Esnesnon 22-6-09

Goedenavond.

Ik onderbreek het uittrekken van mijn schoenen sporadisch met een paar woorden. Woorden via mijn zenuwen, richting mijn vingers, richting mijn toetsenbord, richting de computer, via het beeldscherm naar mijn ogen voor controle en via het internet richting blogger, om vanaf daar naar andere computers, richting andere beeldschermen, richting andere ogen en richting andere hersenen. En dat is de makkelijke, beknopte omschrijving. Het zou overigens zomaar eens een onjuiste omschrijving kunnen zijn, daar zie ik mezelf toe in staat. Als schrijver druk ik je graag op het hart dat alles wat hier geschreven wordt echter, de leugens inbegrepen, de volledige waarheid is. Die waarheid geldt echter alleen binnen de eendjes en nullen van dit blog, daarbuiten is esnesnon-kennis ofwel niet relevant ofwel niet toepasbaar. De enige manier om deze private vorm van waarheid toe te passen op andere zaken is eenvoudigerwijs het domein, het gebied van esnesnon uit te breiden. Door de wereld onder esnesnon te schikken kunnen de bijbehorende wetten er ook toepassing op vinden. Het moment dat je tuin, bijvoorbeeld, deel uitmaakt van dit blog zijn de waarheden die binnen esnesnon bestaan ook de waarheden van je tuin.

Wegens de opzet van de illustratie doet dit fenomeen zich enigzins vreemd voor, terwijl er heus iets voor te zeggen valt. Het vereist alleen een ander voorbeeld. Het eenvoudigste voorbeeld is waarschijnlijk de wiskunde. Deze kunst van zuivere logica kan geen relevante of kloppende uitspraken over de werkelijke wereld leveren omdat deze geheel op zichzelf staat en volgens het analytische axioma van waar is waar werkt met een onbesproken derde, wat de wiskunde tot een onpraktische zaak maakt. Echter kan de wiskunde nuttige uitkomsten leveren op het moment dat zaken in de echte wereld ineens veranderd worden in wiskundige zaken, oftewel, als het domein van de wiskunde verlegd wordt. Als drie appels en twee peren ineens worden betrokken tot het domein van de wiskunde worden ze veranderd in cijfers, of wellicht afmetingen en gewichten. Dan pas kan de wiskunde er relevante uitspraken over doen, als de werkelijke wereld voldoende is vertaald om wiskunde te zijn.

De basis van dit idee zou men zelfs kunnen uitweiden tot de notie van een dergelijk exclusief domein voor ieder mens. Dit gaat ervan uit dat door de beperkingen van menselijke communicatie we toch in zekere zin onze eigen interpretatie van de wereld creëren, sterker nog, onze eigen wereld maken in zekere zin. Ieder mens bouwt zijn eigen referentiekader om alle gebeurtenissen en opgedane kennis van het dagelijks leven een plaats te geven en te ordenen, aan de hand van dagelijkse kennis en gebeurtenissen. Dit kader is echter pas van toepassing op de wereld op het moment dat de wereld tot onderdeel van de menselijke beleving wordt gemaakt in plaats van een voorwerp op zichzelf. Dat gebeurt door de wereld te veranderen in een waarneming; oftewel gewoon door het waar te nemen. Dat is het proces dat het domein van de exclusieve menselijke beleving uitstrekt tot de objectieve wereld buiten ons, waardoor deze vatbaar wordt voor onze waarheden.

Nu is het tijd om de mensheid te verdelen in de mensen die dit lulkoek vinden, die dit interessant vinden, die hier niets van begrijpen en de mensen die liever niet door mij ingedeeld willen worden. Als ik zou kunnen tekenen zou ik een taartmenu tekenen waarin er één erg aanwezige kleur is. Maar als ik zou kunnen tekenen zou ik waarschijnlijk heel veel dingen tekenen. Ik bemerk dat met het verstrijken van tijd ook mijn vermogen om (quasi-)intelligente dingen te zeggen afneemt. Tijd om te slapen en daarna bier te drinken. Ik heb me genoeg gedragen.

Hugo Maat.