendig gepeupel) gelijk opvallen dat alles wat je zegt in Latijn, begeleid door een zwiepje met je toverstaf, die zin tot waarheid maakt. Diegene zou dan even Latijn gaan leren en nieuwe spreuken maken die meer schade doen dan één dode of een zwevend veertje. Toch is Latijn geen vak op Zweinstein, blijkbaar is niemand op het idee gekomen dat de taal die iedereen gebruikt om in te toveren misschien wel handig zou kunnen zijn voor toveronderwijs. Ook komt het niet in iemand op dat het gek is dat de Romeinen geen toverkunsten hadden maar wel de magische taal ontwikkelden, terwijl niemand enige referenties maakt naar de enige echte europese magiërs, zijnde de druïden. Volgens mij is het gewoon een symptoon van een boek dat niet bedoeld is om grootsheid te bereiken.

Hoe dan ook, ik zat specifiek na te denken over de spreuk 'sectumsempra,' een product van het zesde boek, waarbij alle spreuken waarschijnlijk iets beter overdacht zijn. Dit is, zoals veel spreuken bij Potter, een hele zin, wat niet bijster moeilijk is met die taal. Ik laat me even rustig ontvallen dat het een hele efficiënte taal is omdat alle zinnen erg kort kunnen worden opgeschreven en de meeste geschriften ook nog eens alles afkorten en achter elkaar door schreven. Waarschijnlijk is het aan de andere kant geen waanzinnig populaire taal uiteindelijk omdat het gewoon een verdraaid ingewikkelde is. Ik kan geen andere reden verzinnen, want ik vind het leuk klinken en de taalfoefjes die men ermee kan uithalen zijn briljant. Sectum sempra, want het zijn twee woorden, horen in een zin van drie woorden waarin ellips is opgetreden, wat wel vaker gebeurt bij het werkwoord 'esse,' zijn. In dit geval zal de uiteindelijke zin, het is namelijk een vervloeking, 'sectum sempra es' zijn. Sempra betekent normaliter 'altijd,' in dit geval kan het worden gelezen als permanent. 'Es' is een vervoeging van zijn en betekent 'jij bent.' Sectum is het meest interessante woord, een participium passivum perfectum ofwel ppp, een specifieke vervoeging van het werkwoord 'secere' wat ook wel snijden betekent. De ppp kan vaak worden vergeleken met het voltooid deelwoord. Vaak zal sectum worden vertaald als 'nadat het gesneden was,' maar eventueel kan het woord op zichzelf staan in betekenis waardoor het 'datgene wat gesneden is' wordt. In de zin 'sectum sempra' is datgene de slome duikelaar die aangesproken wordt en niet allang verhuisd is naar een betere setting. Vanaf dat punt is de zin redelijk makkelijk te vertalen en wordt het 'jij bent permanent gesneden' of iets van die strekking. Dat is toevallig genoeg ook precies wat die spreuk doet, wat het een pietsie flauw maakt. Geef mij dan eerder iets als: "Disintegrate, you black dog of Rondanini!! Look upon yourself with horror and then claw out your own throat!" Die spreuk doet tot mijn vreugd níét exact wat ze zegt te doen. Is het zo moeilijk orgineel te zijn?

Ik moet me niet zo opwinden over die dingen. Als ik het zulke slechte boeken vind moet ik zelf een beter werk schrijven en er nóg meer van verkopen, dan mag ik kritiek leveren. Zolang ik dat niet doe schuift de sceptische meta-mind al mijn opmerkingen over het bij elkaar gejatte ouvre van Rowling af op jaloezie dat zij succesvol en commercieel is en ik niet. In de tussentijd mag ik van de sociale censuur in mijn eigen brein geen dameskleding passen in dameskledingzaken, of het me nou staat of niet, wat ook weer iets stoms heeft. Daarnaast heb ik ook nog niet John Hale's meesterwerk van culturele geschiedenis niet uit hoewel ik het al weken lees, die informatieve eikel van een genie. Tenslotte begint mijn elitisme enorm uit de pan te rijzen, nu ik al geruime tijd me aan het voorbereiden ben op een studie en mijn geest begint te verschrompelen tot die van een cynische ouwe lul. Ik haat mijn toekomst en mijn verleden is niet veel beter. Walging omringt me en ik reageer het veel te weinig af, wat een hoop rommel gaat veroorzaken. Niet dat iemand zich zorgen hoeft te maken.

Hugo Maat.