Esnesnon 26-8-09

Goedemiddag.

Ik werd een slordige anderhalf uur geleden er vriendelijk attent op gemaakt dat het ongebruikelijk is om op een dag van de introweek in alle rust en vrede naar een bibliotheek te gaan, in dezelfde stad maar dan een eindje verderop. Ik werd er drie dagen geleden op attent gemaakt dat het fenomeen bloggen aan het uitsterven is en dat er meer dan een miljoen 'spookblogs' bestaan, erger nog, slechts één procent van de blogs wordt wekelijks bijgewerkt. Misschien vond het onderzoek plaats tijdens mijn half jaar hiaat, dan ben ik namelijk ook schuldig aan het bezitten van een spookblog. Ach en wee. De twee gewaarwordingen die ik net genoemd heb hebben geen verband met elkaar op het eerste gezicht en ik geef het bij voorbaat al op uit te zoeken hoe ze wél verbonden zijn. 'Nucleair rund,' zei mijn broertje gisteren. Ik geef hem groot gelijk, maar dat is nog minder relevant. Ik weet niet zeker hoe duidelijk het overkomt, maar deze post had geen punt, geen plan, richting of bedoeling toen ik begon te schrijven en op dit moment zijn al die dingen nog altijd afwezig. Schrijf ik dan om me te verweren tegen het spookblogs-fenomomonomeen? Ik zal niet ontkennen dat ik hier en daar behoorlijk geërgerd raak als ik merk dat blogs in de steek worden gelaten. Niet dat ik recht van spreken heb als ik een half jaar niets geschreven heb, maar goed. Ik kan er bijvoorbeeld slecht tegen dat 'esnesnon' als blognaam in de url bezet is en wel door een blog dat niet meer dan één miezerig postje bevat. Waar ik wel weer vrolijk van word is het idee dat ik ben begonnen te bloggen toen meer mensen die ik ken begonnen te bloggen en dat ik het meest fanatiek en het meest wollig doorschrijf. Ik heb dus daadwerkelijk geen leven.

Dat gaat overigens (antecedent de staat van levenloosheid zijnde) de komende maanden, jaren helemaal leuk worden. Ik heb in ieder geval het komende semester een gigantisch volgesmeerd rooster aan colleges. Toegegeven, over een paar colleges op het rooster twijfel ik nog of ze wel echt gelden omdat er een voetnoot over 'overlap' staat, maar daar schiet ik maandag nog wel iemand voor aan/neer. Dan nog, al zouden die paar colleges uit mijn lijstje komen te vervallen, dan zit ik alsnog vijf dagen in de week met een ontstellende hoeveelheid contacturen. Ik krijg nota beide bene misschien nog wel meer 'opleiding' in mijn weekindeling te staan dan vorig jaar toen ik nog op de middelbare zat. En mijn reactie is absoluut niet die van afschuw, verschrikking, of iets van die strekking. Ik ben heel erg blij. Ten eerste ga ik het komende jaar gewoon lekker niet een baantje zoeken en verklaar ik dat doordat ik gewoon geen tijd meer heb naast mijn studie en ik al mijn vermaak wel naar het weekend móét zetten om te voorkomen dat ik aan de antidepressiva ga. (Gisteravond heb ik House gekeken, waarbij een blijkbaar briljante arts aangaf dat antidepressiva voor een hele hoop ellende kunnen zorgen.) Ten tweede hou ik van studeren, nu al. Ik ga gewoon genieten van ieder moment en mijn eigen brein slopen met eindeloze informatietoevoer. Ik zit al weer in de Openbare Bibliotheek Amsterdam, intellectueel aan het doen voor het intellectueel doen. *gniffel*

Ik heb net negen boeken teruggebracht, waarbij ik concludeerde dat ik in één leenperiode nooit zoveel boeken aan kan, zeker niet werken van zulke omvang als ik had meegesleept of, stel je voor zeg, als ik ook nog eens aan het studeren ben en daar boeken voor moet lezen. Misschien komt nu wel de vraag waarom ik in godsnaam nou geschiedenisboeken zou gaan lenen en lezen als ik ook al geschiedenis studeer en daar krankzinnig veel voor moet lezen. Het eerste antwoord, het korte antwoord, voor in het voorbijgaan, is dat ik het leuk vind. Het tweede antwoord, het spottende antwoord, meer een (slecht) grapje dan uitleg, is dat ik ook nog vrije tijd wil hebben naast mijn studie en dat ik daarom niet alleen mijn studieboeken lees. Het derde antwoord is voor de mensen die dan gewoon doorvragen en niet gediend zijn van mijn ontwijkmanouvres en flauwe opmerkingen. Ik heb altijd de mogelijkheid om te zeggen 'bemoei je met je eigen zaken,' maar dat doe ik niet zo gauw. Sterker nog, ik geloof niet dat ik die zin ooit serieus tegen iemand heb uitgesproken, ik ga liever een slap verbaal spel aan. Nee, het antwoord zou waarschijnlijk zijn: Ik denk niet dat ik het allemaal werkelijk ga lezen. Voor mijn studieboeken heb ik een compleet jaar en die zal ik lezen om mijn professoren een plezier te doen (ik ben stapelgek op mijn professoren, briljante, bevlogen en soms zelfs aantrekkelijke mensen) waar ik bij mijn geleende boeken op een lager pitje mijn tijd zal verdrijven met iets anders dan drank, drugs, geleuter op internet (oeps) of -gods forbid- een introweek.

Tot afsluiting wil ik graag zeggen dat ik in het komende half jaar ga leren op academisch niveau te schrijven. Mogelijk gaat dat effect hebben op dit blog. De lezer heeft een slordige maand de tijd voordat dit in alle hevigheid in zal zetten. In het ergste geval ga ik serieuze, gestructureerde maar niet al te langdradige posts maken over geschiedkundige onderwerpen. Ik zal een poll plaatsen om te vragen of ik misschien een poll zal plaatsen om mij af te raden dat soort posts te schrijven. (Stiekem wil ik natuurlijk weten of dit blog wel gelezen wordt, maar dat zeg ik toch niet. Puh.)

Hugo Maat.