Esnesnon 7-9-09

Goedemorgen/middag/avond/who gives a damn.

Gekke en vertwijfelde mensen schrijven gekke en vertwijfelde dingen op gekke en vertwijfelde blogs en dat is verder misschien de enige continuiteit die daarin te vinden is. Ik impliceer niets. Ik heb echter wel een beetje een vreemde kwestie, volkomen triviaal en idioot, wat voor mij reden blijkt is om me iets af te vragen. In plaats van werkelijk in te gaan op wat ik hier aan bod breng aan nutteloos gezwets staat het natuurlijk vrij om een uitgebreid psychologisch profiel te schetsen en me voor gek dan wel briljant (onwaarschijnlijk) te verklaren. Wie ben ik om daar commentaar op te hebben en wie ben ik om alleen een eindeloze inleiding te houden zonder iets wezenlijks over het onderwerp te zeggen. (Nu moet ik even de verleiding onderdrukken om een complete post te schrijven waarin ik wel refereer naar een mogelijk onderwerp van de post om dat echter compleet te vermijden, zoals ik wel eerder heb gedaan op dit blog.) De context is redelijk eenvoudig, het speelt zich namelijk zoals de meeste dingen in mijn leven af tegen de achtergrond van de universitaire opleiding die ik volg wat zowel de tijd als plaats van dit fenomeen vaststelt. Ik krijg het echter wel voor elkaar, al zeg ik het zelf, om met het daadwerkelijke onderwerp de zaak een beetje van discrepantie te voorzien.

Ik ontdekte vandaag dat meneer Tervoort een erg aantrekkelijk geurtje op heeft. Ik neem even een korte pauze om mezelf uit te lachen, want ik vind mezelf weer eens belachelijk. Laat ik het even herhalen alvorens ik het iets meer illustreer. Ik vind dat een van mijn universitair docenten (in ieder geval daarnet) lekker ruikt. Ik was in een leergierige bui en daarom was ik in de pauze van het eerste college even een jaartallenkwestie aan het voorleggen die voortkwam uit een kleine onenigheid tussen de inhoud van het college en het boek, niets meer dan een bagatel. Gesprekken zijn in te delen naar de afstand tussen de deelnemers aan de conversatie, ik hou het over het algemeen op schreeuwafstand, net-buiten-handshake-afstand, de handshake-afstand en tenslotte de intieme of disco-afstand. (Er zit een groot verschil tussen intieme gesprekken en het schreeuwen in elkaars oren om jezelf verstaanbaar te maken boven veel te harde muziek om iets compleet zinloos te zeggen, maar het is alleen een benaming voor afstand.) Nee, ik was niet dichtbij genoeg om meneer Tervoort in het oor te fluisteren, dat was ook hoogst ongepast geweest, maar ik was dichtbij genoeg om zijn parfum/aftershave/lichaamsgeur (dat laatste zou wel vreemd zijn) te ruiken. Dat verdient misschien wel een tussencategorie die ik normaliter niet hanteer. Kortom, we waren heel gewoon beleefd aan het converseren over een heel beschaafd onderwerp, ik vond dat het lekker rook en hij kreeg daar als ik het goed heb niets van mee.

Ik zou me kunnen afvragen of dat erg is en hoe erg dat dan wel zou zijn. De vraag of het erg is komt feitelijk op hetzelfde neer als de vraag waarom het erg zou zijn. Ik heb een beetje moeite een duidelijk antwoord te geven op die vraag. Misschien is het onbehoorlijk volgens de algemene onuitgesproken sociale norm om te vinden dat iemand lekker ruikt als diegene als leraar (en oud, vergeet niet oud, die man is minstens in de veertig, moet haast wel) enkel en alleen professionele relaties met zijn leerlingen kan onderhouden, of belangrijker wellicht, dat een leerling zich professioneel moet opstellen. Het is daarnaast niet 'cool' om uitspraken die zo zwaar beladen met insinuaties zijn te doen over getrouwde mensen van dezelfde sekse en minstens twee keer zo oud. Maar misschien kan ik al deze dingen terzijde schuiven onder het voorwendsel dat ik er verder niets achter zoek, dat dit alles puur olfactionair en objectief is. Had het uitgemaakt waar ik de geur in kwestie had geroken en bij wie (ik kan dit eventueel deze rant tot hopeloze kitsch doen vervallen door Shakespeare te quoten) en ben ik de enige die veronderstelt dat men er allerlei dingen achter kan zoeken?

Ik ben nog niet klaar. Nee, ik wil het nog erger maken. Misschien moet ik me wel ontzettend schuldig voelen in meerdere richtingen. Stel de drager van bovengenoemde geurstof was een lid van het andere geslacht van ongeveer mijn leeftijd geweest. Misschien had ik me dan vanuit mijn dierlijke onderbewustzijn wel spontaan vreselijk aangetrokken gevoeld, dat ik spontaan tot haantjesgedrag verval of paringsdansen begin uit te voeren. Ik hoop niet dat ik nu over de werkelijkheid schrijf, want dat zou een aantal nare implicaties met zich meedragen. In de eerste plaats zou dat best wel naar zijn voor degene die ik exclusieve aanspraak op mijn paringsdrang heb verleend, maar in de tweede plaats zou het in zekere zin naar zijn voor meneer Tervoort, die ik blaarklijkelijk ondanks het feit dat hij lekker ruikt gewoon niet aantrekkelijk genoeg vind, of dat ik gewoon een ontzettende seksist ben. Dat zou namelijk kunnen betekenen dat ieder willekeurig menselijk wezen zonder y-chromosomen en met dat geurtje aantrekkingskracht op mij uitoefent. Die gedachte bevalt mij helemaal niet, en niet omdat ik me bedreigd voel door de mogelijkheid dat ik met weinig meer dan het juiste parfum kan worden verleid. De gedachte bevalt me niet omdat ik graag van mezelf zou kunnen zeggen dat ik enige diepgang heb in dat opzicht, dat ik niet alleen achter de eerste de beste vrouwelijke rondingen aanloop, bij wijze van spreken. Het klinkt een stuk positiever als ik zeg dat ik mensen beoordeel op hun innerlijk, een moderne, geëmancipeerde man in plaats van een 'pavloviaanse kwijler.'

Meneer Tervoort, had ik het idee, had net zijn wekelijkse scheerbeurt gehad (zie je, ik ga gelijk op het uiterlijk af), dus momenteel is mijn academische gok dat het een aftershave was waar ik 'ooeehh' (spreek uit als een Lion King-hyena) van werd. Mocht iemand wel durven te vragen waar het precies om ging, dit is zijn mail-adres op de universiteit: 'al.tervoort@let.vu.nl' Ik kon zelf de vraag echt niet opbrengen. Moet je je voorstellen hoe een dergelijke conversatie verloopt: 'Goh meneer Tervoort, wat voor een aftershave gebruikt u?' 'Pardon, wat zei je?' 'Nou ja, u ruikt zo lekker, ik vroeg me af welke aftershave gebruikt. Het is uw aftershave, nietwaar?' 'Nou ja, het is die-en-die.' (tenminste, dat is het meest positieve scenario, dat is al redelijk belachelijk) Dat laatste kan natuurlijk ook verworden tot: 'Nou, ik heb niets op vandaag.' 'Oh, dan ruikt u van zichzelf zo aangenaam.' Meer realistisch: 'Waarom wil je dat weten?' 'Nou, eh... dat is een heel goede vraag. Kijk eens wat een mooie regenboog!'

Hugo Maat.

Ps: Doe me een lol, als je de man besluit te mailen over zijn aftershave, vermeld mij dan niet. Ik vind het al erg genoeg as it is.