Esnesnon 26-6-09

Goedendag.

De Quakers waren een stel gekke Britse christenen die het geloof handhaafden (ik hoop voor ze onder andere, anders was het wel een heel suf geloof) dat ze voor niemand hun hoed af zouden nemen behalve voor God. Ze droegen dus overal een hoed, hoewel ik geloof dat ze een uitzondering maakten voor in bad, wat wel interessante vragen oproept over hun godsbeeld. In Engeland reageerde men geschokt op deze mensen en werd er niet bepaald vriendelijk mee omgegaan. Meutes boze Engelsen vielen deze Quakers aan en probeerden met grof geweld deze eigenzinnige heren van hun dierbare hoofddeksels te ontdoen. Dat mocht, want de Quakers waren toch ontzettend asociaal, ze weigerden immers anderen beleefd te groeten. De Engelse koning was niet zo gemeen, hij vond het maar een amusant clubje en hij nodigde van tijd tot tijd Quakers aan het hof uit, met hoed. De Quakers zien we vandaag de dag nog terug op verpakkingen van ontbijtgranen, met hoed. Voor de rest is er naar mijn weten niets meer over van dit aparte clubje. Net zoals er over een jaar of twee vrijwel niemand meer zal twitteren.

Overigens wil ik hier aan toevoegen dat het hoog tijd is dat we genocide gaan plegen. Niet op mensen natuurlijk, dat zou barbaars zijn. Ook niet op mensen die we, verblind door onze eigen idealen, niet langer als mensen beschouwen, dat is een beetje barbaars. We hebben als ras nog geen tekort aan leefruimte, mits we een beetje inschikken. Als de bevolkingsdichtheid in de VS even hoog was als in Nederland konden we er makkelijk de wereldbevolking kwijt, om maar even aan te geven hoeveel bruikbare ruimte we nog te besteden hebben op aarde. Voedsel is ook nog geen probleem, alle hongersnood op aarde wordt veroorzaakt door een beetje knullige verdeling, om het maar even onvoldoende te onderstrepen hoe belachelijk het is dat we de Taj Mahal van overgebleven, nog niet opgegeten EG-boter kunnen nabouwen, we alle zwembaden in Almere kunnen vullen met wijn die niemand verder op krijgt, terwijl andere mensen dat niet kunnen. Omdat ze dood zijn. Zo komen we terug op genocide, maar niet heus, want die mensen zijn omgekomen van de honger. Leuk geprobeerd.

Sowieso zou ik het idee van massaal vermoorden van mensen nooit goed en wel door de sociale censuur kunnen krijgen de komende eeuw of zo, want het duurt nog even voordat de menselijke bevolking werkelijk dramatische en problematische proporties aanneemt. Dat is ook het moment dat iedereen ineens massamoord als serieuze oplossing begint te zien, dat iedereen het idee naar voren brengt of in de praktijk begint te brengen en dat voormalige freako's, kuch kuch, om het hardst tegen elkaar op gaan roepen dat zij het idee als eerst hadden en dat toen niemand naar ze geluisterd had, waarna vervolgens niemand serieus naar ze luistert behalve zijzelf. Dat is het droevige lot van iedere freako, alias visionair. Het woord freako doet me sterk denken aan Michael Jackson op de één of andere manier, deze alinea sluit ik ook af met een minuut uitbundig gejuich om zijn overlijden te herdenken. Ik ben er niet als de kippen bij, ik kwam er twee uur geleden achter en het duurde even voor het heugelijke feit tot me doorgedrongen was.

Voordat ik gal ga spuwen over de celebrity-scene die het mogelijk maakt voor jonge muzikanten om in vreemde, verknipte, kruis-graaiende mormels met lelijke gezichten te veranderen en besluit stil te staan bij de gevolgen die de dood van meneer Jackson op de carrières van professionele imitators zal hebben of de nieuwe invulling van de slogan 'the king is dead, long live the king,' want ik vind zijn hartstilstand absoluut de beste actie die hij in decennia heeft ondernomen voor zijn carrière, ga ik proberen me weer voor de geest te halen wat de Quakers met genocide te maken hadden. Deze post zou veel makkelijker te maken zijn, ware het niet dat ik tussen de eerste en tweede alinea een paar uur in benauwd Amsterdam geflaneerd heb, op een terrasje heb gezeten en door de bibliotheek heb geslenterd. Ik kan wel een link fabriceren van de één naar de ander, maar eer het een geheel vormt moet ik aan de opbouw sleutelen, wat ik het liefst ten alle tijden vermijd als ik aan het bloggen ben. Ik laat dus het verband tussen mensen die hun hoed weigeren af te doen en volkerenmoord aan u, de arme stakker die ik ontzettend aan het lijntje hou. Mogelijk.

Goed, ik ben dus tegen het massaal uitmoorden van mensen. Volgens mij is er wel sympathie voor dat standpunt op te brengen op het moment vanuit verschillende hoeken behalve van de mensen die het maar slap vinden dat ik puur omdat genocide in de publieke opinie inherent verkeerd is verwerp terwijl ik er best wel wat voor voel om iedereen die niet aan mijn eisen voldoet qua gedrag en uiterlijk af te laten maken. In theorie. Om mijn Id te sussen stel ik een genocide van duiven voor. Die beesten worden met het jaar makker. Onderhand komen ze zo dichtbij je en zijn ze zo onbevreesd dat je bijna op ze gaat staan. Ik huiver bij het idee van een duivengeneratie die zonder schroom boven op je hoofd gaat zitten en zich met geen mogelijkheid laat wegjagen omdat ik geen voorstander ben van coprofagie. Goed, dat is een beetje vreemd om zo te zeggen. Laten we het erop houden dat ik graag het woord coprofagie wilde gebruiken om jullie allemaal te dwingen het op te zoeken zodat ik me ontzettend elitair en verheven kan voelen. Ego voeden: check.

Begrijp me alsjeblieft (wel) niet verkeerd. Ik wil niet dat alle duiven doodgaan, de beestjes zijn een enige toevoeging aan het straatbeeld. Ik wil gewoon dat dit enkel decoratieve pluimvee weer leert de mens te vrezen, zodat ze weer gepaste afstand houden. Liever dat we nu beginnen ze weer schrik aan te jagen dan op het moment dat ze na een hevige morfologische resonantie als verdoofde katten op een zomerdag weigeren van hun gevederde achtersten af te komen, want dan is alle lol van het jagen op die beesten weg. Als we gewoon op die beesten gaan jagen (en ze ook nog een beetje proberen te blijven leven) kunnen hele volksstammen hun frustraties en agressie kwijt en kunnen we ook nog eens een programma ervan maken. Iedereen blij, want dode duiven kunnen niet verdrietig zijn en de overlevers zijn te dom om te rouwen om de anderen. Net zoals bij de indianen.

Hugo Maat.