Esnesnon 23-9-09

Goedemiddag.

Ik had gisteravond, na een eindje te hebben rondgereden in de laadruimte van een busje, me verstoppend voor de politie, een proustiaanse attaque. Het was niet aangenaam. Het verleden heeft een neiging zich aan me op te dringen op momenten dat ik er geen behoefte aan heb. Ik schiet er niets mee op om elke keer dezelfde herinneringen opnieuw te beleven. Ik heb mijn handen reeds vol met het beleven van het heden en van tijd tot tijd moet ik nog aan de toekomst denken ook, en een paar maatstrepen vooruit denken valt daar niet onder. Mijn momentele gesteldheid en verwarringen, waar ook het karakter van deze post onder te lijden krijgt, is grotendeels te wijten aan slaaptekort. Lichamelijk ben ik voor mijn doen in goede gesteldheid. Geestelijk ben ik een wrak: ik spendeer teveel tijd van mijn dag geconcentreerd en dat put me uit. Ik hou maar niet op met denken en dat breekt me na een tijdje op. Dan te bedenken dat ik nog vijf geestelijk volle dagen moet volhouden en presteren: knallen en beuken, zou een vriend van me zeggen. Aan de andere kant heeft slaaptekort weer een voordeel, ik kan nu in alle rust gevoelens en gedragswijzigingen afschuiven op vermoeidheid en inzettende waanzin. Dat bespaart me een hoop zelfreflectie.

Genoeg onzin. Na enige tijd erover te hebben nagedacht presenteer ik bij deze de regels van het spel. Het spel moet niet verward worden met The Game, waar ik echt heel erg slecht in ben en ook niet zo'n grote fan van ben. Nee, het spel, iets waar ik veel tijd aan spendeer. De doelstellingen van het spel zijn: 1. Laat je niet in de kaarten kijken, 2. Hou de spelregels geheim, 3. Hou het bestaan van het spel geheim. Met iedere stap verkrijg je een voorsprong ten opzichte van je tegenspelers. Het werkt ook andersom: om het spel goed te kunnen spelen moet je achterhalen welke spellen er gespeeld worden, wat de regels zijn en welke kaarten je tegenspelers hebben. Daarbij hoort ook het identificeren van je tegenspelers. Met 'kaarten' kan vanalles bedoeld worden: ook speelstukken of gewoon de strategie. Het kennen van de kaarten van de ander kan je allerlei voordelen opleveren, net zoals je bij kwartet je voordeel ermee kunt doen door te weten welke kaarten de andere spelers bezitten omdat je ernaar kan vragen. Als je de zetten van je tegenstander kan voorspellen kan je erop inspelen en op die wijze het spel domineren: zolang je je tegenspelers forceert tot acties heb je het voordeel in het spel. Eeuwig geldende regels zijn dat je het spel eigenlijk niet kunt winnen, je kunt alleen een voordeelspositie verkrijgen en behouden. Het belangrijkste, en mogelijk het enige voordeel van het spel is de voldoening die je krijgt van het behalen van compleet kunstmatige overwinningen in een compleet kunstmatig denkkader. Toch blijft het één van mijn favoriete bezigheden en ik doe het onderhand al zo lang dat ik er naar mijn mening behoorlijk goed in begin te worden.

En ik wil mijn avonden terug. Ik word langzaamaan gek. Cafeïne, suiker, alcohol, suiker, koolzuur, geen lichamelijke activiteit en constante frustratie tegen een tekort van geestelijke en letterlijke stilte. Dus ook geen Guinness op terrasjes, geen Go aan het water, zelfs geen briljante colleges. ("Weg evenaar, hoge ring, bedrijvencentrum, Stripheldenbuurt! Hah! De mensen zijn gék geworden!") Mijn excuses, de hopeloos slecht geschreven musical begint naar mijn hoofd te stijgen.
One, singular sensation, every single step she takes!

Hugo Maat.